Warenhuis Nederland, opheffingsuitverkoop

o_echtekorting.jpg Je ziet ze wel vaker, bedrijven met naam en faam, waarvan iedereen denkt die gaan nooit ten onder, tot dat je leest: OPHEFFINGSUITVERKOOP. Vaak gaat het hier om  familiezaken en laten ze  de aandeelhouders  en de klanten berooid achter. Garantie afspraken worden niet nagekomen, afgesproken levertijden  worden niet gehaald, de gekochte artikelen voldoen niet aan de afgesproken voorwaarden, kortom de klant is niet langer koning, maar de koningin lacht in haar vuistje.(ach die  Bea, weet u wel, nou ja koningin ?)Ik neem u vandaag mee naar zo’n zaak, waarvan u allemaal wel eens gehoord heeft, namelijk het warenhuis NEDERLAND. Met het aanstellen van een nieuwe bedrijfsleider, de heer Joop den Uyl begon de ellende. Joop lette meer op zijn eigen portemonee dan op die van de zaak, zijn bungalow op het enige plekje grond in Amsterdam Buitenveldert waar geen erfpacht op zat was daar een goed bewijs van. Aardgas dat Nederland in ruime mate bezat, werd voor een appel en een ei doorverkocht aan o.a. Italië, waardoor o.a. de kwekers in het Westland het eigen Nederlandse aardgas weer tegen een hogere prijs van de Italianen terug moesten kopen, dan waarvoor het geleverd was. De Italianen blij, Joop ook, want dat betekende toch wat financiële bewegingen in het (zijn) kasboek.

Alles kon, niets moest was het credo van Joop en zijn opvolgers. Je zag de typische trekjes terug van wat er in menig bedrijf ook gebeurt, namelijk mopperen op de hoge salarissen van “de baas” maar toen de als jongste bediende bij Nederland binengekomen, Wim Kok zich zelf tot de raad van bestuur mocht rekenen, waren dit soort principes zoals bij het merendeel van  linkse rakkers snel verdwenen.

Daar het stoffige werk niet meer pastte bij de autochtone medewerkers van de firma Nederland, zij werden snel gepromoveerd, besloot de directie goedkope werkkrachten te importeren uit de Anatolische hooglanden en het Rif gebergte, de z.g. geitenneukers.

Dat deze mensen de Nederlandse taal niet spraken en na soms 20 jaar nog niet spreken, hun eigen gebruiken er op na hielden en hun Nederlandse buren op 1 hoog b.v. shockeerden door op 2 hoog op het balkon ritueel een schaap te slachten, mocht de pret niet drukken, nogmaals niets moest, alles kon. Want wij zijn christenen. Dat ze voorts geen werkervaring hadden welke in het warenhuis Nederland werd gevraagd, waar immers konden zij  geiten hoeden of kamelen borstelen, maakte niets uit, immers alles kon, niets moest. En nog steeds niet.

Rechters afgestudeerd in de jaren 90 deden ijverig aan deze nieuwe trend  mee en zo kon het gebeuren dat een Amsterdamse neo socio jurist afgelopen week de uitspraak deed, dat in het kader van de gezinshereniging, vrouwen of mannen die in hun land van herkomst het Nederlandse inburgeringsexamen te stom waren om dit examen  niet te halen, een voorwaarde om een Nederlandse verblijfsvergunning te krijgen TOCH voorlopig naar ons land mogen komen. De zoveelste uitverkoop van de toch ooit gedegen voorraad normen en waarden die het warenhuis Nederland in zijn bestand had.

Watwas er  daarvoor nog meer ? Een Turkse bedrijfsleidster die een generaal pardon er door heen drukte. Dit, terwijl de afdeling boekhouding van de firma Nederland, het CPB, had voorgerekend , dat dit de winst en verliesrekening zeer negatief zou belasten. Niets moet en alles kan nog steeds moeten de bedrijfsleiders van de bijna ex  firma  nederland  gedacht hebben.

Dat de president commissaris van de NV, en ene Bea van Oranje de bui wel aan ziag  komen, blijkt uit het feit dat zij in de afgelopen jaren getracht heeft haar schaapjes op het droge te brengen. Nadat het Amerikaanse weekblad Forbes haar kapitaal 5 jaar geleden nog tegen de 1 miljard schatte, is dat inmiddels “verdampd” naar  een 350 miljoen, en dat ligt beslist niet aan de in elkaar gestorte beurs.

Met een declaratie gedrag ( zo lang het nog kan ) waarbij alle trucjes die zelfs een junior vertegenwoordiger niet siert , zoals rommelen met bonnetjes, boot op de zaak afschrijven, zomerhuisje in Afrika als ontwikkelingshulp presenteren, blijft de de Euro stroom toch nog altijd goed op gang. 116 miljoen Euro’s in 2007, het blijft behelpen, maar dan kon ook niet anders met zo’n uitgebreide kippen  farm, die bovendien ook nog wat aan weggegeven moet doen, representatie noemen ze dat dacht ik in Argentinië.

En zo zou het zeer wel mogelijk kunnen zijn, dat u als eenvoudige Nederlandse werknemer en belastingslaaf morgen wakker wordt uw zaak is dichtgespijkerd en overgenomen door Mohamed Sharif uit Fez of Ottoman Guz uit Anatolie, de raad van bestuur, Bea en consorte,  zoals zij dit al eerder in 1940 deden het hazepad gekozen heeft en u ten hoogste via de radio of TV ( als u die inmiddels niet heeft hoeven afstaan aan een Taliban Imman) laat weten, dat zij met u meeleven en u goede moed moet houden. Mocht het op TV zijn, let dan niet op de vrolijk kwetterende vogeltjes op de achtergrond, of die zwarte hand in een witte handschoen die  even de roze Champagne komt serveren, oeps een regiefoutje.

En om in gelijke termen te blijven Fata Morgana? Ik denk van niet, de uitverkoop moet een maal stoppen, de tent is  leeg en dit moment is dichterbij dan u denkt.

En oh, ja  wel blijven doorwerken tot uw 70 tigste, en dan op een bankje naast de rivier gevonden worden.Want voor u is er geen verzorging meer.