Deze melkverpakking geeft weer hoe het met uw toekomstige stem- en kieskeuze gaat. Eenmaal gestemd en uw voorkeur weergegeven, is het commentaar dat u wilt geven, m.a.w. wie er gaat regeren en met wie voor de politiek niet meer van belang. In duidelijk Nederlands, in feite is uw stem net zo hard als een Griekse drachme en is een echte democratie ver te zoeken.

In tegenstelling tot b.v. de USA of Groot Brittanië waar een verkiezing voor een nieuw kabinet in feite gaat tussen 2 of 3 kandidaten en uw stem dus wel degelijk meetelt, als het gaat om wie de  bestuurders van het land gaan worden, is dat in ons land geheel anders. De stemmen zijn geteld en dan begint de grote konkelarij. Wie doet het met wie en wie wil niet met wie, terwijl u het toch allemaal zo goed bedacht had. Maanden worden er uitgetrokken voor de informateurs die bij een niet legitieme dame in Den Haag op bezoek gaan,  naar wiens politieke kleur gegist mag worden, maar wiens liefde duidelijk niet bij dwarsliggers ( voor haar) ligt zoals de PVV en waardoor de eerste horde in deze race al ondemocratisch genomen dient te worden. Daarna zijn de formateurs aan de beurt, weer het zelfde verhaal, aan wie ben ik nog wat verschuldigd of wie kan mij later aan een comfortabele baan helpen, zaken die in de vaderlandse politiek thuishoren als de regen en wind in het Nederlandse klimaat.

Het toekomstige kabinet staat dan ook bol van de compromissen, ooit zo fraai het “poldermodel” genoemd, maar in feite het bekende geen vlees geen vis verhaal, waardoor er in ons land maar zelden duidelijke beslissingen genomen (kunnen) worden.

Gelijktijdig het spel van het breken van de verkiezingsbeloftes, want stel je voor dat je de poot stijf houdt, dat kost later weer punten in je verdere politieke carriëre. De stemmen zijn inmiddels versplinterd of zelfs vergaan tot een soort politiek zaagsel, iedere partij krijgt wat toebedeeld en in feite gaan wij weer een periode van onbestuurbaarheid tegemoet. De achterkamer afspraken vieren hoogtij, geheimzinnigheid is troef, want o, wee als het gesjoemel naar buiten komt.

Vanuit het buitenland bekeken doen de Nederlandse verkiezingen dan ook aan als een groot toneelstuk, wat echter nooit een kassucces zal worden en waarbij het woord democratie  slechts een zwak aftreksel is van een echte democratie.