De klant staat in het middelpunt van onze innovatieve benadering van de markt. Dat zijn de schone woorden van mijnheer Didier Lomard, de president directeur van France Telecom. En zo iets geeft je een warm gevoel van binnen.
En in een dolle bui is Didier niet te stuiten met wat voor mooie zaken hij nog meer voor zijn klanten in petto heeft. Lees mee: Wij luisteren naar de markt, wij ontdekken de behoeftes, wij brengen op het juiste moment de juiste produkten, onze marketing strategie is gericht op het vinden van originele oplossingen voor datgene wat onze klanten wensen. Beter onze klanten kennen, betekent bij ons beter op zijn of haar wensen te kunnen inspelen enz. enz.
Alvorens de praktijk te benaderen moet het onze redacteur toch even van het hart dat hij, in de 20 jaar dat hij met Franse bedrijven te maken had, hij nog nooit een Frans bedrijf is tegengekomen dat het woord “ marketing” zelfs maar wist te spellen. Een mooi voorbeeld van de ongetwijfeld innovatieve Franse industrie is nog steeds de Citroën ID en DS ( de zgn. snoek). Ofschoon prachtige auto’s met zo op het eerste oog een zeer geavanceerde vering, besturing en rembekrachtiging, werden deze auto’s geplaagd door het feit, dat op het moment dat er maar iets mis was met een hydraulische systeem ( en dat gebeurde nogal eens) , je de auto gelijk aan de kant kon zetten. Hij “lag op zijn buik”, stuur- en rembekrachtiging deden het niet meer en daar stond je dan met je glimmende “godin”.
Terug echter naar Orange, of zo u wilt France Telecom. Doordat korporaal Henry Lebon gelegerd in de Oise het “oude” telefoonnumer van mevrouw Segolene Royal had gekregen, was hij het doelwit van een overweldigende belangstelling. Een telefoontje van Jacques Chirac, meerdere SMS boodschappen van de oude partner van Royal, Hollande en vele boodschappen van een aantal politici vielen hem ten deel en dat is voor een eenvoudige korporaal van de Franse “strijd”krachten toch wel een zeer bizondere gewaarwording.
Sinds ruim een jaar wordt een van onze redacteuren al regelmatig gebeld door verschillende Franse heren die naar mevrouw Brunet vragen, teneinde met haar te gaan dansen. Prachtig initiatief, maar als je dit soort telefoontjes tien keer per week ontvangt, wordt het eentonig. Het feit melden bij Orange had geen effect, kennelijk was de heer Didier Lomard even lunchen of zijn maitresse bezoeken en kon dus niet luisteren naar de wensen van zijn klant. Uiteindelijk wordt het probleem nu afgebouwd door stelselmatig te zeggen wanneer er weer voor mevrouw Brunet gebeld wordt, dat zij overleden is.
Sorry dat ik dit artikel moet beëndigen, er wordt gebeld……