Dat er rond de oranjes de nodige ( affaire) verhalen de ronde doen, is bekend.  Wat speelt zich af in het Oranje Hotel , waarom mogen wij het niet weten ? Een bijdrage van onze Haagse heggengluurder.

HET ORANJE HOTEL

Geïnspireerd door reacties op het artikel van de bunker onder de ” tannisbaan” van paleis Noordeinde, kwamen wij op het idee een permanente oplossing te zoeken van het probleem Van Amsberg. Ondertussen zal toch wel iedere Nederlander ervan overtuigd zijn dat we hier met een nationaal probleem hebben te maken, welke trekken vertoont van het laatste jaar vóór de bestorming van de Bastille in Parijs. Toegegeven, helemaal vergelijken kunnen we het niet, wegens het simpele feit, dat wij niet KUNNEN weten hoe ver de decadentie al is doorgeschoten ten paleize.  Alles is geheim, wegens onschendbaarheid, vertrouwelijkheid en meer van dat soort verstoppertjes-spelerij. En omdat wij iedere vorm van geweld afwijzen, moet de bestorming op een slimmere manier plaatsvinden.
In de eerste plaats hebben wij nooit kunnen kiezen wie ons staatshoofd zou moeten zijn en dat zou eerst eens even rechtgetrokken moeten worden. Naar wij als volwaardig democraat hopen, zal bij een referendum, waarbij zich ook het reeds beoogde staatshoofd zich kandidaat mag stellen, (nee: MOET stellen zelfs), de juiste keuze kan worden gemaakt uit een aantal kandidaten. Laten we zeggen, dat de kroonprins automatisch al gekandideerd is door zijn (vermeende) afkomst. Kandidaten dienen te voldoen aan het hebben van het Nederlands staatsburgerschap en van onbesproken gedrag te zijn; het is tenslotte een voorbeeldfunctie.
Als na het referendum (met opkomstplicht) door Nederland de juiste keus is gevallen en waarschijnlijk niet op een compleet incompetente brigade-generaal / commodore, wat je als kroonprins ook weer automatisch wordt, kunnen we stekken steken, zoals dat heet. De familie Van Amsberg is dan ontheven van hun zware taak het land in volle onschendbaarheid te besturen, waarbij het nieuwe staatshoofd wordt ingezegend door de opperrechter van het Constitutioneel Hof. De eerste actie die moet worden uitgevoerd is de deurwaarder in naam van het Volk van Nederland beslag te laten leggen op alle bezittingen van de Van Amsbergers, hun familie en hun al of niet legale nakomelingen.
De tweede actie volgt direct op de eerste, namelijk dat via een DNA-test (formaliteit, wij weten het al) aangetoond moet worden, dat de hele kliek recht heeft gehad op de troon en de daaraan gerelateerde belastingvrije uitkeringen. In afwachting van de uitslag, kan het spul dan worden verwelkomd in hun eigen hotel: Het Oranje Hotel. Men is daar van alle gemakken voorzien en we hebben ze direct bij de hand als er vragen zijn omtrent zaken die alleen zij kunnen weten; vermoedelijk zijn dat er nogal wat. Deze quarantaine is deels voor eigen bescherming en deels voor de genetisch bepaalde neiging van de familie, dat als er stront aan de knikker dreigt te komen, men het hazenpad kiest en de storm in het buitenland over laat razen. Om daarna ijskoud als redders of zelfs “bevrijders” van het vaderland alle privileges weer op komt eisen.
Zodoende komt er toch nog een mooie bestemming voor gemeenschapsgeld wat ongetwijfeld in die riante bunker is gaan zitten. Als men dan geheel is uitgekleed, kan het spul naar bij voorkeur Argentinië, want het gaat daar met oorlogsmisdadigers en fraudeurs waarschijnlijk tegen die tijd iets kordater aan toe.  En het Oranje Hotel plempen we vervolgens dicht met het puin van het geruimde “koninkrijk”! Dat lucht op.