Er is iets goed mis met Frankrijk…

Er is iets goed mis met Frankrijk. Ooit een voorbeeld van een moderne staat, welvarend en vooruitstrevend, wordt Frankrijk nu geplaagd door politieke en economische onzekerheid.
Zoals in het verleden wel eens gesproken werd over de “Engelse Ziekte” wordt Frankrijk   daarmee vergeleken als de Zieke Man van Europa. De Franse boekhandels en tijdschriftkiosken staan vol  met boeken en publicaties over  hoe slecht het wel gaat met Frankrijk en pessimisme viert hoogtij. 

De Fransen hebben hiervoor een aantal verklaringen: zij zijn het slachtoffer van de globalisatie en in het bijzonder van de Europese eenwording en de introductie van de euro. Frankrijk heeft één van de kortste werkweken van Europa, in sommige bedrijfscategorieën is de pensiongerechtigde leeftijd  50 jaar , zoals bij de Parijse Metro en de Franse spoorwegen.

 

 

 

Franse overheidsambtenaren die er de voorkeur aangeven hun pensioen in een van Frankrijk’s overzeese gebiedsdelen te ontvangen  ( Nieuw Caledonië gelegen in de Stille oceaan ten oosten van Australië ) zien hun pensioeninkomen opeens verhoogd met ruim 65%, alleen omdat zij  het verkiezen daar 180 plus 1 dag door te brengen. Voor het overige mogen zij gewoon in Frankrijk hun pensioen trekken. E.e.a. vloeit voort uit een oude nimmer gewijzigde wet dat een “verbanning” naar een ver oord een premie rechtvaardigde. 

Mochten de socialisten dit jaar in Frankrijk aan de regering komen, dan is er nu al sprake van een (her)nationalisatie van de EDF, Frankrijk’s elektriciteitsmaatschappij en de 35 urige werkweek zal streng gehandhaafd worden. Tel daarbij op een zaak waar de rechter en linkerzijde van de politieke wereld het er in Frankrijk over eens zijn, namelijk het belijden van een anti liberalisme en anti globalisering en je komt uit op een zich zelf steeds meer isolerende maatschappij die een soort paranoia ten toon spreidt voor alles wat buitenlands is.
Overigens is het wel zo dat het buitenlandse toerisme Frankrijk geen windeieren legt, want  per jaar bezoeken 90 miljoen buitenlanders Frankrijk en dit is qua opbrengsten 7% van het bruto nationaal product van Frankrijk en goed voor 700.000 directe arbeidsplaatsen. Het bezoek van Nederlanders aan Frankrijk staat met 15% op de derde plaats, voorafgegaan door de Britten en Duitsers.

Een mogelijke overname van Danone de grote Franse zuivelproduktenfabrikant werd door de regering Villepin ontmoedigd . President Chirac vond het nodig om naast de alom bekend internet zoekmachine Google een Frans /  Duitse variant op de markt te brengen , “Quaero” een project van 90 miljoen euro , en zelfs de Franse pers vroeg zich af , wat deze investering op zou brengen. Overigens was de naam voor deze zoekmachine als snel “ Ask Chirac”  Dezelfde  Chirac stelde dat liberalisme een grotere plaag voor Europa zou worden dan het communisme, maar e.e.a. kan slechts gezien worden als een soort vertwijfelde schreeuw van Frankrijk om aandacht  in een wereld , waarin Frankrijk een steeds minder belangrijke rol schijn te gaan spelen. Projecten van enige importantie  zoals de Airbus A 380 en de brug bij Millau werden door de Franse President – door onze Engelse buren ook wel eens spottenderwijze Jack Shitrack genoemd , geprezen als een teken van de Franse technologische suprematie, waarbij hij vergat te vermelden dat  de A380 een product van een aantal Europse landen is  , terwijl de brug bij Millau werd ontworpen door een Britse architect , Sir Norman Foster ( o.a. ontwerper van de Duitse rijksdagkoepel) en de berekeningen voor de brug gedaan werden door het Nederlandse ingenieursbureau Arcadis.

Er zijn meningen dat het zich “afzetten tegen de rest”van de Fransen voortkomt uit de dagen van de Franse revolutie en het daarbij horend gevoel voor drama.  Sinds 1978 hebben de Fransen geen zittend kabinet op nieuw gekozen. Frankrijk heeft sindsdien 12 nieuwe presidenten gekend, dit ter vergelijk waar Duitsland of Engeland er slechts 4 kenden. De opkomst van Jean Marie Le Pen, de ultra rechtse kandidaat voor de afgelopen verkiezingen en het feit dat hij in de eerste ronde 25% van de kiezers voor zich kon winnen, was een duidelijk afgeven van een noodsignaal door de burger, zoals wij dat in Nederland zagen met Pim Fortuyn en  een maand geleden met Jan Marijnissen. De burger accepteert het niet langer.

Waarom worstelen de Fransen zo met hun bestaan ?  Dit is eenvoudig  te beantwoorden:
de Franse economie heeft zijn groei verloren ,  het Franse nationale product is in de laatste 25 jaar op de wereldranglijst gezonken van de 7e plaats naar de 17e plaats  ( gerekend naar de huidige wisselkoersen) en ofschoon de Franse gezondheidszorg in Europa bekend staat als zeer goed, zakte Frankrijk ook hier van de 8e plaats naar de 17e ( UN ontwikkelingslijst).
De grotendeels door de Franse overheid geplande en aangestuurde economie heeft zijn grenzen bereikt. Projecten uit het verleden zoals de hoge snelheidstrein ( TGV), de Franse energieverzorging door middel van nucleaire electriciteitscentrales zijn praktisch  voltooid., en Frankrijk heeft een ruim overschot aan ambtenaren of werknemers die direct en indirect afhankelijk zijn van de grote Franse werkgever : de overheid.  Iedere 4e Franse werknemer is in overheidsdienst en het grootste gedeelte van de Franse overheidsuitgaven gaat op aan het financieren van deze sector.

Het is overigens interessant  in de literatuur van de afgelopen tijd te lezen dat reeds in de begin jaren 90 een auteur schreef dat , indien Frankrijk zo door zou gaan zich te ontwikkelen, dit een blokkade zou zijn voor een verdere ontplooing. De auteur ?  de huidige  president Chirac.

Graag wil ik bij FRANKRIJKkritisch  mijn bijdrage met een luchtige noot afsluiten: Enige tijd geleden moest ik met een aantal Duitse gasten lunchen. Wij bezochten hiervoor een Michelin 3 sterren restaurant waarvan ik u de naam niet zal verklappen. Toen de gerant het uiteindelijk tijd vond – dit na 25 minuten wachten – om met het menu bij ons aan tafel te komen en  nadrukkelijk stelde dat er als specialiteit deze week slakken op het menu stonden , kon een van mijn gasten niet nalaten , in vloeiend Frans overigens ,op te merken : ja dat  merkten wij al aan de bediening.

Stay tuned , uw redacteur