Terwijl onze regering zoals u hier op de foto kunt zien, zich gezellig vermaakte tijdens de vrijdagavondborrel, is het tijd om een voorlopige balans op te maken van de gebeurtenissen in de afgelopen week. Nederland bevindt zich grotendeels onder het zeeniveau, maar dat een regering en dan met name de minister president zo laag kunnen zinken, was haast niet te voorspellen. Ofschoon…… ?

Weinig mensen hebben de kans de tong van onze minister president eens nauwkeurig te bekijken, vandaar de foto. U ziet sterke slijtageplekken vanwege het voortdurend likken naar boven. Een foto van zijn poppenlaarsjes hadden wij niet voor u, maar dan had u kunnen zien, dat ook deze zijn versleten door het trappen naar beneden. In politieke termen heet dit carriëre maken.

Maar het optreden van JPB deze week tijdens de algemene beschouwingen in de kamer, vormde het voorlopig trieste hoogtepunt van een tragi-komedie die als het tegenzit nog 2 jaar gaat duren. 2 jaar zitten wij nog opgescheept met een calvinistisch samengeknepen pruimenmondje, die op zondag toch wel erg veel uit te leggen heeft aan de Heer, want liegen en bedriegen mag niet.

Het beste bracht Mark Rutte van de VVD het onder woorden toen hij in de kamer het volgende zei : ” U ( JPB) bent niet de kapitein van de zinkende Titanic, maar de dirigent van het orkestje dat speelde op zinkende de boot”.

Een minister president die in het tradtionele vrijdagmiddag interview zegt, “dat hij zijn dag niet had” !  Dit duidt op een zich sterk ontwikkelende dementie of een soort van schizofrenie die nauwelijks nog behandeld kan worden. Een minister president die zich zelf vergelijkt met een sporter, die ook niet iedere keer een topprestatie neer kan zetten. Je kunt rustig aannemen dat Balkenende al spierpijn krijgt als hij er slechts aan denkt een spelletje domino te moeten spelen. TOPSPORTER ?

En of  Balkenende nu voorlopig nog in den Haag blijft of naar Brussel gaat, het feit dat er in de politiek plaats is voor dit soort wandelende rampen, geeft je te denken welke maatstaven de politiek aanlegt bij het kiezen van leiders.  De moed zinkt je in de schoenen na een demonstratie gepruts en geflater van de bovenste plank. Zou president Karzai van Afghanistan niet nog een minster president zoeken ?