Links ziet u  boze arbeiders van de Franse expediteur SERTA. U kunt de oorzaak al raden, het bedrijf is failliet en moet gesloten worden , waardoor de medewerkers op straat komen te staan.

Nu is iedere inwoner van Frankrijk als hem of haar iets overkomt per definitie boos en ligt de schuld nooit bij hen . De arbeiders van SERTA die ontslagen worden willen hiervoor  een compensatie van € 15.000 p.p. Zo niet, dreigen zij 8.000 liter gif, dat in vaten op het fabrieksterrein aanwezig is in een zijarm van de rivier de Seine te storten. Kennelijk nemen zij een voorbeeld aan andere boze Franse arbeiders, waarvan bedrijven door de economische malaise gesloten moesten worden. Of zoals in andere gevallen, worden  directieleden  gegijzeld, dreigt men  met behulp van gasflessen het bedrijf op te blazen of worden bedrijfsvoorraden in brand gestoken. Dit alles is in Frankrijk inmiddels dermate usance geworden, dat er geen woord meer over wordt gerept.

Eergisteren bezetten boze Franse fruittelers een supermarkt in het zuiden van het land. Zij trokken de groente- en fruitafdeling binnen en na 5 minuten zag het er daar uit, alsof er net een Tsunami voorbijgekomen was. Verbijsterde klanten en het personeel van de supermarkt stonden radeloos aan de zijlijn en zoals u al begrijpt was de “machtige” Gendarmerie in geen velden of wegen te zien. Dit  geldt overigens ook bij bezettingen van fabrieken of gijzelingen van directieleden.  De sterke arm,  schittert door afwezigheid, want zoals ook een tijdje geleden de rellen in Straatsburg lieten zien, de Gendarmerie is niet zo heldhaftig als het om problemen oplossen gaat.. Appels of perzikken storten voor de ingang van een Leclerq? Geen probleem, jongens je bent boos, dus je moet  gewoon je gang kunnen gaan, daarna komen wij wel kijken. Overigens weer zo’n typisch Frans trekje, pas komen kijken als het geweld geluwt is ( ’40 – ’45 ).

De enige die zijn rug recht wist te houden, was de Amerikaanse directeur van het bedrijf MOLEX, die eveneens gegijzeld werd door zijn Franse werknemers. Nadat hij vrij was, werd de fabriek onder rechtstreekse leiding van het hoofdkantoor in de USA gesteld en werd er niet meer onderhandeld. Een op de twee Fransen keurt overigens het gijzelen van directieleden goed. Zij zijn immers de schuldige als een fabriek moet sluiten. Dit geeft gelijk een goed inzicht in het geestelijk niveau van de gemiddelde Fransman.

Op een bepaalde datum zou bij AREVA in Pierrelatte, een projekt bij de energiecentrale  beginnen. Voor het hoogtechnische gedeelte heeft een Nederlands bedrijf  een opdracht gehad van ruim 80 miljoen. De Nederlandse staf die het projekt zou begeleiden was op tijd ter plekke. Drie maanden na het geplande projektbegin, was er nog steeds niets gebeurd, de Nederlanders zaten nog steeds met de armen over elkaar.

Of die Amerikaan die vanuit de USA in werd gevlogen om de opstart te begeleiden van de fabriek die praktisch alle Frane vuilnistonnen maakt  ( Plastic Omnium) De man was na 3 maanden ten einde raad en vroeg zijn directie of hij in hemelsnaam overgeplaatst  kon worden naar zijn oude standplaats in Zimbabwe !  Van hem stamt overigens de kreet die op deze site gebruikt wordt als het gaat  over de Fransen – “witte negers” – maar u zult het met mij eens zijn, de man heeft gelijk.

Deze week laten wij u een filmpje zien van een Frans legeroefenterrein en wat zich daar afspeelt. Zou de NATO de Fransen nog kunnen afwijzen ?