Frans fruit op straat.

960016_basket_of_apples

Nee, geen titel van een nieuw boek dat de overleden auteur Jan Wolkers nog ergens in een kast verstopt had. Het gaat om de 500 miljoen euro die “Brussel” terugvordert van Frankrijk, omdat de  landbouwsubsidie die Brussel in de periode 1992 – 2002  aan Frankrijk heeft betaald, ten onrechte  zou zijn. In plaats van het geld te besteden aan ondersteuning van de Franse fruitboeren, heeft de Franse regering exportsubsidies verleend aan  Franse producenten van fruit en groente , hetgeen volgens Brussel exportvervalsing betekent en moet er terugbetaald worden.image_56373701Ongeveer 365 miljoen euro heeft Brussel gedurende 10 jaar aan de Franse overheid betaalt, die daarmee haar “noodlijdende” fruit- en groenteproducenten zou ondersteunen. Tel daarbij  de rente op en je komt op circa 500 miljoen. Brussel heeft Frankrijk de kans gegeven tot uiterlijk 29 september te reageren, maar inmiddels worden er na goede Franse traditie al weer vrachtwagens met perzikken voor o.a. supermarkten geleegd, waarmee de Franse fruittelers hun boosheid kenbaar maken.

De Franse minister van landbouw wacht een zeer hete zomer want, en dat mag u duidelijk zijn, de Franse fruittelers voelen er niets voor de van de Franse overheid ontvangen subsidies terug te betalen. In tegendeel, eigenlijk vinden zij dat de ontvangen bedragen terecht zijn, ondanks het feit, dat inmiddels is komen vast te staan, dat het ontvangen geld niet werd gebruikt voor het structureel verbeteren van b.v. de productiemethodes, maar gewoon werd ontvangen om de export van Franse appelen, peren en perzikken mogelijk te maken in de concurrentiestrijd met eveneens exporterende omliggende landen zoals Spanje en Italië. Zo kost een Spaanse arbeider die in de boomgaarden werkt ongeveer 9 euro per uur en zijn Franse collega meer dan het dubbele.

Maar, zoals al vaker op deze site gemeld, vergeten de Fransen in het algemeen en de Franse fruit- en groentetelers, vissers, wijnboeren in het bizonder, dat er in de wereld ook nog zo iets bestaat als concurrentie. Dit fenomeen is overigens bij weinig Fransen, dus ook de Franse regering bekend, want ondanks het feit, dat mede door de heersende financiële crisis er tal van Franse bedrijven moeten worden gesloten, blijft alles volgens de Fransen die schuld van derden, maar eens de totaal verouderde marketingsmethodes van hen zelf onder de loep houden , is er niet bij.