Ondanks dat ook in Frankrijk de schoolvakanties varieëren in de verschillende departementen, is het deze weekeinden weer druk op de Franse stations. Kinderen die niet meer thuis wonen omdat zij elders studeren, families die bij elkaar op bezoek gaan, de Fransen lieten mede door de hoge benzineprijzen misschien wat meer de auto staan en namen de trein.
Er dreigen echter donkere wolken aan het gesubisieërde reizen met de Franse spoorwegen. De ook door veel medelanders wonend in Frankrijk, verguisde president Sarkozy, dreigt te komen met een in veel ogen inpopulaire maatregel, namelijk het afschaffen of inperken van de zogenaamde “carte familiale”. Dat Sarkozy hiermede terecht zijn lijn van aangekondigde rationaliseringen en besparingen voortzet, is voor veel bewoners van luilekkerland een regelrechte aantijging van verworven rechten.
De “carte familiale nombreuse” zoals de kortingen op het spoor verlenende kaart voluit heet, wordt namelijk zoals veel van de linkse verworvenheden te duur. De kaart stelt families met drie of meer kinderen in staat met korting op het Franse spoornet te reizen.
Nu de SNCF echter in 2007 een winst maakte van 1 miljard euro, vindt de Franse president het tijd worden de subsidie, groot 70 miljoen euro, die de spoorwegen jaarlijks toucheren af te schaffen. Hiermede zou de SNCF gedwongen worden de kortingen middels de “carte familiale” uit eigen zak te betalen, iets wat gelet de winst in 2007 gemakkelijk kan, maar waar de SNCF weer weinig voor voelt.
De Franse familie lobbies reageerden furieus. Met een inflatie in maart van 3.2% ( het hoogste cijfer in de afgelopen 17 jaar) vinden zij het Franse leven toch al duur genoeg worden en willen niet tussen de wal en schip terecht komen als de korting op welke wijze dan ook wordt ingetrokken. Dus er dreigden er weer acties, en Sarkozy moest spijtig genoeg een terugtrekker maken, daar hij zijn landgenoten niet duidelijk kan maken dat, wil hij het land en de economie gezond maken, dat en er harde maatregelen genomen moeten worden.
De “carte familiale” werd in 1921 bedacht, toen er door wat schermutselingen met de Duitsers opeens minder Fransen waren. Er werd een speciale “medaille van de Franse familie” bedacht, die werd toekend aan Franse moeders die acht of meer kinderen “wierpen” en deze medaille bestaat heden ten dage nog steeds, ofschoon de medaille producent geen overuren boven op de wettelijke vastgelegde 35 per week meer hoeft te maken.
Wel kwamen er kindercreches, opvangunits voor kinderen van ouders die besloten BEIDE carriére te gaan maken en zoals dat ook in Nederland het geval is anderen graag met de kosten van deze ambities opzadelen, zoals de werkgever en de overheid.
Heeft u 6 of meer kleine Pierres of Mariannes, dan ontvangt u van de SNCF 75% korting, een hilarische situatie, de reklamespreuk van de Franse spoorwegen zou dan ook kunnen luiden “wip er eens tussen uit”.
Maar dit alles heeft de calculerende Fransman en vrouw wel aan het werk gezet en is het Franse geboortepercentage het hoogste van geheel West Europa, namelijk 2 toekomstige EDF medewerkertjes per moeder ( periode (1993 – 2007) , komend uit een dal van slechts 1.66 baby’s daarvoor.
Met ook een toenemende instroom van “immigranten” zal Frankrijk tegen het jaar 2050 een 70 miljoen inwoners tellen ( waarvan 12 a 15% van origine niet Frans / West Europees) tegen de huidige 60.5 miljoen. Maar zelfs zonder deze immigranten die bekend staan om hun kinderrijke families, (was het niet Mark Twain die ooit eens zei “they breed like flies”), ligt het Franse autochtone kind gemiddeld altijd nog op 1.90 vers gebakkenen.
Zou daarom Renault zijn MPV’s aanprijzen als ” transporteurs pipol”?