Dit is de openingskreet van de Franse Telecom monopolist ORANGE. Als u nu maar braaf uw centjes blijft overmaken op de rekening van dit compleet falende semi-overheidsbedrijf, is er niets aan de hand , waarbij ik mij de vraag stel, gelet de gebrekkige talenkennis van de Fransen of men bij ORANGE weet wat de bovenstaande kreet betekent?Vandaag  was het weer eens zo ver. Je tracht als Geennieuws correspondent je webmailbox van Orange te openen en wat zie je tot je verbazing ? De “messagerie” is niet te bereiken, want er wordt onderhoud gepleegd ! Zou “together we can do more” soms betekenen dat ik mee moet werken aan het onderhoud ?

Uiteraard zult u als betere Frankrijk kenner dan uw schrijver zeggen, wanneer moet ORANGE dan onderhoud plegen ? Soms in de avonduren of het weekend ? Nee, natuurlijk niet, onderhoud pleeg  je, angstig als je bent om maar vooral een uurtje langer te werken – zie de polemiek over het open houden van winkels gedurende het weekend – op een door de weekse werkdag.

Het doet mij denken aan de tijd dat KPN in Nederland nog de enige aanbieder was van telecommunicatiediensten. Om de haverklap was het mis, klachten sorteerden geen effect, je mocht als klant blij zijn van de diensten van KPN gebruik te mogen maken. Maar daar is  door broodnodige concurrentie gelukkig veel in veranderd. Deze concurrentie ontbreekt in Frankrijk grotendeels, zoals ook de regering Sarkozy tracht Franse bedrijven zo veel mogelijk in de concurrentie luwte te houden, nationaal en zeker internationaal. Wijn, vis, fruit, auto’s, allemaal Franse zaken die met veel steun van de overheid een zieltogend leven leiden.

Maar in een land waarin de bewoners  zich wentelen in een lauwwarm bad van zelfingenomenheid, de schuld als het verkeerd gaat , altijd bij een ander neerleggen, een land waarvan bewoners als ze het niet zien zitten door stress massaal naar de Prozac grijpen en als zombies door de straten lopen, of gegrepen door arbeidsdruk, zelfmoord plegen,  ja daar kun je dit soort zaken verwachten.

Het meest opvallende is, dat veel Nederlanders dit soort zaken betitelen met de woorden authenticiteit, rust, originaliteit. Nu zijn, als ik weer eens een kijkje neem op b.v. Frankrijkforum, Chez Roger et Francoise en dat soort zwijmel sites,  de gemiddelde Nederlanders die Gallië bewonen niet bepaald een sterk exponent van ons volk. In tegendeel, zou ik haast zeggen, het gaat veelal om het zelfde soort merkwaardige species die ook kwijlend op het trottoir staan als er een optocht voorbijtrekt met leden van de familie Oranje – Amsberg. De fotoseries van de diverse Nederlandse clubs in Frankrijk met daarop de blije gezichten tijdens “koninginnedag” bewijzen dat.

Domheid is nooit erg, maar domheid gepaard gaande met een Franse zelfdunk is haast niet meer uit te leggen. Kijk een avondje naar het Franse nieuws en u zult onmiddelijk ( mits u Frans verstaat) begrijpen wat ik bedoel.

Maar, gelukkig een rustig weekend, er komt geen post.