De vorige aflevering besloten wij met:
Nederland moet op de schop, voordat het te laat is. Voordat de door incompetentie gevelde geloofwaardigheid compleet te grabbel is gegooid door alles door Brussel te laten beslissen. We moeten nu al met ons financiële plasje naar de EU dokter, om te vragen of het goed is. Wat komt er nog meer? Gezamenlijke buitenlandse politiek? Centraal Openbaar Ministerie? Wat is er aan de hand dat wij ons vrijwillig naar de slachtbank laten leiden?

De vraag is nu hoe wij een regering aan de gang kunnen krijgen die werkelijk de belangen van alle burgers in dit land behartigt. De regering moet een land besturen, maar krijgt van de burgers haar instructies mee. Datbetekent in de eerste plaats dat we ons los moeten koppelen van de politieke tak van de EU, volkomen overbodig energie- en geldvretend zonder weerga. Terug naar een EU, de economische Unie, die het leven voor alle burgers van Europa beter maakt.
Omdat de burgers zelf willen bepalen wat ze met hun leven willen, moet het kiezersmandaat zo dicht mogelijk bij die burgers zelf blijven, in de regio, groot of klein. De overheid is er feitelijk alleen om die gemeenschappelijke belangen van de burgers te behartigen, zoals defensie, buitenlandse politiek, justitie, financiële zaken en wellicht milieu- en infrastructuur.  De rest van het apparaat kan geliquideerd of verdeeld worden onder de lagere regio’s, zoals bijvoorbeeld provincies of regio-gemeenten.
De Staten Generaal is daardoor veel te groot en kan terug naar maximaal 75 leden, de Eerste Kamer (benoemingen) kan naar huis, een compleet overbodig en vooral ondemocratisch verschijnsel. De leden van die Staten Generaal worden gekozen en moeten dus het electoraat dienen door de regering te controleren. Die mogen dus zelf niet in een kabinet plaatsnemen en moeten worden betaald met middelen van degenen die hen hebben afgevaardigd.
Door het verkleinen van het overheidsapparaat komt er meer productie-capaciteit beschikbaar en loopt Nederland als magneetfunctie niet meer het gevaar over te lopen van improductieve parasieten, met stemrecht nota bene. De NIeuwe Staten Generaal zal ongetwijfeld een “grootste fractie” hebben. Dat is mooi, dan krijgt die het initiatief een sollicitatieprocedure op te zetten voor Regeringshoofd. Als deze is gevonden en bij meerderheid is goedbevonden door de Staten Generaal, kan die aan het werk om een kabinet te formeren en met het landsbestuur beginnen. Gecontroleerd en gecorrigeerd door de afgevaardigden.
U vindt het allemaal wat te simpel?  Wel, de aarde is uit het niets geschapen, laten we er maar eens mee beginnen, is onze mening. En waarom denkt u dat het nu allemaal zo ingewikkeld gaat en er zoveel overheid en “deskundigen” nodig zijn om het landsbestuur in goede banen te leiden? Voor de transparantie en duidelijkheid? U gelooft het toch zelf ook niet.
Het huidige systeem is er op gericht, dat we ons naadloos voegen in de politieke EU en dansen naar de pijpen van een zekere ongekozen machtselite, waarvan een vreemde Duitse familie op Noordeinde een belangrijke schakel vormt. Deze krachten zijn falikant tegen enige vorm van verduidelijking, laat staan versimpeling, zoveel is duidelijk. De politiek in dit land werkt er volop aan mee en door te gaan stemmen maken we het voor onszelf niet gemakkelijker. Ook al vinden wij nog steeds dat je geroepen bent om te stemmen, daardoor werken zelf mee aan de instandhouding van datzelfde systeem.
Deze keer is 30% om wat voor reden dan ook thuisgebleven. Genoeg reden om erachter te komen waarom