De polemiek ten aanzien van het Duitse lid van de raad van bestuur van de Bundesbank Thilo Sarrzin schijnt nu pas goed op gang te komen. De SPD, waar Sarrazin lid van is, ziet hem liever verdwijnen en voorts ligt er een aanvraag bij de Duitse regering, om Sarrazin van zijn functie bij de Bundesbank te ontheffen, hetgeen voor de eerste keer in de geschiedenis van de bank zou zijn, dat er een lid van de R.v.B wordt ontslagen. Maar wat blijkt ? De symphatie van de Duitsers voor Sarrazin groeit.

Zou Sarrazin vandaag een politieke partij vormen, dan zou bijna 1 op de 5 Duitsers ( 18%) op deze partij stemmen. Het meest opmerkelijke is echter, dat de stemmers niet alleen zoals men zou verwachten in Duitsland uit de ( extreem) rechtse hoek komen, maar juist veelal van de linker politieke vleugel. 29% van de kiezers uit de gelederen der Linkspartei ( zeg maar onze SP of Groenlinks) vinden Sarrazin een goed alternatief voor hun huidige partij, terwijl 17% van de CSU ( bij ons CDA / VVD) op Sarrazin zouden stemmen.

Sarrazin heeft met zijn keiharde kritiek op een falend integratiebeleid van de huidige Duitse regering voor zoveel beroering gezorgd, dat zelfs kanselier Angela Merkel haar partij, de CDU/CSU, heeft opgeroepen eens kritisch te kijken naar wat er verkeerd gegaan is met de integratie en immigratie van voornamelijk moslims. Ofschoon zij officieel afstand neemt van de uitspraken van Sarrazin, geeft dit wel aan, dat de gevestigde partijnen zich bewust zijn dat zij falen en dat dit uiteindelijk kiezers gaat kosten. Er werd gevorderd een “open integratie debat zonder taboe’s ” te houden,  waaarbij ook de hoge kriminaliteit bij autochtone jongeren  niet buiten beschouwing dient te blijven.

De vraag is nu wat er nodig zal zijn om ook in ons land tot een dergelijke situatie te komen ? Het is geen nieuws te stellen dat wij net als onze Oosterburen problemen hebben met veelal economische immigranten, die ook in hun landen van herkomt kanssarm zijn en waarvan de wel werkende landgenoten blij zijn dat zij het land verlaten om op kosten van anderen te vegeteren.Dit werd een van onze redacteuren door een vooraanstaande Turkse industrieel medegedeeld. Arme boeren voornamelijk uit Aanatolië ( of voor Marokko het Rifgebergte) zoeken hun heil in de grote Turkse ( en Marokkaanse) steden, waar zij echter niet gewenst zijn en de sociale voorzieningen een fractie bedragen van die, welke hun b.v. in Nederland wachten.

Maar het zal in ons land nog wel tijden duren voordat een harde hand de welig tierende allochtonen industrie saneert, zeker met in het vooruitzicht een paars plus kabinet, zoals de Telegraaf dat vandaag op internet aangaf. Zeker als in een dergelijke geval Job Cohen premier zou worden, en acht u die kans niet uitgesloten, zal Nederland snel nog meer degraderen tot een socialistische heilstaat voor een minderheid van de bevolking.