In iedere Nederlands- talige glossy zoals b.v.  En France, Leven in Frankrijk of gewoon Frankrijk kunt u wel artikeltjes vinden over die sfeervolle authentieke Franse marktjes, waar het wemelt van originele produkten en je vooral nog kunt kopen onder het motto “op de markt is uw gulden een daalder waard. ” ” Those were the days my friend,” want zo deze markten al bestaan hebben, los van de sfeer die een (Franse) markt biedt, is het gewoon een en al boerenbedrog.Zoals uit gesprekken met Nederlanders die Frankrijk tot hun (2e) vaderland hebben verheven , wordt het Franse nieuws weinig gevolgd, laat staan de overigens uitstekende Franse TV programma’s over actualiteiten en zaken die het dagelijks leven betreffen.  Dus zo ver u het nog niet wist, (Franse) markten zijn gewoon boerenbedrog, maar je gaat er heen voor de gezelligheid of uit verveling. Dat laatste is van toepassing op veel Nederlanders die de provincie Gallië bevolken, want ik verbaas mij niet meer over vaderlanders, die soms zelfs 2 keer op de zelfde dag eerst de vismarkt in dorp A en dan de groentemarkt in dorp B bezoeken, los van diegenen, die praktisch iedere dag wel een markt bezoeken. Het houdt ze in ieder geval even van de wijnfles af. Op de vraag waarom naar de markt, krijg je steevast het antwoord dat de produkten daar goedkoper  ……….( NEDERLANDERS), verser en lekkerder zijn!!!  Over dat laaste wil ik niet met u in debat gaan, maar n.a.v.  het programma Envoyé Special toch even wat feiten:

Er is in Frankrijk een bedrijf, dat 500 ton kaas afzet alleen op markten. Daartoe hebben zij 400 aanhangwagentjes, die iedere dag op markten in het gehele land staan om “authentieke regionale kaas” te verkopen. De kaas is uiteraard niet in de regio vervaardigd, maar dat zal de standhouder u niet vertellen. De gemiddelde inkoopprijs van de kaas is nog geen 10 euro per kilo, terwijl u op de markt circa 50 euro per kilo betaalt. Ik zou zeggen een zeer comfortabele marge. De rijdende venters hebben de expliciete opdracht niet meer dan 3 maal achtereen de zelfde markt te bezoeken, ze lopen dan te veel in de gaten met alle gevolgen van dien.

Dan hebben wij de aanbieders van die eveneens weer authentieke Provencaalse honingsoorten. Slechts nog maar 10%van de verkochte honing komt uit de Provence, de rest is “Made in China, Marokko, Turkije.” Koopt u op de markt “verse pasta”, neem van mij aan dat deze niet afkomstig is van een ambachtelijk werkende Franse familie, maar veelal zoals zelf geconstateerd van de lokale Metro of zelfs Leclerq. Worsten idem !

Het zelfde geldt voor al die Provencaalse kruiden, al dan niet verpakt in leuke zakjes en potjes. Slechts nog maar 5% van de verkochte kruiden komt inderdaad uit de Provence, voor de rest moet u wederom richting Noord Afrika of het verre Oosten.

Het begint eentonig te worden, maar de leuke vrolijke tafellakens, hoeden van stro, bedspreien, de fabrikage heeft Frankrijk nooit gezien en de marges zijn 100 a 200%. Voor de “potterie” kunnen de aanbieders helemaal de pot op, want wat als origineel aangeboden wordt, zou moeten luiden origineel Marokkaans of Turks, maar zeker niet Provencaals.

Dus, heeft u een wat masochistische inslag, dan bent u op de Franse marktjes geheel op uw plaats, u wordt eens lekker uitgenomen en dat geeft een goed gevoel. De sfeer is echter wel gratis, ofschoon de Chinezen daar binnenkort ook wel wat op zullen vinden.

Tot ziens op de markt.