Hoe zet je een regering op ? (1)

1129082_vervet_monkeys

HOE ZET JE EEN REGERING OP?
Het verkiezingscarnaval is voorbij en al snel wordt overgegaan naar de orde van de dag. In de praktijk betekent dit, dat er nog wel wordt gezegd de verkiezingsuitslag te respecteren, maar woorden en daden beginnen al uit elkaar te lopen. Omwille van het vormen van een coalitie, die een meerderheid van het electoraat zou vertegenwoordigen, worden beloften verbroken en breekpunten broos.  Na de recente verkiezingen is de VVD de grootste partij geworden omdat 15% van de 12 miljoen kiesgerechtigden daar op hebben gestemd; 1,8 miljoen stemmen dus.

Deze partij mag het voortouw nemen om een coalitie in elkaar te timmeren, van waaruit dan een regering kan worden geformeerd, bijvoorbeeld een “Kabinet Rutte”.  Als de coalitie een meerderheid van 50% +1 vertegenwoordigt, dan is dat spijtig voor de rest van de kiezers, die hebben op dat moment niets meer te vertellen, dat is het mooie van de democratie: afstreep-mechanisme.  Doordat de grootste coalitie-partner blijkbaar de minister president moet leveren, bepaalt die in feite de richting van deze coalitie. Er is een regeerakkoord waar de partners “zich redelijk in kunnen vinden”, maar tengevolge daarvan wordt ook de stem van de meerderheid niet meer vertegenwoordigd. De regering voert dan een dun verwaterd soepje van een paar partijprogramma’s uit en neomen dat “beleid”.  In werkelijkheid wordt gewwon gewerkt om consignes van ongekozen elementen uit te voeren, die de regering en de politici moeten verkopen als “maatregelen”.
U zult met ons eens zijn: de partij-politiek werkt in Nederland niet, het is een voortzetting van de typisch Nederlandse verzuilings- en verkokeringscultuur, die als zetbaas werken van een bepaalde machtselite, die het best is te traceren via de personen die zijn betrokken bij De Nederlandsche Bank. Als gedresseerde poedeltjes hobbelen de “vechtlustige kemphanen” van de verkiezingsstrijd naar paleis Noordeinde om daar hun instructies op te halen.  Een belachelijke en on-democratische toestand die heel snel aan een eind moet komen, desgevraagd zal een meerderheid het daar over eens zijn. Wij leven in een vrij land, is het niet? Wij dienen zelf te bepalen wat voor ons het beste is, echter na de verkiezing hebben we daar “deskundige bestuurders” de opdracht toe gegeven, als u tenminste heeft gestemd.
Na een paar weken of maanden worden we opgescheept met een regering, met een beleid, waar niemand het waarschijnlijk mee eens kan zijn, maar zich werbij neerlegt, omdat het immers bol staat van de compromissen. Vaak wordt een 2-partijenstelsel met een zakenkabinet als oplossing gesuggereerd, maar ook hier geldt weer dat de meerderheid, hoe krap ook, zijn wil aan de minderheid oplegt. Dwang dus. De oorzaak van dit soort dilemma’s wordt door deskundigen afgedaan als een “bijverschijnsel van het democratische proces”.  Wij noemen het een “bijverschijnsel van een veel te grote  zichzelf in stand houdende overheid”.  De politiek moet de overheid dienen, omdat die overheid “er nu eenmaal is”. Politici zijn productmanagers en PR managers voor de Staat.
Nederland moet op de schop, voordat het te laat is. Voordat de door incompetentie gevelde geloofwaardigheid compleet te grabbel is gegooid door alles door Brussel te laten beslissen. We moeten nu al met ons financiële plasje naar de EU dokter, om te vragen of het goed is. Wat komt er nog meer? Gezamenlijke buitenlandse politiek? Centraal Openbaar Ministerie? Wat is hier aan de hand dat wij ons vrijwillig naar de slachtbank laten leiden