U ziet het, bescheidenheid was niet iets wat echt in het prinselijk vaandel stond.  VIER STERREN op de staart van de Dakota PH-PBA, het vliegtuig dat via operatie market garden naar Nederland kwam en een tijd lang dienst deed als vervoer voor de koninklijke familie, waarbij Bernhard het toestel zelf vloog.

Wat is het toch met onze “vorsten en vorstjes” , die “liefde voor de vliegerij ? Bernhard, Willem Alexander en professor meester Pieter, terwijl er over de vaardigheid van hun vliegen ernstige twijfels zijn. 4 maal een gecrasht toestel voor Bernie en dan nog deze…..

Hier het voorval, waarbij slechts dankzij een oplettende luchtverkeersleider van het vliegveld Ciampino ( bij Rome) de prins niet voor de eerste keer een vliegtuig dat hij bestuurde, crashte. De aanwezigen en de pers werd gevraagd het voorval “te vergeten”, maar als toenmalige aanwezige is het toch wel leuk om het nu zo veel jaren na dato te vertellen.

Het was een zonnig begin van de begin van de middag, toen de aanwezigen , de directeur van het vliegveld, de Nederlandse ambassadeur en de vertegenwoordiger van de KLM op de aankomst stonden te wachten van de PH-PBA, de Dakota van prins Bernhard. De radio, waarmee de gesprekken tussen de verkeersleding en de PBA konden worden gevolgd stond aan en de prins moest elk moment binnen komen. En ja, in de verte werd het sonore geluid van de 2 Wright R 1820 Cyclone motoren hoorbaar en een stip duidde aan dat de landing binnen een  ongeveer 5 minuten zou worden ingezet. Ciampino was van oudsher een militair vliegveld en de aanwezige directeur had de rang van generaal ( hetgeen in Italië natuurlijk niet zo’n bijzonderheid is ). Het toestel kwam dichterbij, de prins vroeg om permissie om te landen en deze werd gegeven voor baan 15 in zuidelijke richting. Zie foto.

Toen de Dakota op short final zat d.w.z. een 250 meter van het begin van de baan, viel het de verkeersleider  ( en de aanwezigen op het platform) op, dat de PBA nog steeds geen landingsgestel uit had, hetgeen zo kort voor de landing toch wel essentieel is. De verkeersleider riep het toestel op en had nog de beleefdheid “his royal highness” hierop te attenderen, waarop de motoren van het toestel plotseling op vol vermogen gingen en de Dakota van de baan wegzwenkte ( zonder hiervoor overigens toestemming te vragen). Enfin na een rondje om het veld, kwam de PBA weer binnen, wielen keurig uit, landde en taxiede naar het platform.

De deur ging open en een tierende scheldende Bernhard kwam het trapje af, schreeuwende dat die spaghetti vreters zeker dachten dat HIJ, Bernhard, niet kon vliegen ! De directeur van het veld in vol ornaat en minstens net zo veel verdiende of onverdiende medailles als de prins normaliter droeg, naderde de prins en vroeg hem of hij soms niet tevreden was met de service van het veld en of hij een klacht in wilde dienen ? Nu, dat wilde de prins zeker, waarop de generaal via een monster van een autotelefoon  zijn baas de Italiaanse minster van defensie belde. Wat er besproken werd, is tot aan de dag van heden een raadsel, maar de generaal draaide zich om, ging naar Bernhard en zei in keurig Engels dat, aangezien de prins niet gelukkig was met de diensten van de Italiaanse luchtmacht en de verkeersleiding, hij de prins verzocht na tanken en cateren binnen 2 uur het Italiaanse luchtruim te verlaten, zo niet zou het toestel aan de ketting gelegd worden.

U begrijpt wat voor consternatie er ontstond, de ambassadeur in de stress, de KLM vertegenwoordiger, die Bernhard kende en trachtte hem te kalmeren, kortom een vervelende situatie. Maar het resulaat was, dat ongeveer één uur later, de motoren weer werden gestart en de PH PBA aan zijn terugreis naar Nederland begon.

Geen woordvan dank van de zijde van zijne” prinselijke hoogheid”, want, zoals wij het artikel al begonnen, de oranjes zijn van huis uit vlekkeloze vliegers en kritiek is iets dat niet in het oranje woordenboekje voorkomt.