Beste lezers, niet voor niets heb ik voor het volgende artikel de foto geplaatst van een “supermarkt” in een derde wereld land. Voor hen die in hun zachte roze droom wreed gewekt worden, is het land dat voor velen HET paradijs is, voor anderen die een nuchtere kijk op zaken hebben, gewoon een derde wereld land. Alleen hebben de allochtone en autochtone bewoners dit nog niet in de gaten ( of willen dat niet zien).
De laatste tijd kun je niet naar de Franse TV kijken of de krant open slaan en er is sprake van de pouvoir d’achat, de koopkracht. Na jaren van een zachte doornroosjeslaap waarin de Fransen indommelden, tevreden gehouden door een socialistische broederschap, is het wrede moment van ontwaken bereikt. En dan kom je tot de conclusie dat het een zeer koude harde wereld is buiten het paradijsje.
Dat de koffie en andere levensmiddelen b.v. in Duitsland goedkoper zijn dan in Frankrijk, vooruit, wij wonen niet allemaal langs de grens. Maar dat de grote Franse merken zoals Danone, Vitel of Riches Monts kaas in het boze oostelijke buurland tot 30, ja u leest het goed, 30% goedkoper zijn, dat komt hard aan. Het zelfde is het geval voor een gemiddeld mandje boodschappen, leest u het nog maar eens na in La Tribune.
Ondanks dat Sarkozy zijn best doet door middel van bezoeken aan Franse levensmiddelenproducenten te benadrukken dat het niet zo kan zijn dat produktiekosten in Frankrijk hoger zijn dan over de grenzen, krijgt hij het zijn burgers maar niet aan het verstand getoverd dat de bomen niet langer tot in de hemel groeien.
Ja natuurlijk willen de Fransen lagere prijzen en dat geldt zeker voor die Fransen die op Sarkozy gestemd hebben. Maar concurrentie, nee daar rilt de gemiddelde Fransman van. Allerlei drochredenen worden uit de kast gehaald waarom het boze buitenland wel goedkoper kan produceren dan la douce France. De wijnindusrie is hier een goed voorbeeld van. Waarom kan ik een best drinkbare rosè slobberwijn uit Californië in Frankrijk bij de Aldi kopen voor net rond de 2.50 , terwijl de gemiddelde cave coöperative een vergelijkbare wijn verkoopt voor rond de 3 euro.
Waarom klaagt mijnheer Leclerc steen en been dat hij door de Franse wetten gedwongen wordt via de zgn. distributeurs , dus zeg maar de groothandel in te kopen en hij niet rechtstreeks bij de producent mag kopen? De Franse regels dwingen deze wijze van zakendoen af en dan is het logisch dat ieder zijn winst wil en moet maken en prijzen zonder noodzaak door de diverse winstmarges onnodig verhoogd worden.
Maar de handel vrij geven, ieder zijn gang laten gaan, de Fransen moeten er niet aan denken, dus het strakke zakencorset blijft klemmen. 85% van de Fransen ziet liever dat de regering de BTW verlaagd en 72% vindt dat de minimum lonen moeten worden aangepast. Slechts 42% van de Fransen die hierover hun mening gevraagd werden, meenden dat het vrijgeven van de markt een verbetering voor de koopkracht zou opleveren.
Mevrouw Lagarde de Franse minister van economische zaken en voormalig directielid van Baker & McKenzie de Amerikaanse advocatengigant die uiteraard een voorstander is van een vrij marktmechanisme, kon de wet om b.v. geneesmiddelen ook in de supermarkt te laten verkopen (tegen lagere prijzen) er niet doorheen krijgen en moest deze aanpassen. Hoewel de dierengeneesmiddellen nu vanaf vorige week, wel in de supermarkten zijn te verkrijgen!