Dit was jaarlijks het begin van de toespraak die meneer Bernhard hield in zijn Duits-Nederlandse tongval  die wij helaas hier niet kunnen nadoen, als er weer veel Nederlanders voor zogenaamd goede doelen wat centen in een fonds gestopt hadden, waar de oranjes zelf nog nooit in haden geïnvesteerd, hetgeen natuurlijk in de lijn der verwachtingen ligt.

Officiëel heet dit fonds eigenlijk het Prins Bernhard Cultuurfonds, maar door de bekende Anjer aktie die elk jaar plaats vindt is de naam Anjerfonds in feite bekender. Wat wij ons overigens voor moeten stellen onder het woord “cultuur” in connectie met Bernhard is een raadsel, of het zou de cultuur uit den Haag moeten zijn, de burger en belastingenbetaler steeds meer centen afhandig te maken, zonder daarvoor een prestatie tegenover te zetten.

Op 10 augustus 1940 werd het PBC fonds in London opgericht om geld te verzamelen voor de aankoop van oorlogsmateriaal . De eerste 50.000 guldens werden bijeengebracht niet door de oranjes zelf, maar dat wist u al, maar door vaderlandslievende SHELL werknemers op het eiland Curacao.  Zij wilden WEL iets doen voor het vaderland dat in oorlog verkeerde en  verzamelden geld om oorlogsmateriaal te kopen. Bernhard werd als regent aangesteld, zoals de geschiedenis wel vaker vergissingen toont , na zijn dood werd die functie overgenomen door Beatrix. Inmiddels steunt het fonds de “geestelijke weerbaarheid d.m.v. culturele zelfwerkzaamheid”  (he?) . De inkomsten van het fonds bestaan uit de diverse fondsenwervingen ( de Anjerfondsopbrengsten zijn de meest bekende), waarbij als er aangebeld wordt bij paleis Noordeinde of Villa Eikenhorst, zoals wij hebben gehoord, daar de gordijnen snel dicht gaan en de lampen worden gedoofd totdat die bedelaars verdwenen zijn. Maar het fonds krijgt ook centjes van de Voetbaltoto en  de Giroloterij en zodoende komt er voor de voornoemde “goede doelen” elk jaar 20 tot 25 miljoen ter beschikking.

Triiiinnnng, goeden avond, dag gekkie,  wilt u nog iets in de bus doen ?