De politici zowel van links als rechts in Duitsland huilen krokodillentranen. Natuurlijk hadden ze de intgratie van buitenlanders beter aan moeten pakken en natuurlijk beloven zij beterschap, zeker met de kennis dat indien Thilo Sarrazin vandaag aan de dag als politicus verkiesbaar zou zijn, ruim een kwart van de Duitsers op hem zouden stemmen.  Een beter voorbeeld van de onbetrouwbaarheid van politici is er in de afgelopen tijden niet geweest.Terwijl een kind kon zien dat de ongelimiteerde toevloed van voornamelijk economische gelukszoekers onder het mom van werkzoekend of politiek achtervolgd  inDuitsland en zeker ook  in ons land tot ernstige problemen moest leiden, bleven met name de sociaal democraten “leuke dingen voor de mensen doen”.

Inmiddels komt men er achter, dat wil met de integratieproblematiek nog enigzins beheersbaar maken, drakonische en zeker politiek impopulaire maatregelen een noodzaak zijn. Terwijl er in Duitsland momenteel eenwerkeloosheidspercentage heerst van rond de 8% , is dat percentage bij buitenlanders met een moslim achtergron ruim 19%. In ons land gelden soortgelijke cijfers. 19.6% van de inwoners van de Bondsrepubliek heeft een buitenlandse achtergrond, waarvan 5.4% in Duitsland is geboren en vaak naast de nationaliteit van de ouders, ook een Duits paspoort hebben. Daar ligt met name een stuk problematiek, als je stemmen hoort die zeggen dat indien iemand niet wil integreren, hij of zij maar terug moet naar het land van herkomst. Het moge duidelijk zijn, dat de huidige wetten niet toestaan, dat burgers met een  ( 2e) paspoort van het land waarin zij wonen, uitgewezen worden.

De softe hulpverleners wijten de hogere werkeloosheid en criminaliteit bij met name de jongere allochtonen aan de slechtere kansen op de arbeidsmarkt, dit o.a. door slechte kennis van de taal van hun nieuwe vaderland. Maar wat te zeggen van allochtone families waar ondanks het feit dat zij reeds jaren “zijn ingeburgerd” zij nog steeds geen kennis van een andere taal dan Arabisch of Turks hebben ? Het is vragen om problemen en kan er dan ook niet verwacht worden dat de belastingbetaler opkomt voor de exhorbitante kosten die immigranten ons kosten. Sociale gevoelens ? Ik denk van niet. Zoals reeds eerder geschreven waren ook de Turkse en Marokkaanse burgers blij, dat deze kanslozen uit hun land van herkomst vertrokken en het feit dat er  b.v. in 2000  in Duitsland 3 miljoen buitenlanders woonden en slechts 1.3 miljoen een regulier inkomen hadden, terwijl nu na 10 jaar er 16 miljoen buitenlanders wonen en er nog steeds maar slechts 1.8 miljoen een vaste werkkring hebben, toont aan dat een categorie buitenlanders zoals Turken en Marokkanen weigeren zich aan de lokale zeden en gewoontes aan te passen, kortom er is geen wil om te integreren. Irakezen, Iraniërs, Vietnamezen, Chinezen doen dat grotendeels wel, maar praten wij dan over de nieuwkomers uit donker Afrika dan is het weer huilen ( door de belastingbetaler dan, niet de politicus ) en hetzelfde geldt in grote mate voor Afghanen.

Wil men echt op korte termijn hier iets aan doen, zullen de EU grenzen afgegrendeld moeten worden voor nieuwkomers, terwijl de werkonwilligen sterk gekort moeten worden op hun uitkeringen. Het project het Amsterdamse Bos was hier een goed voorbeeld van. Werkeloos en een WW uitkering ? Prima deze kon behouden worden, maar dan meehelpen met de aanleg van dit bij Amsterdam gelegen park ( jaren voor de oorlog). Waarom iets dergelijks niet herhalen ? Zelfs een niet Nederlands sprekende allochoon van 50 kan bollen pellen, schoonmaken in een  b.v. een verpleeghuis, terwijl zoonlief bij de stadsreiniging kan werken. Niet werken ? 50% korten op de steun. Angst voor afgleiden naar de criminaliteit, een werkkamp of zoals ik in een reactie las, invoeren van de militaire dienst, hetgeen als bijkomstigheid ons 2.5 miljard op zou leveren.

Maar geen discussies  , dialogen, hulp en steun   meer, gewoon aanpakken en….. er niet mee eens, dan opstappen! Jammer voor die hele ” sociale zorg en steunindustrie” , ook maar weer eens gewoon ongesubsidieerd   nu  echt aan het werk .