Na het recente offensief van de ISAf  troepen in Afghanistan is het interessant om te zien hoe een in verhouding kleine groep Taliban strijders een veel grotere en beter ge-equipeerde ISAF troepenmacht volop werk verschaft, dat tot nu toe niet tot een voor de coalitie bevredigend resultaat geleid heeft.  In dit verband is het misschien toch nog eens goed er op te wijzen dat ook de Russen, Afghanistan niet onder controle kregen en de Russische strijdkrachten een stuk hardere strijd voerden.

Naar schattingen van de ISAF bedraagt het aantal Taliban strijders tussen de 25.000 en 36.000 man, waarvan ongeveer 900 commandanten.  De ISAF daarentegen heeft momenteel circa 86.000 manschappen in Afghanistan en is mede dank zij de aanwezige luchtondersteuning middels straaljagers en gevechtshelicopters op het eerste oog veel sterker. Toch lukt het niet de Taliban onder controle te krijgen.

De meeste Taliban strijders wonen in een omtrek van 30 kilometer rond het dorp of de plaats waar zij vandaan komen en dit is tevens een van de sterke punten. Zij kunnen zich ongemerkt na de strijd weer tussen de lokale bevolking schuil houden, waarbij deze geïntimideerd wordt, de Taliban niet te verraden. De strategie van de Taliban is dus die van ”hit and run” en veelal komen de ISAF troepen die ter versterking worden opgeroepen te laat.

Middels financiële beloningen tracht men nu de Taliban zo ver te krijgen, dat zij zich zelf aangeven en daarna geïntegreerd moeten worden in het normale leven. Naar schatting is slechts 10% van de Afghaanse bevolking een aanhanger van de radikale Taliban en tracht men middels het in het vooruitzicht stellen van een baan en dus inkomen te komen tot een stabilisatie van het dagelijkse leven. Een moeilijke haast onmogelijke opgave, daar zelfs een zeer kleine groep fanatiekelingen een storende invloed zal houden op het Afghaanse leven. Daarbij komt dat de geaccepteerde beloning voor een re-integratie vaak na een paar maanden al weer vergeten is en de wapens weer opgepakt worden. Tel daarbij op de mateloze corruptie van het overheids- apparaat en zo onstaat de terechte vrees dat Afghanistan om te vormen tot een halfweegs stabiele partner een ijdele droom is.