Besoin de grandeur

images.jpgWat nu zal de oplettende lezer zich afvragen, heeft de redactie Franse les genomen? Niets van dat al, de redactie heeft uitbreiding ondergaan. Onze nieuwe collega heet Louis Beauceron, zijn jeugdfoto ziet hierboven. Louis woont en werkt al geruime tijd in Frankrijk en zal u af en toe meenemen op zijn zoektocht naar Franse (eigen) aardigheden, waarvan vandaag de 1e aflevering. Louis, dat je veel gelezen en geciteerd moge worden, het redactie team.Besoin de grandeur

Ach,  die Fransen toch…. In hun nimmer aflatende zoektocht naar hun nieuwe keizer worden ze nu ook al weer gefrustreerd. Ging het eerst nog naar wens met de nieuwe grote leider – iedere ochtend als ik de radio aanzette was één van de eerste vijf woorden “Sarkozy” en wat hij weer voor geweldigs had gedaan of bedacht – nu beginnen er al haarscheurtjes in het standbeeld te komen,

De beitels worden niet gehanteerd door de socialisten. ten eerste zijn die te verzwakt, ongeloofwaardig en lachwekkend geworden om de hamer – u vat het symbool, neem ik aan – vast te houden en ten tweede prikken ze liever met spelden, want dat lukt nog wel, in en naar zichzelf. Er zijn al zeven “families” binnen de PS die het daar erg druk mee hebben.

De scheurtjes komen ook niet van de “Ferme aux crocodilles”te Pierrelatte, die de grootste gevonden fossiele krokodil ooit meteen maar “Sarco”noemde ( sarcosuchus imperator, daar heb je het woord al weer). En al helemaal niet van zijn zoon Jean , die beschuldigd van vluchtmisdrijf op zijn scooter voor de rechter moet komen. De strappatsen in Libië en de Verenigde Staten van eega Cecilia zijn al lang weer oud nieuws in deze snelle, dynamische wereld van de kleine keizer.

Nee, de beitel wordt met verve gehanteerd door zijn oude strijdmakker Dominique de Villepin, die het goed zat is de zondebok te moeten spelen in de Clearstream affaire. Sinds einde augustus, toen- nee dit verzin ik echt niet- zijn boek over Napleon uitkwam, staat hij volop in de publiciteit en vandaag (woensdag) haalde hij fel uit naar Sarkozy. Hij sprak over “de hofhouding, de hielenlikkers”( cirepompes) en vergeleek de grote leider met Le Bourgois Gentilhomme, een onuitstaanbaar personnage uit het werk van Molière, zichzelf zeer belangrijk achtend en geen tegenspraak duldend.

De buitenlandse politiek van Nicolas kreeg en passant ook nog een veeg uit de pan. Met name de Afrika politiek en de toenadering tot Bush daar waar het Irak betreft. Dan weten we tenminste meteen waar Sjors en Nicolaas het, al hamburgers kouwend in Kennebunkport, over hadden.

Hij besloot zijn aanval met te zeggen dat zijn postuur van Sarkoziaanse soort is. Figuurlijk, dan/ letterlijk is hij een stuk groter. Ik leg dit even uit, want de Franse pers noemt dit ironie. Maar u weet natuurlijk al, net als uw redacteur, dat het boekje Franse humor vrij dun is.