Een “royaal” gevecht

280px-Le_BartasHet begon allemaal zo mooi op 23 september 2001 , toen Edwin en Margarita elkaar in de kathedraal van Auch ( Gers Frankrijk) het Ja -woord gaven. Klokken klonken alom, rekeningen werden voorlopig even niet betaald, het kasteel Barthas, dat met de centjes van Margarita gekocht was, is inmiddels omgetoverd tot een luxe hotel, dat u compleet voor een week kunt huren à € 6.500. Toch leuk even een paar nachtjes uw hoofd te rust leggen op een vorstelijk kussen, zie onderstaande foto.

 

 

BarthasChambreMaar zoals u weet, was het niet allemaal rozegeur en maneschijn, en na wat strubbelingen mede veroorzaakt door uitlatingen van het paar, dat mevrouw B. von Amsberg van een slok houdt en ’s avonds door overmatige inname van druivensap vaak slapend in een stoel werd aangetroffen, liep de zaak uit in een “royaal” gevecht, scheiding, op nieuw in het huwelijk treden van Margarita  en een rechtszaak betreffende een alimentatiebetaling van Margarita aan Edwin. Enfin , weing frisse zaken, The Times zette het nog eens op een rij, leest u zelf maar, voor zo ver u de feiten niet meer kent.

http://www.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/article1131242.ece

En vandaag dus het nieuws, dat Margarita ook in hoger beroep geen alimentatie hoeft te betalen aan Edwin. Nu moet je, je  natuurlijk de vraag stellen , of het zo handig was van Edwin de Roy van Zuydewijn, die zich in Frankrijk ten tijde van het huwelijk nog baron liet noemen, de zaak zo ver door te drijven. Op het moment, dat je tegen deze weinig frisse familie een rechtszaak optuigt, weet je eigenlijk al bij voorbaat, dat je hem verliest. Rechters zullen uit vrees voor hun verdere carriëreverloop toch trachten, een klein regeltje te vinden om de zaak in het voordeel van de familie von Amsberg te belissen, hetgeen gelijk weer even aantoont hoe het met die zgn. “democratie” in ons land gesteld is. Een schijndemocratie is hier beter op zijn plaats. Denk even aan de AP foto shoot affaire Wimlex en Maxima.

Maar goed, wij kunnen ons voorstellen dat de Roy door roeien en ruiten wilde gaan, gelet het gespeur in  zijn privè leven, niet alleen door de “geheime dienst” van wijlen Bernhard, maar ook door het secretariaat van Bea. Nu even voor de goede orde voor diegenen onder u , die geen scheiding achter de rug hebben. In principe indien men in gemeenschap van goederen gehuwd is, komt er een boededeling, ieder 50%. Is men wèl onder huwelijkse voorwaarden gehuwd, dan volgt er een verdeling, zoals die in de (aangepaste) voorwaarden is vastgelegd. De eventuele pensionrechten opgebouwd tijdens de huwlijkse periode vallen hier ten allen tijde buiten, delen dus als u 65 wordt, tenzij u ook het pensioen als een huwlijkse voorwaarde heeft op laten nemen. Doen ! Maar dat is dan gelijk een soort motie van wantrouwen uit het oogpunt van die partij waarvan verwacht mag worden dat zij  weinig of geen pensioen zullen inbrengen. Wij denken dan aan voetbalechtgenotes en andere golddiggers, zoek maar eens in onze zoekfunctie onder “Goudvinkjes”. Een rechter hoeft het eventuele pensioen dus niet apart op te nemen in de scheidingsakte.

Maar de alimentatie ? In principe , vereenvoudigd, is de berekening als volgt : Inkomen van partner A minus het wettelijke basis benodigde plus idem van partner B, geeft een totaal verrekenbaar saldo, dat dan 50/50 gedeeld wordt. Wij laten de eventuele kinderalimentatie even buiten beschouwing.  Dus inkomen Edwin = 0 dat van Margarita = 0, te verdelen =0. De opgebouwde bezittingen blijven dus bij de alimentatieberekening buiten beschouwing.

Nu is het natuurlijk zuur voor Edwin, als hij weet, dat Margarita met haar Tjalling een huis gaan betrekken op de Horsten in Wassenaar. Neem aan, dat zij het zouden kopen, want het inkomen van Tjalling is niet voldoende  om maar in de buurt te komen van een redelijke hypotheek, dus waar komen de centjes vandaan ? Juist van Margarita. Maar die heeft geen inkomen, dus kan geen alimentatie betalen. Diepe frustratie dus voor Edwin, waarbij, ondanks alle pogingen van de familie oranje om zijn leven om te zetten in een mijnenveld, je de vraag moet stellen, of je als vent een alimentatie moet vragen, zeker onder deze omstandigheden.

Maar goed nogmaals bij een scheiding is de ratio bijna altijd zoek, de emoties vieren hoogtij, zeker als één van de partijen opeens geheel anders blijkt te zijn, dan gedacht tijdens die mooie dag met klokkengebeier. Komt nog bij, dat de advocaten die een echtscheiding begeleiden voor het overgrote meerendeel slechts uren willen schrijven, maar weinig interesse hebben in het verdedigen van de belangen van hun cliënt(e), de scheiding komt er toch wel, dus gaat het er om de cliënt op te zadelen met declaraties, maar als het te moeilijk gaat worden zullen de meeste echtscheidingsadvocaten het af laten weten en er niet voor gaan, iets waar u dan achter komt, nadat de scheiding is uitgesproken en één van de partners is uitgekleed en inmiddels een 15.000 euro armer is aan advocaatkosten.

Uiteraard heeft de Roy ook gedacht aan het inkomen, dat Margarita mogelijkerwijze had van haar éénmans interieurbedrijf Pearl Design in de Nieuwe Kerkstraat te Amsterdam, maar het bedrijf dat zij leidde onder de naam Margarita ten Cate ( echtgenote van Tjalling ten Cate ) staat inmiddels niet meer bij de Amsterdamse kamer van koophandel ingeschreven, nadat het ook even ingeschreven had gestaan bij de k.v.k in den Haag.


3 Reacties

  1. Jenzen zei:

    “Nu moet je, je natuurlijk de vraag stellen , of het zo handig was van Edwin de Roy van Zuydewijn, die zich in Frankrijk ten tijde van het huwelijk nog baron liet noemen, de zaak zo ver door te drijven.”

    De Roy heeft zich NOOIT baron laten noemen, dat hebben anderen gedaan, en dat achtervolgt hem nog tot op de dag van vandaag.

    Het gaat Edwin volgens mij ook helemaal niet perse om de inkomsten. Het lukt hem niet om een nieuwe betrekking te vinden en zodra iemand hem ook maar een mogelijkheid biedt, die hij met beide handen wil aangrijpen, blijkt het op het laatste moment afgeblazen te worden. Dit is al zo vaak gebeurd. Wie daar aan de touwtjes trekt… tja… dat kunt u zelf wel invullen, lijkt mij.

    En het is natuurlijk heel erg vreemd, om niet te zeggen bizar, om niet te zeggen schandalig… dat terwijl in een tussenvonnis door de rechtbank zonder enig voorbehoud staat genoteerd dat De Roy weer “financieel in het zadel geholpen moet worden”, en dat vervolgens diezelfde rechtbank nu ineens de zaak als niet-ontvankelijk verklaart, omdat “Margarita onvoldoende inkomsten heeft”.

    Als u en ik na een scheiding een nieuwe partner hebben, dan wordt het inkomen van die partner altijd meegerekend bij een berekening over het al dan niet toewijzen van alimentatie. Toch bijzonder merkwaardig dat dat hier dus niet het geval is.

    Verder moest ik heel erg lachen toen ik mocht vernemen dat de prinses zichzelf tot de bedelstand verhief (of moet ik dan juist zeggen: verlaagde) door te zeggen dat ze van 800 euro per maand moet rondkomen. Laat me niet lachen: alleen de jas die ze naar de rechtbank aan had getrokken was al minimaal achthonderd euro waard. Dat zal dan wel de hele maand geen eten voor Tjalling en Julia hebben betekend,hahaha. Echt niet! Ik geloof er niets van.

  2. anne hilverda zei:

    Het is een leep meisje, die Margaritha.Ik heb haar nooit gemogen.En ze is opgegroeid in lepe kringen, die wel zorgen dat ze de juiste advocaten krijgt.
    Margaritha, heb je die 50 mille (euri) al terugbetaald aan de moeder van Edwin? Kerst vieren en dan schulden hebben, dat kan natuurlijk niet. Noblesse oblige.

Comments are closed.