Dit is Thilo Sarrazin, voorzitter van de Deutsche Bundesbank,  de Duitse  tegenhanger van de DNB. Mijnheer Sarrazin is nooit te verlegen geweest om zijn mening te ventileren en nadat hij nu stelde dat de economische meerwaarde van met name ongeschoolde allochtone immigranten naar Duitsland negatief is, valt net zoals in ons land de gehele “oprechte politieke wereld ” over hem heen. Overigens is het interssant te weten dat Sarrazin lid is van de SPD dus het Duitse equivalent van ons PvdA.  Kennelijk hebben de Duitse sociaal democraten meer realiteitsgevoel.

De polemiek is in Duitsland hetzelfde als in ons land wanneer Geert Wilders een uitspraak doet om de tomeloze door linkse krachten ingezette imigratiegolf wat in te dammen, niet te stoppen. Sarrazin zou een populist zijn, aanzetten tot discriminatie en vreemdelingenhaat, en dat laatste ligt in de Bondsrepubliek natuurlijk gelet het verleden nog een stuk gevoeliger dan in ons land. Sarrazin hekelt voorafgaande aan de publikatie van zijn boek, dat hij over deze problematiek geschreven heeft, de ongelimiteerde immigratie naar Duitsland van moslims, die volgens hem het land financieel aanzienlijk meer kost dan wat het opbrengt. In feite woorden die ook Wilders gebruikt en inmiddels rekenkundig heeft laten bewijzen.

Kennelijk wil het er bij veel van de politci  nog niet in, dat het afwegen van een financiëel lasten en baten plaatje wel degelijk integraal behoort tot een immigratiebeleid ( zo ver je in ons land nog over beleid kunt spreken), want de aantallen immigranten en daarom de financiële belasting op de staatshuishouding zijn zeker in deze economisch slechte tijden  van belang als het gaat om noodzakelijke besparingen. De humane factor t.a.v. het wel of niet toelaten van immigranten moet zeker mee betrokken worden in de beslissing hoeveel immigranten en waar vandaan deze komen, maar een land kan zich momenteel niet permiteren ook nog eens een thuishaven te zijn voor economische immigranten, die gelijk na aankomst  in een steunregeling gaan en daar, zoals uit de ervaring bekend vele jaren in blijven. Ongeschoolde immigranten  met niet aanwezige kennis van de Nederlandse ( of Duitse) taal hebben per definitie weinig kans om aan het arbeidsprocess deel te gaan nemen, kosten de gemeenschap derhalve slechts  geld, geld, dat dringend nodig is voor andere zaken met een hogere nationale prioriteit zoals de ouderen- en gezondheidszorg.

Het feit, dat net als in ons land  politici bevreest om hun eigen positie, zich “zorgen” maken over het imago van hun land, is slechts  een drogreden om te trachten “tegenstanders” te isoleren en deze met een cordon sanitair te omgeven. De realiteit is iets wat de meeste politici dus ook in het buitenland niet graag onder ogen zien. Realiteit betekent namelijk het nemen van beslissingen, de verantwoording daarvoor durven te nemen en dat laatste is iets wat niet in het woordenboek van het merendeel van politici voorkomt.