Chirac’s erfenis

Met het naderende einde van de Franse regering onder leiding van president Jacques Chirac, is het interessant om eens zijn politieke erfenis onder de loep te nemen. Daartoe allereerst een korte biografie:

Jacques René Chirac werd geboren op 29 januari 1932. Geïnspireerd door de carriëre van generaal Charles de Gaulle koos de jonge Chirac voor een loopbaan in de politiek. Na studies o.a. aan het Institut d’Etudes Politiques in Parijs en de bekende Ecole Nationale d’Aministration , begon hij zoals zo veel jonge Fransen, zijn werkzaam leven als ambtenaar. Het is significant dat nog heden ten dage de meerderheid van de Franse studerende jongeren aangeven graag een functie bij de overheid te ambiëren, immers met een 35 urige werkweek, minimaal 6 weken vakantie en een pensionering op hun 55e, voeg daarbij de ogenschijnlijke zekerheid die een baan bij de overheid biedt, schijnt dit het summum op loopbaangebied te zijn. Veel is er dus in de mentaliteit van de Franse jongeren sinds de jaren 50 niet veranderd.

Overigens is het een sailant feit , dat de jonge Chirac in de  jaren 50 een zeer actief lid was van de Franse communistische partij. Echter éénmaal aan  geld geroken te hebben, deed hij  wat linkse politici wereldwijd doen, zij worden gematigder en maken gemakkelijk een stap naar rechts.

In 1962 werd Chirac hoofd staf van de toenmalige president Pompidou , en verkreeg hij al gauw de naam “de bulldozer” vanwege het feit dat hij voor Franse begrippen snel tot de kern van de zaak wist door te dringen en een oplossing kon aandragen. In 1972 werd Chirac minister van Landbouw, in 1974 kortstondig minister van Binnenlandse Zaken, waarna hij tijdens de regering van President Valerie Giscard d’Estaing premier werd.

In 1975 werd Chirac door de toenmalige vice premier maar al feitelijke machthebber in Irak, Sadam Hoessein uitgenodigd naar Irak te komen en verkocht Frankrijk aan Irak de Osirak MTR nucleaire centrale , welke als voorloper diende voor de Iraakse kernbom ambities. Overigens werd deze reactor door de Israelische luchtmacht gebombardeerd, hetgeen tot felle protesten van de zijde van Frankrijk leidde.