Dat beleggen in stenen nog steeds ( belastingvrij) een goed rendement opbrengt werd bewezen door niet de meest slimme Nederlander, prins Willem Alexander.

Wim kocht van zijn oma Juliana einde 1991 een bescheiden pandje aan het Haagse Noordeinde 56, dat als vrijgezellenhok zou worden ingericht. Ongetwijfeld heeft hij echt de prijs betaald die het pand op moest brengen, want zo gul was oma niet.

Veertien jaar later verkoopt Wim het pand aan de rijksge- bouwendienst, een onderafdeling van het bedrijf van zijn moeder – toevallig ? – en de verkoopprijs is € 3.25 miljoen. Dat betekent dat de prijs bijna 10 maal over de kop gegaan is en dat belastingvrij ( zoals op dit moment nog voor iedere brave burger).

Even ter vergelijking, kocht je in Groningen in 1986 een pand voor € 46.000 ( voor een  student zeker een wereldbedrag, maar goed je naam was ook niet Wim) dan kon je in 1995 voor het zelfde pand €78.000 ontvangen dus zeg maar in 10 jaar een verdubeling van de prijs. Had je nog even geduld ( of je studie liep wat traag ) en wachtte je tot 2006, dan bracht het pand €194.000 op dus zeg maar het 5 voudige van de aankoopprijs.

Kijken wij nu weer even naar het pand van onze Wim dan zien wij dat zijn pand in 10 jaar praktisch het tienvoudige opgebracht heeft van de aankooprijs en dat in een periode van slechts  14 jaar.

Even nog ter verduidelijking: in Groningen gedurende 20 jaar een prijsstiging van 5 maal de aankoopprijs,  in den Haag in 14 jaar een stijging van 10 maal de aankoopprijs. Ja, zult u zeggen Groningen is geen Den Haag. Klopt, maar wat nader onderzoek in het kadaster wijst uit dat het pand een veel lagere WOZ waarde heeft en gaat u dan even naar Funda, toets in panden vanaf € 1.5 miljoen tot ???? , hè dat is vreemd eigenlijk niets te vinden, wel een miljoentje minder.

En zo komt prins Splinter door de Winter en bent u als belastingbetaler ongemerkt weer wat armer en weer in de maling genomen.