Ondanks het feit, dat de Franse vakbondsleiders weer van een succes spraken (ook als links in het verlies staat, blijkt het altijd nog steeds een succes te zijn) komen de eerste scheuren in de bereidheid tot staken en demonstreren bij de geplaagde Franse burger.
Zaterdag was het weer zo ver, de op èèn na ( voetballen) grootste Franse hobby werd beoefend, namelijk het demonstreren ( en staken). De schattingen over het aantal deelnemers liep nogal uiteen, de Franse overheid had het over 71.000 deelnemers, maar de bonden spraken over 150.000 mensen die aan de demonstraties, gisteren in Frankrijk, hebben deelgenomen. . Maar de baas van de rode CGT, Bernard Thibault gaf toe dat de opkomst onder de verwachtingen was.
Misschien dat dit de eerste tekenen zijn, dat de Fransen een beetje stakings- en demonstratiemoe beginnen te worden ? Begin dit jaar verklaarden 71% van de Fransen dat zij “pro” harde acties waren en zelfs 64% van de UMP partijgenoten ( de partij van de Franse president Sarkozy) toonden sympathie voor stakingen en protest. Maar na een opkomst op 1 mei van 1.2 miljoen demonstranten, was het afgelopen zaterdag een mineur stemming, ondanks het feit dat de vakbonden het anders wilden doen laten voorkomen.
De 8 bonden hebben al aangekondigd dat de afgelopen demonstratie de laatste was voor de vakanties, daarna zal men zich verder beraden en ze zullen deze tijd hard nodig hebben om de rangen weer gesloten te krijgen en vooral met een nieuw thema te komen. Net als bij de Europese verkiezingen, waar links het “kapitaal” beschuldigde van de huidige crisis, trachten de Franse bonden het zelfde te doen, maar echt aanslaan doet dit niet meer. Weliswaar zijn er veel Fransen, die beweren dat Sarkozy de verkeerde maatregelen genomen heeft om de crisis te bezweren ( de banken kregen te veel geld, de kleine bedrijven en burgers niets), maar ook in Frankrijk begint het besef door te dringen dat de huidige malaise niet de schuld is van de regering, maar een wereldwijde oorzaak heeft.
De enigen die er nog even flink tegenaan gingen waren de Franse boeren. Nu zijn wij dat inmiddels wel van hen gewend, want zijn het niet de agrariërs, dan zijn het wel de wijnboeren en laten wij vooral de vissers niet vergeten. Frankrijk ontvangt jaarlijks van alle 27 EU landen de hoogdte bijdrage uit Brussel als het gaat om agro subsidie, maar zoals u weet zijn boeren nooit tevreden. Nu gaat het om het feit, dat de Franse boeren vinden dat de supermarktketens te veel marge maken en zij uiteraard te weinig. De melk moet b.v. onder de kostprijs geleverd worden, dus kun je die beter over straat laten lopen. Om hun onvrede te laten blijken, werden distributiecentra van de grote Franse supermarkten geblokkeerd en zaken vernielt. Geen Gendarmerie in de buurt die optrad.
Ik denk niet dat boeren in staat zijn, om te bepalen welke marge voor een supermarkt de juiste is en daarvan afhankelijk hun eigen verkoopprijzen vast te stellen. Er is geen Franse boer ( noch wijnboer, noch visser) die gedwongen wordt zijn producten aan iemand te leveren. Ben je het niet eens met de prijs die je kunt krijgen voor je produkt, dan lever je niet, je zult je alleen moeten bezinnen op het feit, waarom anderen wellicht wèl tegen een bepaalde prijs kunnen leveren ( de wijnindustrie is een goed voorbeeld), maar een Fransman die de oorzaak bij zich zelf zoekt moet nog uitgevonden en geboren worden.
De overeenkomsten met 3e wereld burgers is weer eens overduidelijk. Je voelt je voortdurend “aangevallen, gediscrimineerd en verongelijkt”, let u maar eens op reacties van inwoners van Afrika ! Uiteraard moet je begrip hebben voor het feit, dat het vervelend is te zien, dat jij met jouw produkt weinig of niets verdient en b.v. een supermarkt jouw melk wel 30 à 40% marge kan verkopen. Maar nogmaals niemand die je dwingt en eerst eens de hand in eigen (produktiekostprijs) boezem steken.