Nou beste mensen ik hou het voor gezien. Ik vertrek, ik ga weg, ik zie het niet meer zitten. Maar ik vertrek niet zo maar, ik wil nog eerst mijn excuses aanbieden voor een kennis die zo dom was, om zo maar over te steken en toen geschept werd door een scooter. Die kennis is nu definitief geëmigreerd en wel naar een veilige plek hier ver boven de aarde, ook wel hemel genoemd. De hemel schijnt volgens velen een christelijke affaire te zijn , dus eindelijk rust in de tent.
Ja dom van hem, om net op dat moment dat er een gestolen scooter aankomt rijden over te willen steken, een kwestie van op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn. Flauw dat een politieauto dan zo maar achter die scoorter aangaat, die jongens zijn toch geen boeven, ze wilden gewoon een verzetje. Dus je hebt een WAJONG uitkering, een IQ van 60 ( volgens de familie) en je komt niet aan de bak ( maar wel er in). Je bent dus kansarm en tja, dan gebeuren dat soort dingen.
Dan is het toch logisch dat je boos wordt en je hele familie met jou, dat je naar het ziekenhuis gaat en daar de medische staf bedreigt ? En dan willen ze dat ook nog groot in de krant zetten, de reinste stigmatisering ! Dus dan ga je even verhaal halen bij de redactie van die krant en wat is de dank voor je corrigerend optreden ? Je wordt opgepakt en je gaat de cel in. Schandalig dat dit in een land waar ze de mond vol hebben over democratie en gelijke kansen zo maar kan gebeuren.
111.000 Nederlanders verlieten Nederland afgelopen jaar, en dat waren er toch wat minder dan in 2008 toen 10.000 meer het land verlieten. Hoe dat kwam ? Vorig jaar bleken 10.000 “nieuwe Nederlanders” minder dan in 2008 Nederland de rug toe te willen keren. Nederland is een moordland, lekker met een scooter scheuren.
Roberto Schreef:
Dit is toch te gek voor woorden. Deze mensen hebben totaal geen normbesef. Al dan niet gestimuleerd door het al tientallen jaren durende gepamper van de linksmensen. Wat denk je wat er gebeurt als wij ons zo gedragen in Marokko ?
Wat komen deze aso’s hier doen ? Laten ze lekker in hun eigen land de boel gaan verzieken! Heeft dat dubbele paspoort toch nog een voordeel…..
Geplaatst op februari 12th, 2010 at 19:26
ceck Schreef:
Er is niemand behalve Wilders die er wat van zegt en je ziet hoe dat wordt beloond, m.n. een rechtszaak aan zijn broek waar ik denk ik de uitkomst al van weet. Een politiek proces, want de lieden in het verraders,oplichters en grote rovers hol in het zwaar gestoorde krankzinnige hof den haag hebben decennia lang geleden een stiekeme overeenkomst gemaakt met de Arabieren “Oil for immigration “. Het zouden allemaal randdebielen zijn of zwaar gestoorde mongolen als ze zonder deze afspraak honderdduizenden sprinkhanen binnen zouden laten, die qua IQ en opleiding nooit een kans in NL op een fatsoenlijk werk krijgen laat staan ooit gaan werken.
Na 40 jaar etteren, volkomen waanzinnige projecten waar je van te voren al weet dat het nooit zal gaan werken, zo ook de 200 miljard plus die de alle hulpverleners aan zgn projecten hebben verkwanselt, glijdt NL steeds verder af.
Terwijl er toch voorbeelden genoeg zijn hoe het wel kan m.n. in andere landen, waar een immigrant zelf vanaf dag een zijn eigen broek moet ophouden en zodoende wordt gedwongen snel aan de slag te gaan. Bij crimineel gedrag is het exit en een enkeltje terug.
Dus wen er maar aan en begin maar eens te denken aan het leven in een compound zoals wij als blanken dat in zwart Afrika en Midden Oosten moesten doen.Gevangene in eigen huis omheind met dikke muren met prikkeldraad en veel bewaking op het terrein. Had nooit kunnen denken dat de tijd zou komen dat in Europa m.n. in Nederland te moeten gaan doen. Maar dan zij de verraders m.n. de politiek zal er in de nabije toekomst niks anders opzitten, wil je nog een beetje normaal leven kunnen leiden.
Geplaatst op februari 13th, 2010 at 09:30
SL Schreef:
Heee ceck ben je daar weer met je ongefundeerde uitspraken.
Fijne woorden kies je weer. Iedereen over 1 kam scheren komt natuurlijk het beste uit.
Daar gaan we dan weer.
Hoe weet jij dat er een stiekeme afspraak “Oil for immigration” is ?
Hoe weet jij dat honderduizenden “sprinkhanen” nooit een kans op fatsoenlijk werk krijgen op basis van hun iq en opleiding ?
Volgens mij werkt het merendeel van de allochtone bevolking en draagt daarmee ook bij aan het in stand houden van de welvaart en misschien wel aan jouw pensioen maar dat is een gokje.
Welke landen bedoel je in je 2e alinea, ben reuze benieuwd ?
Ik ben van mening dat justitie deze overtreders hard moet aanpakken laat daar geen misverstand over bestaan. Het kaf moet van het koren want dit heeft NL nodig om brood te kunnen blijven bakken.
Doe eens wat vrolijker vanuit het buitenland ceck en probeer ook eens de positieve kanten van NL te zien.
Geplaatst op februari 13th, 2010 at 15:36
ceck Schreef:
Eurabië in de maak
R. STEGEMAN – 02 MAART 2008
Lezers van Het Vrije Volk zijn meestal op de hoogte van het project om Europa, in ruil voor olie en openstelling van de markten in het Midden-oosten, om te toveren in Eurabië. Een cultureel en politiek aanhangsel van de Arabische wereld waar de opmars van de islam geen strobreed in de weg wordt gelegd maar juist wordt bevorderd. In het gelijknamige krantje verscheen in juli 1975 de Resolutie van Straatsburg, die we bij dezen plaatsen.
Tevens hebben we een deelnemerslijst van de vergadering van de Euro-Arab Dialogue van juni 2002: als Nederlandse deelnemer staat de huidige minister van ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders ook op de lijst. Destijds was hij overigens nog gewoon parlementariër van een oppositiepartij.
THE STRASBOURG RESOLUTIONS
The Parliamentary Association for Euro-Arab Co-operation comprises more than 200 members of Western European Parliaments of widely different political tendencies. At its General Assembly in Strasbourg on June 7th at 8th the Parliamentary Association unanimously passed the following resolutions:
(1) Final Resolution of the Political Committee
The General assembly of the Parliamentary Association for Euro-Arab Co-operation calls upon European Governments to take initiatives forthwith that will help to secure the withdrawal of Israel from all territories occupied in 1967.
Such a withdrawal is implied by Resolution 242 and required by Resolution 338 of the United Nations Security Council and also by the United Nations Charter and the principles of International Law which categorically forbid the acquisition or territory by force.
The Association emphasizes that there can be no just and lasting peace settlement without recognition of the national rights of the Palestinian people. There has already been almost unanimous acceptance by the International Community of this principle, which Israel must also come to accept.
The whole Arab world has agreed that the P. L.O. is the sole representative of the Palestinian nation and this decision has been endorsed by an overwhelming majority of the countries represented at the United Nations.
The Parliamentary Association urges European governments to recognise this fundamental point in the initiatives they should now take.
First, they should call on Israel to halt immediately the expropriation and confiscation of Arab property in Israel and the occupied territories.
In particular, Israel must end the process of the “Judaization” of Jerusalem which it has illegally annexed and the establishment of new Jewish settlements in the occupied territories.
Secondly, the European governments should try to get all interested parties including Israel and the P.L.O. to the conference table, if possible within the context of the Geneva Conference. Europe itself, either through its member states or through the E.E.C. could play a valuable part in such a conference if called upon to do so. It would be reasonable to expect all concerned not to resort to military action of any kind for the duration of the negotiations.
Third, they should urge both the Israelis and the P.L.O. to agree to leave in abeyance discussion of ultimate solutions and concentrate on the immediate and practical task of trying to find a modus Vivendi which will require the acceptance by Israel of the rights of the Palestinian nation and of the existence of a Palestinian state on the West Bank and in Gaza if the Palestinians decide to establish one, and reciprocally the acceptance of the existence of Israel within her 1967 frontiers.
Finally, the European governments should urge on all concerned the crucial importance of effective peace-keeping machinery and should agree to take an active part themselves in such arrangements.
The Parliamentary Association recognises the problem that is posed by the fact that some of the media and publishing houses of Europe are dilatory in disseminating facts about the Arab world and intends to use its influence to overcome this problem.
The Parliamentary Association recognises the help done to the understanding of the Arab cause and growing sympathy for it in Western Europe by the liberalisation measures taken in various Arab countries and by the readier access to Arab countries by the news media, businessmen and other visitors from Europe.
The Association calls on European governments to improve legal regulations concerning the freedom of travel and the protection of the basic rights of immigrant workers in Europe which should be equivalent to those of citizens of the countries concerned.
The Association considers that the political settlement of the Israeli-Arab conflict is an absolute necessity for the establishment of a genuine Euro-Arab co-operation.
Nevertheless, the Association considers that the political aspect of co-operationing not limited to this point alone, and has in mind for example the free circulation of ideas and people in the world as a factor for the maintenance of peace, for the support of freedom and in particular for a harmonious development of co-operation between Western Europe and the Arab nations.
The Association believes that the prospects of long-term Euro-Arab co-operation in all fields have never been so favourable but that they depend on a peace settlement based on justice in the Middle-East.
(2) Final Resolution of the Cultural Committee.
The General Assembly of the Parliamentary Association for Euro-Arab Co-operation, meeting in Strasbourg on June 7th 1975,
Having considered the cultural resolutions adopted by the the preparatory conference for Euro-Arab
parliamentary co-operation held in Damascus from November 12th to 17th, 1974, which reaffirms in the
present resolution,
convinced that significant results are possible in the cultural field of the Euro-Arab dialogue,
recognising the historic contribution of Arab culture to European development,
emphasising the contribution which Arab culture can still give to European countries especially
in the field of human values,
regretting that cultural relations between European and Arab countries are still infrequent
and limited in scope,
regretting the relative neglect of the teaching of Arab culture and Arabic in Europe and looking forward to
its development,
hoping that European governments will help Arab countries to create the resources needed for the
participation of immigrant workers and their families in Arab culture and religious life,
asking the European press to show a sense of responsibility so that they may inform public opinion
objectively and more fully about the problems of the Arab world,
recognising the important role which Friendship groups and Tourism can play in improving mutual
understanding,
Calls on the governments of the Nine to approach the cultural aspect of the Euro-Arab dialogue in a constructive spirit and to give a higher priority to the popularisation of Arab culture in Europe .
Calls on Arab governments to recognize the political effects of active co-operation with Europe .
Invites national groups of the association to increase the efforts necessary in every country to bring about the objective proposed at Damascus and today at Strasbourg and ask them to inform the Secretariat of the results achieved.
considering the harmful effect of the political situation on Palestinian development,
Condemns – while recognising Israel’s right to existence – the Zionist intention of replacing Arab by Jewish culture on Palestinian soil, in order to deprive the Palestinian people of its national identity,
considering that in carrying out excavations within the holy places of Islam in occupied Jerusalem , Israel has
committed a violation of international law despite the warnings of UNESCO,
considering that these excavations can only bring about the inevitable destruction of evidence of Arab culture
and history,
regrets that Unesco’s decision not to admit Israel into its European Regional Group has sometimes been exploited with great lack of objectivity.
(3) Final Resolution of the Economic Committee.
The General Assembly of the Parliamentary Association for European Arab Co-operation reaffirms the usefulness and necessity of a close economic co-operation between Europe and the Arab World in the interest of their peoples.
The Assembly expresses its disquiet at the slow progress made in the Euro-Arab dialogue and is concerned with events based on political motives which in the course of recent months have armed Euro-Arab co-operation, i.e. the setting up of the International Energy Agency and the signature of an agreement between the E.E.C. and Israel , before negotiations have been completed between the E.E.C. and Arab countries. In this connection, it insists that economic co-operation between the E.E.C. and Israel must not apply to the occupied territories.
The Assembly considers that there is no conflict between the interests of Europe and the Arab countries, provided that the mercantilist stage is left behind and genuine economic partnership can be established.
This is the perspective within which can best be solved the problem of recycling petro-dollars. These petro-dollars should above all be used for needs of Arab development.
The Assembly calls attention to the role and status of multi-national companies and the potential danger arising from certain of their activities. It expresses the hope that steps may be taken to avoid these dangers.
The Assembly reaffirms the right of every nation to dispose of its own national resources, including the right of nationalisation.
The Association expresses its will to do all in its power to promote Euro-Arab co-operation at national level, within the E.E.C. and through international organisations.
In Brussel vond van 21 tot 23 juni 2002 een vergadering plaats van de Euro-Arab Dialogue.
Hieronder vindt u de lijst van deelnemers.
Wat opvalt is dat er beduidend meer deelnemers zijn uit de Arabische landen. In deze landen zal wel meer belang aan dergelijke vergaderingen gehecht worden.
Ook opvallend is de Nederlandse deelnemer, onze eigen huidige minister Bert Koenders. Nog meer opvallend is de deelname van Sudan, een “bevriende”natie. Niet vreemd dat Bert Koenders daar kind aan huis is en herhaalde malen met een zak geld richting dit land is gereisd.
Euro-Arab Parliamentary Dialogue
Brussels , 21-23 June 2002
Algeria – Algérie
M. Abdel R Bel-Aiat
M. Najoum Mohamed
M.Mahmoudi Lakhdar
M.Belhadi Miloud
M.Mohamed Dada
Mr. Zahed Messaoud
Mme. Sabah Bournour
Mr. Ferhat Berndifellah
Mr. Abdelaziz Zemri
Mr. Mohammed Guerrout
Mr. Ali Mokrani
Austria – Autriche
Fritz EDLINGER
Belgium – Belgique
Dalila DOUIFI
Marie-José LALOY
Erika THIJS
Denis D’HONDT
André SCHELLENS
Jean CORNIL
Michiel MAERTENS
Pierre LANO
Jacques D’HOOGHE
François ROELANTS DU VIVIER
Mirella MINNE
Anne-Marie LIZIN
Paul GALLAND
Bulgaria – Bulgarie
Younal LOUTFI
Denmark – Danemark
Henning GJELLEROD
Egypt- Egypte
Mr.Ahmed A.Z.El Alfi
Mr.Ezz El Din Nassar
Mr.Gamal Abou Zekra
Mr.Jamal Abo Zikra
Estonia – Estonie
Indrek MEELAK
European Parliament – Parlement Européen
Luisa MORGANTINI
France
Loïc BOUVARD
Germany – Allemagne
Monika GANSEFORTH
Iraq -Irak
Dr.Ghaleb A. Al-Jasseml
M.Ali Abdullah A. Al-Thalimi
M.Daood Abdel Kader Salman
Ireland – Irlande
Michael LANIGAN
Italy – Italie
Gian-Guido FOLLONI
M RIVOLTA
Patrizia PAOLETTI
Antonio LOCHE (co-ordinator)
Jordania- Jordanie
M.Thaer Hikmat
M. Bel AIAT
M. Ali Zaioud
Kuwait – Kuweit
M.Muhamed J.Al-Saqr
M.Abdul M.Youssef Jamal
Lebanon – Líban
M.Cheikh Mikaël Daher
M.Yassine Jaber
Malta – Malte
George VELLA
Victor GALEA PACE
Morocco – Maroc
M.Amin Al-Damnati
M.Omar Asseba’i Assousi
M. Zeidan Mohamed
Netherlands – Pays-Bas
Bert KOENDERS
Palestinia – Palestine
M.Abdullah Abdullah
M.Chaouki Armalli
M.Zouhair Sandouka
Portugal
Edite ESTRELA
Antonio CRUZ SILVA
Saudi Arabia- Arabie Saoudite
S.E.Dr.Al Jaafari
S.E.Dr.Al Shaghroud
S.E.Dr. Al Latif Jamjoum
S.E.Mr.le Conseiller Al Moamar
Prof.Ahmad Badaoui
Prof.Badr Al –Dael
Soudan – Sudan
M.Ahmad I. Al-Taher
Dr.Issma’il Al-Haj Moussa
M.Sayed Mahjoub Ahmad
M.Sa’ed Habib Allah Sa’ed
M.Yasser Khoudhrb Kalaf Allah
Sweden – Suède
Pär-Axel SAHLBERG
Syria- Syrie
Dr.Hassan Al-Nouri
M.Ibrahim A’abbas
Mme. Nihad Thantah
Tunisia -Tunisie
M. Al Tijani Al-Haddad
M. Hamda Knani
Mme. Afifa Salah
United Arab Emirates – Emirats Arabes Unis
M.Abdel R.Ali Al-Chamissi
M.Abdullah Ali Al-Chouhi
Yemen – Yémen
Mr. Sultan Al-Barakani
Dr. Auras Nagi
Dr. Abdulrahman Bafadel
Mr. Abdelbaqui Abdelrahman
Observers
Peter HANSEN, Commissioner General of UNRWA
Nikolaus VAN DER PAS, Directeur Général, Commission Européenne, DG Education et Culture
Floris DE GOU, Chef de la section politique et secrétaire de la Commission Politique à l’Assemblée de l’UEO (Paris)
Charles Ferdinand NOTHOMB, ancien minister des affaires etrangères, Belgique
Bernard ZAMARON, Délégué Général, Centre Robert Schuman pour l’Europe
AIPU
M.Noureddine E. Bouchkouj (Sécretaire Général)
M.Mohamed Walid Abdula’al
M.Ahmad Mokayess
M.Did Al-Zanbaq
M. Samir al-Nihqwi
Mme.Layla Nachawati
Mlle.Rawad Asaid
M.Loay Kaddourah
PAEAC – APCEA
Pol MARCK (Secretary General PAEAC)
Johan GEZELS (Executive Director)
Carme GARCIA (Assistant)
Pierre HERMANT (Assistant)
Interprets – Interprètes
Lenka JOSZO
Mourad RAMDANI
Mourad KHALLAF
Frances CALDER
Doina ZUGRAVESCU
Anne THOEN
David STEPHENS
Dit artikel is eerder verschenen op http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=5392&titel=Eurabi%EB%3A_THE_STRASBOURG_RESOLUTIONS
Geplaatst op februari 14th, 2010 at 10:01
ceck Schreef:
Oil for Immigration
Pamela Hemelrijk 18 december 2005
Op gevaar af dat u uw buik inmiddels boordevol heeft van gezeik over de multiculturele samenleving, wil ik u toch iets vertellen wat u nog niet weet. Namelijk dat de massale moslim-immigratie naar West-Europa niet zomaar uit de lucht is komen vallen. Zij is een rechtstreeks gevolg van een Europese richtlijn, die in 1975 geruisloos is bekokstoofd.
Aanleiding was de oliecrisis van 1973. Uit angst dat de oliekraan voorgoed dicht zou gaan, is toen op Europees niveau besloten om een “Euro-Arabische Dialoog” op gang te brengen met de OPEC-landen. Deze EAD kreeg een permanent hoofdkwartier in Parijs, en organiseerde overal ter wereld congressen, waar afgevaardigden van de toenmalige EEG zich beijverden om de Arabische olieboeren te vriend te houden.
In juni 1975 rolde daar een convenant uit, waarvan wij nu met z’n allen nog steeds de zure vruchten plukken: 200 zaakgelastigden namen in Straatsburg, met algemene stemmen, een resolutie aan. Uit naam van de hele toenmalige Europese gemeenschap. Het was een tijd van moordende consensus: in heel West-Europa waren toen sociaal-democraten aan de macht, en van oppositie was nauwelijks sprake. De geestelijke vader van de tekst, de Belg Tijl De Declercq, mocht dan een christen-democraat zijn, hij was ook zo links als een deur, en een warm voorstander van totalitarisme. Hij ijverde bijvoorbeeld ook driftig voor innige vriendschapsbanden met de Sovjet-Unie. Het is deze Resolutie van Straatsburg (onthoud die naam!) waarvoor Pim en Theo met hun leven hebben geboet, zou je kunnen zeggen.
In het document belooft de EEG om voortaan de Arabische immigratie actief te bevorderen, en de nieuwkomers ruim baan te geven om hun cultuur naar Europa te exporteren. De tekst benadrukt “de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden”, en draagt de lidstaten op om aan de verspreiding “de hoogste prioriteit” te geven. De pers moet worden ingeschakeld “om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten”, en de academische wereld moet worden gemotiveerd “om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa”. Geld moet worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, Islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de Islam te stimuleren. Het staat allemaal zwart op wit. Sinds 1975. Dankzij ons onvolprezen Europarlement.
Verrek, nou begrijp ik ineens waarom Wouter Bos van mening is dat er “meer moskeeën bijgebouwd moeten worden”! Geen wonder dat Samir A. steeds wordt vrijgelaten: als er iemand bezig is de Arabische way of life te exporteren is hij het wel, geef toe, en wij hebben zwart op wit beloofd daaraan de hoogste prioriteit te geven! Het verklaart ook waarom zelfs Beberkindertjes hier – voor het eerst van hun leven – Arabische les kregen, bij wijze van “onderwijs in eigen taal”. Andere smaken hadden we namelijk niet.
Het verklaart ook waarom er hier te lande al tien jaar een literatuurprijs bestaat, waarvoor uitsluitend auteurs met een Marokkaanse of Arabische achtergrond in aanmerking komen. De “El-Hizra-prijs” heet dat ding, en hij wordt gefinancierd door het Rijk. Als je hem wint wordt je manuscript op staatskosten uitgegeven, en je krijgt een geldbedrag. Alles is welkom, ook song- en rapteksten, mits het maar door Marokkanen of Arabieren is vervaardigd. Zelfs als je Nederlands niet machtig bent is dat geen bezwaar: dan lever je je proza gewoon in het Arabisch of Tamazight in. Sinds 1992 zijn er zo 70 auteurs bekroond. Het is dit “steuntje in de rug”, zoals de El Hizra website het uitdrukt, waaraan schrijvers als Abdelkader Benali, Khalid Boudou en Mohammed Benzakour hun carrière danken. Met name Benzakour bleek al spoedig een kat in een zak te zijn: medio 2001 werd hij er bij de Volkskrant als columnist uitgegooid wegens plagiaat. Maar sindsdien heeft hij er zowaar alweer twee nieuwe prijzen bijgekregen: de Zilveren Zebra 2001 – “wegens zijn opvallende, in enkele jaren opgebouwde oeuvre” (zeer opvallend, zegt u dat wel) – en de Journalisten Vredesprijs 2005. Plagiaat of niet, de verbreiding van het Arabisch cultuurgoed krijgt hier inderdaad de hoogste prioriteit, dat is een ding wat zeker is. Nederland is nou eenmaal altijd het braafste jongetje van de klas geweest als het op Europese richtlijnen aankwam.
Jarenlang heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk was dat onze autoriteiten, zonder uitzondering, allemaal letterlijk dezelfde zoetsappige cliché’s bezigden als het over moslim-immigratie ging. Niet alleen hier, maar in heel West-Europa! Nooit eerder, zelfs niet toen half Suriname naar de Bijlmer verkaste, had ik er eentje horen lullen over “onderwijs met behoud van eigen taal en cultuur”, of “verrijking van de samenleving”. En nu deden ze het ineens allemáál! Ze leken wel gehypnotiseerd!
Maar nu begrijp ik het: ze voeren al 30 jaar gehoorzaam de Resolutie van Straatsburg uit! Het is Europees beleid! Oil voor Immigration, als het ware! Voor zover ik nog niet Islamofoob was, ben ik het nu. Eurofoob was ik al lang, en terecht, dat blijkt maar weer. Heer ontferm u over ons, en over de zelfmoordmaniakken in ons Europarlement.
(Voor wie geïnteresseerd is in bronnen: lees “Eurabia, The Euro-Arab Axis” van de schrijfster Bat Ye’or (Uitg. Associated University Presses, Cranbury, New Jersey, ISBN 0-8386-4077). Het is zo goed gedocumenteerd met registers en voetnoten dat het voor de leek bijna onleesbaar is. Verder heeft Oriana Fallaci erover geschreven (in “De Kracht van de Rede”, als ik me niet vergis), en wie op Google “Tijl Declercq” intikt, kan ook zijn hart ophalen.)
Pamela Hemelrijk
Geplaatst op februari 14th, 2010 at 10:03
ceck Schreef:
Lockerbie-dader werd geruild voor oliecontracten
zondag 30 augustus 2009 10:38
Londen heeft in ruil voor oliecontracten met Libië de dader van de bomaanslag boven het Schotse plaatsje Lockerbie, vrijgelaten. Bij die aanslag vielen 270 doden. De Britse regering stelde dat Abdel Basset al-Megrahi werd vrijgelaten omdat hij lijdt aan een terminale vorm van prostaatkanker.
on on
Dat meldde de Britse krant The Sunday Times zondag.
Problemen opgelost
Kort nadat de Britse regering dat besluit nam, werden problemen tussen de Britse oliemaatschappij BP en Libië over de exploratie naar olie en gas in het Noord-Afrikaanse land opgelost.
Het blad baseert zich op gelekte brieven tussen de Britse minister van Justitie, Jack Straw, en zijn collega in Schotland, Kenny MacAskill. De correspondentie over een ruil tussen Britse en Libische gevangenen vond twee jaar geleden plaats.
Aanvankelijk had Straw de Lockerbie-dader willen uitsluiten van een eventuele transfer, maar hij kwam daar op terug toen Libië bleef weigeren een miljardendeal met BP te sluiten.
Omstreden besluit
Eerder deze maand kondigde MacAskill de vrijlating aan van de Lockerbie-dader uit humanitaire overwegingen. De Libiër Abdel Basset al-Megrahi heeft prostaatkanker.
Tijdens een debat in het Schotse parlement verdedigde MacAskill het fel omstreden besluit. Van een geheime handelsdeal met Libië zou absoluut geen sprake zijn.
Megrahi was in 2001 tot levenslang veroordeeld wegens zijn betrokkenheid bij de aanslag op een Amerikaanse Boeing 747 in 1988 boven het Schotse Lockerbie, waarbij 270 doden vielen.
Door Arne Hankel
Geplaatst op februari 14th, 2010 at 10:06
ceck Schreef:
Waarom hebben wij zoveel ‘gelovigen’ in ons midden mogen verwelkomen?
In een intervieuw met de Israelische krant Haaretz, legde Bat Ye’or uit hoe de Franse president Charles De Gaulle, teleurgesteld door het verlies van de Franse kolonieën in Afrika en het Midden-Oosten evenals de dalende Franse invloed in de internationale arena, in 1960 besliste om een strategische alliantie met de Arabische moslimwereld aan te gaan die zou kunnen concurreren met de dominantie van de Sovjet-Unie en de VSA.
“Dit wordt een totale transformatie van Europa, wat het resultaat is van een internationaal beleid” alsdus Bat Ye’or.
“Wij zijn nou aan het afstevenen op een totale verandering in Europa, dat meer en meer zal islamiseren en de politieke satelliet van de Arabisch-islamitische wereld zal worden.
De Europese leiders hebben beslist tot een alliantie met de Arabische wereld, doordat zij de Arabische aanpak van Israël en de VSA hebben gerespecteerd.
Dit geldt niet alleen voor buitenlandse politiek, maar ook voor zaken waarbij de Europese maatschappij van binnenuit wordt betrokken, zoals immigratie, integratie van de immigranten en het idee dat de islam een deel van Europa is.”
“Europa gaat gebukt onder een constante terreurdreiging.
Terreur is een manier om druk te leggen op de Europese landen om zich constant over te geven aan de Arabische eisen.
Zei eisen, bijvoorbeeld, dat Europa altijd voor de Palestijnen en tegen de Israeliërs spreekt.”
Dus het Eurabische project werd een vergrote visie van de anti-Amerikaanse gaullistische politiek, afhangend van de formatie van een Euro-Arabische entiteit die vijandig is naar Amerikaanse invloeden.
Het verschafte Europese ambities om belangrijke invloedsferen in de voormalige Europese kolonieën te behouden.
Tevens werden enorme markten voor Europese producten in de Arabische wereld geopend, zeker in olieproducerende landen, om de voorraden van petroleum en aardgas voor Europa te kunnen waarborgen.
Als toevoeging zou het van de Middellandse Zee een Euro-Arabische binnenlandse zee maken door moslimimmigratie te bevorderen en de multicultuur te promoten met een sterke, islamitische aanwezigheid in Europa.
Het gebruik van de term “Eurabia” was als eerste in het midden van de jaren ’70 geintroduceerd, toen de titel van een journaal, bewerkt door de president van de associatie van Frans-Arabische Solidariteit, Lucien Bitterlein, en gepubliceerd door de Groupe d’Etudes sur le Moyen-Orient (Geneva), France-Pays Arabes (Paris), en de Middle East International (London).
Hun artikelen riepen op tot gewone Euro-Arabische posities op iedere hoogte.
Deze concrete verzoeken waren niet de dromen van geïsoleerde theoristen; in plaats daarvan zetten zij concrete politieke beslissingen voort, samengesteld in overeenstemming met, en geactualiseerd door Europese staatsleiders en Europese parlementariers.
Gedurende een persconferentie op 27 november 1967, verklaarde de Gaulle openlijk dat de Franse samenwerking met de Arabische wereld “de fundamentele basis van onze buitenlandse politiek” was.
Tegen januari 1969, op de tweede internationale conferentie in steun voor het Arabische volk, gehouden in Caïro, in haar resolutie 15, besliste “Om speciale parlementaire groepen te vormen, waar zij niet bestonden, en om het parlementarische platform steun van het Arabische volk en het Palestijnse verzet.”
Vijf jaar later in Parijs, juli ’74, was de parlementaire associatie voor de Euro-Arabische samenwerking gecreëerd, onder de Euro-Arabische dialoog.
Bat Ye’or heeft deze gedeelde Euro-Arabische politieke agenda blootgelegd.
De eerste stap was de constructie van een gewoon buitenlands beleid.
Frankrijk was de drijfveer in deze eenwording, welke al was uitgestippeld door de Gaulles binnenste cirkel en Arabische politici.
De Arabische staten eisten van Europa de toegang tot westerse wetenschap en technologie, Europese politieke onafhankelijkheid van de VSA, Europese druk op VSA om zich te richten op Arabische politiek en de demonisering van Israël als een gevaar voor de wereldvrede, evenals maatregelen die de Arabische immigratie ten goede komen en de lancering van een Arabische cultuur in Europa.
Deze samenwerking zou ook erkenning van de Palestijnen als een onafhankelijk volk en de PLO en haar leider Arafat als vertegenwoordiging inhouden.
Tot 1973 waren zij alleen bekend als Arabische vluchtelingen, zelfs door andere Arabieren. Het concept van een Palestijnse zaak bestond simpelweg niet.
Gedurende de oliecrisis in 1973 kondigden de Arabische leden van Organisation of Petroleum Exporting Countries aan dat door de goedlopende Yom Kippur War tussen Israël en haar buren Syrië en Egypte, OPEC niet langer petroleum naar westerse naties die Israël steunen zouden verschepen.
De plotselinge verhoging van olieprijzen had effect.
Het creëerde niet alleen een sterke doorstroom van petrodollars naar landen als Saoudi-Arabië, wat de Saoudi’s toeliet een wereldwijde islamitische herleving te financieren, maar het had ook een impact op het westen, speciaal in Europa.
Hoe dan ook, Arabische leiders moesten hun olie kwijt.
Hun volk is erg afhankelijk van Europese economische en technologische hulp.
De Amerikanen maakten dit punt gedurende het olie-embargo van 1973.
Alhoewel de oliefactor zeker hielp de Euro-Arabische dialoog op te zetten was dit volgens Bat Ye’or een schijn om een beleid stil te houden wat in Frankrijk speelde voor de crisis.
Dat beleid, gemaakt in de jaren ’60, had sterke antecedenten in de Franse negentiende eeuwse droom om een Arabisch rijk te leiden.
De politieke agenda was versterkt door de opzettelijke culturele transformatie van Europa.
Euro-Arabische dialoog vergaderingen in Venica (’77) en Hamburg (’83) bevatten aanbevelingen die succesvol waren doorgevoerd.
Deze aanbevelingen werden vergezeld door een opzettelijke doorstroom van moslimimmigranten naar Europa in enorme getale.
De aanbevelingen waren als volgt;
1. Coördinatie van de inspanningen door Arabische landen om de Arabische taal en cultuur in Europa te verspreiden.
2. Het bouwen van Euro-Arab culturele centra in de Europese hoofdsteden.
3. De behoefte om Europese instituten en universiteiten te bevoorraden met Arabische leraren, gespecialiceerd in het geven van Arabisch aan Europeanen.
4. De samenwerking tussen Europese en Arabische specialisten om een positief plaatje van de Arabisch-islamitische beschaving en eigentijdse Arabische zaken aan het geschoold publiek in Europa te kunnen voorschotelen.
Deze afspraken konden niet in geschreven documenten worden voortgezet omdat deze politiek gezien zeer gevoelig liggen en omdat ze van fundamentele ondemocratische natuur zijn.
De Europese leiders kozen voorzichtig ervoor om hun ideeën een dialoog te noemen.
Alle bijeenkomsten, commiteeën en werkgroepen bevatten afgevaardigden van de Europese gemeenschap en de Europese kabinetsraad samen met leden van Arabische landen en de Arabische Liga.
Procedures en beslissingen werden gemaakt in besloten sessies, er zijn nimmer officiele gesprekken opgenomen.
De Euro-Arabische Dialoog (EAD) is een poltiek, economisch en cultureel instituut, ontworpen om de perfecte cohesie tussen Europeanen en Arabieren te waarborgen.
De structuur was opgezet op conferenties in Kopenhagen (15-12-73) en Parijs (31-07-74).
De voornaamste agent van dit beleid is de Europese Parlementaire “association” van Euro-Arabische samenwerking, opgezet in ’74.
De andere voornaamste organen van de dialoog zijn het MEDEA instituut en het Europese instituut voor Research op mediterranen en de Euro-Arabische samenwerking, opgezet in 1995 met de goedkeuring van de Europese Commissie.
In een interview met Jamie Glazov van Frontpage Magazine, legde Ye’or uit hoe “in binnenlandse politiek, de EAD een nauwe samenwerking tussen Arabische en Europese media, televisie, radio, journalisten, drukkerijen, academica, culturele centra, schoolboeken, studenten- en jeugdclubs en toerisme vestigde.
Kerkelijke dialogen waren ook nodig in de ontwikkeling van dit beleid.
Eurabia is daarom een erg sterk netwerk van organisaties – een veelomvattende symbiose met samenwerking en partnerschap op politiek, economisch, demografisch en cultureel vlak”
Eurabia’s drijvende kracht, the Parlementaire organisatie voor Euro-Arabische samenwerking, werd in Parijs in ’74 gecreëerd.
Het heeft nu meer dan 600 leden – van alle grote Europese partijen- actief in hun eigen nationale parlementen, maar ook in het Europese parlement.
Frankrijk blijkt de sleutelfiguur in dit samenwerkingsverband te zijn.
Een wijdverbreid beleid werd uitgetekend.
Het bevatte een symbiose van Europa met de islamitische landen die Europa zouden begiftigen – en in het bijzonder Frankrijk, het projects grootste voorsteller- met een gewicht en een aanzien om aan de VSA te kunnen evenaren.
Dit beleid was vrij discreet opgezet, en ver buiten officiële bijeenkomsten, door het gebruik van de onschuldig-ogende naam van de Euro-Arabische dialoog.
De organisatie functioneerde onder de vleugels van Europese regeringsministers, werkende in besloten samenwerking met hun Arabische collega’s, en met de afgevaardigden van de Europese Commissie en de Arabische Liga.
De missie was het creëren van een Arabische entiteit, die vrije circulatie van mens en goederen moest waarborgen.
Op het culturele front begonnen er complete herschrijvingen van de geschiedenis, wat als eerste gebeurde in de jaren ’70 op Europese universiteiten.
Dit proces was goedgekeurd bij de parlementaire vergadering van de Raad van Europa op september 1991, op de bijeenkomst opgedragen aan “De contributie van de Islamitische beschaving aan de Europese cultuur”.
Het is bevestigd door de Franse president Chirac op 8 april 1996 in Caïro, en versterkt door Romano Prodi, president van de krachtige Europese Commissie, en later werd hij minister-president, door de creatie van een stichting voor de dialoog van culturen en beschavingen.
Deze stichting was er om alles wat gezegd en geschreven wordt over de islam in Europa te controleren.
De afgelopen drie decennia hebben de EEC en de EU’s politieke en culturele organisaties een islamitische fantasiebeschaving en -geschiedenis uitgevonden.
De historische vaststelling van schendingen van mensenrechten voor alle niet-moslims en vrouwen onder de Islamitische wet Shariah worden genegeerd of verworpen.
In deze wereldvisie komen de enige gevaren van de VSA en Israël.
De ontwerpers van Eurabia hebben een succesvolle propagandacampagne in elkaar gezet tegen deze twee landen in de Europese media.
De fabricage was gemakkelijker gemaakt door bestaande gevoelens van antisemitisme en anti-Amerikaanisme in delen van Europa, beide sentimenten zijn echter groots opgeschroefd door Eurabianen en hun collaborateurs.
Op 31 Januari, 2001, met de recruteringen van Palestijnse Jihad-terroristen, verklaarde Europse minister van buitenlandse zaken Chris Patten naar het Europese Parlement dat Europa’s buitenlandse beleid speciale aandacht aan de zuiderlijke flank zou moeten geven (de islamitische landen, in EU-jargon), toevoegende dat hij verrukt was door de algemene afspraak om een betere visie te geven op het Mediteriaans partnerschap.
Bat Ye’or denkt dat “Onze politici perfect geïnformeerd zijn over de islamitische geschiedenis en actueel beleid door hun ambassades, agenten en specialisten.
Er is geen onschuld bij, maar enorme inflexibiliteit in corruptie, cynisme en de pervertering van waarden.”
In de inleiding van haar boek verklaart ze dat “Dit boek Europa’s evolutie van een Joods-Christelijke beschaving, met belangrijke informatie over wereldse elementen.
Joods-Christelijke beschaving die onderdanig is aan de ideologie van jihad en islamitische krachten.”
De nieuwe Europese beschaving in de maak kan ook wel een “beschaving van het dhimmitude” worden genoemd.
Het woord dhimmitude komt van het Koreaanse (Fout in de vertaling het is niet Koreaanse maar Koranse) woord “Dhimmi”.
Het refereert naar de onderworpenen, niet-islamitische individuen die accepteren dat zij onterende en strenge onderwerpingen moet ondergaan om slavernij of de dood te ontlopen in een islamitische staat.
De gehele moslimwereld zoals wij die vandaag kennen is een product van een 1300 jaar oude jihad-tactiek, waarbij welvarende niet-moslim meerderheidsbeschavingen gereduceerd worden tot een staat van disfunctie en dhimmitude.
De dhimmi’s zijn onderdanige schepsels die vernedering en agressie in stilzwijgen moeten toestaan.
Deze afspraak is er een die de islamiet zijn haat en gevoel van superieuriteit vergroot, en die door wet wordt ondersteund.
Eurabia is een nieuwe entiteit.
Het omvat politieke, religieuze, economische, en mediacomponenten, die in Europa werden neergezet door enorme, machtige Europese lobbies.
Terwijl Europeanen binnen Eurabia’s grenzen leven, buiten een soort van vervreemde aanwezigheid, zijn er maar enkelen die zich echt bewust van de Arabieren zijn op een dagelijkse basis.
Dit Europese beleid,. geuit in dubieuze bewoordingen, is in elkaar gezet op de hoogste politieke levels en gecoördineerd door de gehele Europese Unie.
Het verspreidt een anti-Amerikaanse, antisemitische Euro-Arabische subcultuur in de vezels van elke sociale, academische, politieke en media- sector.
Mensen die het er niet mee eens zijn worden geboycot of doodgezwegen.
Soms worden ze ontslagen van hun banen, slachtoffers van een totalitaire “correctheid”, meestal gearrangeerd in de academische, politieke en media-sector.
Volgens Bat Ye’or kunnen Frankrijk en de rest van Europa hun beleid ten opzichte van Eurabia niet meer veranderen; “Het is een project dat consistent was opgezet, gepland en nagejaagd door immigratiepolitiek, propaganda, kerkelijke steun, economische samenwerkingen en culturele, mediale en academische overloperij.
Generaties groeiden op binnen dit politieke raamwerk; zij zijn zo gevormd en geschoold om het te accepteren en erachter te staan.”
Bernard Lewis heeft gezegd dat, bij een gewone afspraak onder historici; “De moderne geschiedenis van het Midden-Oosten begint in het jaar 1798, toen de Franse Revolutie arriveerde in Egypte in de vorm van een klein expeditie-groepje geleid door een jonge generaal genaamd Napoleon Boneparte- die er vocht en er daarna over heerste voor een tijdje met huiverinwekkend gemak.”
In een onsuccesvolle poging om de steun van het Egyptische volk te krijgen, deed Napoleon uitspraken waarin hij de islam de hemel in prees.
“People of Egypt”, kondigde hij aan bij zijn entree tot Alexandria in 1798, “Jullie zullen te horen krijgen dat ik ben gekomen om jullie religie kapot te maken; geloof het niet!
Antwoord dat ik ben gekomen om jullie rechten te herstellen, om de ongelovigen te straffen, en dat meer dan de Mamluken, ik respecteer God, zijn profeet, en de Qu’ran.”
Volgens een ooggetuige, eindigde Napoleon zijn aankondiging met de zin “God is groot en Mohammed is zijn profeet.”
In de oren van Moslims leek dit op de shahada – de verklaring van geloof in alleen Allah en in de profeet Mohammed als zijn laatste boodschapper.
Het voordragen van de shahadah, de eerste van de vijf pilaren van de islam, is er om iemands overtuiging in de islam te markeren.
Moslims konden dus concluderen dat Napoleon was overtuigd van de islam.
In werkelijkheid raakte alleen zijn generaal Jaques Menou in de ban van de islam.
De Fransen werden later verslagen en gedwongen Egypte te verlaten door de Engelse admiraal Lord Nelson.
Alhoewel de Franse expeditie naar Egypte slechts drie jaar duurde, demonstreerde het wel dat het Westen nu superieur was aan de islamitische wereld, dat zij het Arabische hart zo maar konden betreden, en dan nog steeds een deel van het Ottomaanse rijk, naar wens.
Alleen een andere Westerse macht zou hen kunnen dwingen te vertrekken.
De schok van deze realisering resulteerde in de eerste pogingen om de islam te hervormen gedurende de 19de eeuw.
Een positief resultaat van de Westerse strijd was de toestroming van Franse wetenschappers naar Egypte en de schepping van het moderne Egypte.
Nog belangrijker, het leidde tot de ontdekking van de Rosetta Stone, die later werd gebruikt door de Franse taalkundige Jean-Franqois Champollion om de authentieke Egyptische hiërogliefen te decoderen.
De aanvaring tussen Engeland en Frankrijk liet desondanks wel een impact achter op Europa, en zeker in Frankrijk.
De Franse invasie van Algerije in 1830 markeerde een ander hoofdstuk in dit verhaal.
Later heersten de Fransen over Tunesië en Marokko.
Uiteindelijk, na de Eerste Wereldoorlog kregen de Fransen mandaten van het voormalige Turkse territorium van het Ottomaanse Rijk, wat wij nu kennen als Syrië en Libanon.
Na de Tweede Wereldoorlog verlieten de Franse troepen de Arabische landen, wat resulteerde in oorlog en de Algerijnse onafhankelijkheid in 1962.
De langdurige Franse relatie met de Arabieren resulteerde in Frankrijks opvatting dat zij een speciale band met de Arabieren genoten.
Samen met het Franse leiderschap in het continent Europa, zou dit de basis verschaffen voor een nieuw buitenlands beleid.
President de Gaulle streed voor een Franse en Europese onafhankelijkheid van de twee grootmachten.
In een toespraak zij hei; “Ja, het is Europa, van de Atlantische tot aan Oeral, dit is Europa die zal beslissen over de bestemming van de wereld.”
In 1966 trok hij Frankrijk terug van het leiderschap van de militaire NATO, maar bleef wel in de organisatie.
Gevolgd door de zesdaagse oorlog in 1967, zorgde de Gaulles afkeuring van de Israeliërs vanwege hun bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook voor een enorme omslag in Frankrijks buitenlandse politiek.
Voorheen vaarde Frankrijk -samen met heel West-Europa- een pro-Israëlische koers, zij gingen zelfs met Israël in oorlog tegen Nassers Egypte.
Vanaf 1967 voer Frankrijk een overwegend pro-Arabische koers.
Er is gezegd dat het Engelse buitenlandse beleid hetzelfde is gebleven sinds de 16de eeuw.
Haar goal was om welk land dan ook te stoppen om over Europa te heersen in die mate dat deze een bedreiging vormt voor Engeland.
Aan de andere kant kun je beargumenteren dat het Franse buitenlandse beleid ook hetzelfde bleef voor meerdere eeuwen; haar missie is het Frans leiderschap over Europa en de Meditteraanse regio te behouden als tegenwicht voor de Angelsaksische dominantie, wat later Anglo-American zou gaan heten.
Dit plaatje werd gecompliceerder door de opkomst van Duitsland in de late 19de eeuw, maar de richtlijnen zijn er tot de dag van vandaag.
Napoleon is de grote held van de Franse PM de Villepin.
Verscheidene prominente Franse leiders maakten in 2005 openlijk het statement dat de voorgestelde EU-grondwet praktisch een vergroot Frankrijk zou zijn.
Minister van justitie Dominique Perben zei: “Wij hebben eindelijk het ‘Europe a la francaise’ waar wij al zolang op hebben gewacht.
Deze grondwet is gewoon een vergroot Frankrijk.
Het is een Europa geschreven in het Frans.”
Vanaf haar bestaan is de Europese integratie al een door Frankrijk geleid bedrijf.
Het feit dat de Franse politieke elite nooit afstand heeft gedaan van het onderhoud van hun leiderschap over Europa werd uitvoerig gedemonstreerd tijdens de Irakese oorlog.
President Chiraq zei in 2003 dat Polen, Tsjechië en Hongarije de positie van de EU ondermijnden “Zij hebben een goede kans om stil te zijn gemist” gevolgd door “Deze landen hebben zich niet erg goed gedragen en hebben , in plaats van zich goed te gedragen, te snel het gevaar opgezocht door zich op een lijn te stellen met de positie van de VSA.”
Jean Monnet, een Franse economist die nooit tot een publiekelijke positie is verkozen, is een soort van architect voor Europese integratie.
Monnet was een pragmatist met zeer goede connecties die achter de schermen werkte aan de creatie van een Europese eenheid.
Richard North, uitgever van de blog eu referendum en mede-auteur van “The great deception: can the europian union survive”, zegt dat ten minste vanaf de jaren 30 vorige eeuw, Jean Monnet droomde van het bouwen van een VSA in Europa.
Maar wat Monnet echt in gedachten had was een creatie van Europeaanse entiteit met alle atributen van een staat, een “anodyne woordenspeling was expres gekozen met een visie om het moeilijk te maken om het te verzwakken door het gewoon in een ander interregerings-lichaam te laten converteren.
Zo werd het ook gebracht zodat nationale regeringen niet af zouden schrikken door hen voor te houden dat het doel was om over hun soevereniteit heen te komen.”
In hun analyse van de geschiedenis van de EU, claimden de auteurs dat de EU niet geboren was door WOII, zoals velen denken.
Het was tenminste een generatie daarvoor al gepland.
De Schuman-verklaring van 9 mei 1950, gepresenteerd als het begin van de vooruitgangen naar een Europese Unie en herinnerd als “Europese dag”, bevat ook zinnen die verklaren dat het een “eerste stap in de federatie van Europa” is.
Critici van de EU hebben gezegd dat deze politieke missies normaal gesproken achterwege blijven als naar de verklaring wordt gerefereerd, en de meeste mensen weten ook niet van het bestaan af.
Een federatie is uiteraard een staat en “voor eeuwen nu de kampioenen van de EC/EU integratie blind hebben gezworen dat zij geen kennis hebben van zulke plannen.
De EEG/EC/EU heeft beschikking over meer tekenen van een supranationale staat; vlag, volkslied, parlement, een hooggerechtshof , wetten en een munteenheid.”
De starters van de EU “waren er heel voorzichtig in om hun volk alleen de goede tekenen van hun project te laten zien.
Het is gemaakt om doorgevoerd te worden, als een stilstaand proces, zodat geen enkele unieke fase van het project genoeg tegendruk op zou roepen om het te stoppen of te veranderen.”
Booker en North noemen de EU “Een slow-motion coup d’etat: de meest spectaculaire coup d’etat in de geschiedenis”, gemaakt om verfijnd en voorzichtig het democratische proces op de zijlijn te zetten en oudere naties van Europa te onderdrukken/onder controle te houden zonder het publiekelijk te maken.
De ironie ervan is dat Frankrijk nu in de greep is van de bewegingen waarvoor zijzelf verantwoordelijk is.
De jihad-rellen door moslimimmigranten in Frankrijk in 2005 lieten zien dat Eurabia niet langer een zaak van buitenlandse politiek, maar nu ook eentje van binnenlandse politiek was.
Frankrijk zal branden tenzij Frankrijk probeert het de Arabieren naar de zin te maken en in zal stemmen met hun agenda.
De groei van de islamitische populatie is explosief.
Volgens sommigen word een op de drie baby’s in Frankrijk als moslim geboren.
Honderden moslim-ghetto’s volgen de Shariah al, en niet de Franse wet.
Sommigen geloven dat Frankrijk stilzwijgend in een islamitisch land zal veranderen, waar anderen voorspellen dat er een burgeroorlog uitbreekt in de nabije toekomst.
Misschien is er een poëtisch recht omdat het land wat het groene licht en de leiding gaf aan Eurabia nu gesloopt wordt door haar eigen monster van Frankenstein.
Peinzen over Frankrijks dilemma’s zou hoe dan ook niet helpen.
De dreigende val van Frankrijk is slecht nieuws voor de rest van het Westen.
Wat zal er gebeuren met de Franse financiële middelen?
En boven alles, wie zal de honderden nucleaire kernkoppen erven?
Zullen deze wapens ook in de handen van Jihad-moslims vallen?
Geplaatst op februari 14th, 2010 at 10:08
ceck Schreef:
Zo sl nou terug in je mand en zet je rode slinkse bril even af !
Geplaatst op februari 14th, 2010 at 10:14
Koning Schreef:
Ceck, heb bovenstaande ook hier en daar gevonden.Maar het
is luid en duidelijk: Europa wordt verkwanseld aan de arabs.
Vluchten kan niet meer.
Geplaatst op februari 14th, 2010 at 12:44
ceck Schreef:
@ Koning,
We stevenen af op een burger oorlog zo zeker als 2×2 = 4 is. Het is slechts een kwestie van tijd dus hoelang nog ………..
Geplaatst op februari 14th, 2010 at 23:10
SL Schreef:
Jammer ceck dat je je niet in kunt houden. Ik heb geen mand en ben niet slinks.
Eindelijk een beetje, weliswaar paranoide, info. Blijkbaar geloof je alles wat je in jouw straatje leest.
Ik vraag mij echter een paar dingen af:
Wat hebben wij met de franse en britse binnenlandse politiek te maken ? Charles de Gaulle, Lockerbie ??
De resolutie van Straatsburg is opgesteld door een praatclubje lijkt mij weinig tot geen status te hebben zeker kijkend naar de deelnemers. De Bilderbergclub lijkt mij een stuk gevaarlijker.
Even wat feiten : Wie is hier de afgelopen 50 jaar bijna onafgebroken aan de macht geweest ? Juist ja het CDA of haar voorlopers KVP/ARP/CHU. Die zijn hier allemaal de hoofdschuldige van volgens jou en in het europese parlement wie zijn daar al sinds jaar en dag in de meerderheid ? Juist ja weer de CDA-achtigen die dit ook weer allemaal toelaten. HAHAHAHAHAHAHA dat geloof je toch zelf niet dat die die zgn. richtlijn allemaal blindelings volgen.
Feit is dat in de westerse wereld de oliemaatschappijen de baas zijn. Als er in Koeweit/Irak geen olie te vinden was was het nooit tot deze bezetting gekomen. Als de vrijheid van een volk het belangrijkste motief is dan hadden ze NoordKorea allang binnen kunnen vallen maarja daar is niets te halen.
Let wel: ik ben tegen elke vorm van religie.
Geplaatst op februari 15th, 2010 at 17:22
ceck Schreef:
@ Sl,
Je vraagt me wat en ik bedien je op je wenken,maar lezen is niet je sterkste kant zo te zien. Man , lach je nu als een boer die kiespijn heeft of is het dommigheid van je. Ik weet niet waar jij je ophoudt, maar veel nieuws komt niet bij je door, zo ook het het ontstaan van het CDA is niks nieuws onder de horizon. Het ontbreekt me de tijd en zin om je het een en ander duidelijk uit te leggen ,laten we zeggen een hopeloos geval, die er helemaal niks van snapt. Ga maar door met Donald Duckjes te lezen, lijkt me voor jouw een aardig tijdverdrijf………
Ajus !
Geplaatst op februari 15th, 2010 at 18:11
SL Schreef:
Bedankt voor de tip ceck; de donald duck is stukken leeswaardiger en realistischer dan jouw xenofobe geraaskal. HAHAHAHAHAHAHAHA.
Geplaatst op februari 16th, 2010 at 21:04