Na veel druk op de Zwitserse multinational Nestle, heeft het bedrijf vandaag bekend gemaakt dat zij stoppen met het kopen van melk afkomstig van de Gushongo Dairy Estate, eigendom van Grace Moegabe, de vrouw van de Zimbabwaanse president. Het melk producerend bedrijf van de vrouw van Moegabe was net als zoveel andere boeren bedrijven door de president onteigend.

Nestle trachtte zich nog enigszins uit deze compromiterende situatie te redden, door te stellen, dat zij de melk slechts kochten omdat de Nationale Zimbabwaanse Melkerij niet meer van Gushongo kon kopen en dat het slechts om een tijdelijke situatie ging.

Zimbabwe was , nadat Moegabe de macht overnam van Ian Smith ( het land heette toen nog Rhodesië ) nog enkele jaren DE voedselproducent voor de omliggende buurlanden, maar het bewind van Moegabe heeft het land in een tot op heden durende economische afgrond gestort. De onteigening van circa 4000 door blanke boeren gerunde boerderijen, was volgens Moegabe nodig, omdat  de beste stukken land exclusief in handen waren van uitsluitend blanke agrariërs. Inmiddels zijn van de 6500 boerderijen die het land telde voor de machtsovername van Moegabe nog maar 500 over. Deze 500 bedrijven zijn grotendeels in handen van Moegabe zelf of naaste familieleden. Dat de produktie inmiddels praktisch tot op het nulpunt gedaald is, zal een ieder die de bewoners van het Afrikaanse continent kent, niet verwonderen. De bezittingen van vrouw van Moegabe maken onderdeel uit van sanctiemaatregelen uitgevaardigd door de USA en de EU, maar daar Nestle haar zetel heeft in Zwitserland, hoeven zij met deze sancties geen rekening te houden.( foto met dank aan AP)

Zevenenzeventig blanke boeren die onteigend zijn, hebben een zaak tegen Moegabe aangespannen middels een tribunaal van de South African Development Company, maar de Zimbabwaanse president stelt dat dit tribunaal geen juridisch bestaansrecht heeft en gelijktijdig heeft hij 177 blanke  boeren laten aanklagen vanwege het feit, dat zij niet vrijwillig hun bedrijven willen afstaan.

Wederom een bewijs, dat het ondersteunen van Afrikaanse landen middels ontwikkelingshulpfondsen water naar de zee dragen is. Ondanks dat wij geen voorstander zijn van oude koloniale situaties, is er zo ver ons bekend, geen enkel Afrikaans land dat, nadat het in de laatste 40 à 50 jaar onafhankelijk werd, kans gezien heeft een goed geordend democratisch en stabiel stelsel op te bouwen, ondanks de miljarden steun die zij ontvangen. Het oude Afrikaanse stammenstelsel blijft in tact en de corruptie viert hoogtij. Zelfs de door velen geprezen opheffing van de Apartheid in Zuid Afrika heeft niet datgene gebracht, wat veel idealisten er van verwachtten. Ook dit land zakt inmiddels steeds meer in een soort corruptie modder, die uiteraard ten koste gaat van de economische gezondheid van het land.

Maar, op zich zelf allemaal geen nieuwe zaken. Met alle respect voor onze gekleurde soortgenoten, beschikken zij toch over een geheel andere mentaliteit en instelling. Geld, mits beschikbaar, wordt vaak uitgegeven aan laten wij het maar populait zeggen “oppimpen” van zich zelf en hun omgeving en niet aan het creëren van een stabiele basis voor het leven aldaar.

Overigens is Nestle al vaker het onderwerp geweest van bedenkelijke transacties met regimes die de democratie aan hun laars lapten. Zwitsers verdienen onder het mom van de neutraliteit aan vriend en vijand. De 2e wereldoorlog is hier een goed voorbeeld van. Zwitserland is een van de weinige , zo niet het enige land dat gedurende de oorlog volop geld verdiende zowel aan Duitsers als hun tegenstanders. Ook na de oorlog en tot op heden blijft deze “traditie” hoog in het Helvetische vaandel staan.