Wij mogen onze ogen  en beurzen niet sluiten voor de hulpbehoevende medemens en daarom is er volgens mensen die z.g.verstand  hebben ontwikkelingshulp of zo u wilt samenwerking, waarbij u zich van het laatste gedeelte van het woord  , dus “werking “niet te veel van voor moet stellen. Hier ligt immers in opgesloten het woord “werk” en dat beste lezers is iets  waar je in de meeste zgn. 3e wereld landen niet al te hard op zult moeten hameren. Een aantal van onze redacteuren heeft er vele jaren op zitten in dit soort landen en alleen dat al,  is een reden om aan te nemen dat de minder bedeelde medemens aldaar het alleen niet kan of wil, de uitgezonden kracht mag het werk verrichten. Daar is een eenvoudige verklaring voor, zolang de vis ( spreek geld)kuit blijft brengen zal er weinig of niets in die landen veranderen, maar zelfs met een hengel , om zelf te vissen zal het moeilijk worden. Een goed voorbeeld is Zuid Afrika of Rhodesië , beide landen die na het vertrek van de  europeanen hoe langer hoe meer afglijden naar anarchie en armoede, Rhodesë is reeds lang zo ver, Zuid Afrika volgt !

Ontwikkelingshulp wordt in Nederland ontwikkelingssamenwerking genoemd. Ontwikkelingssamenwerking is een poging om ontwikkelingslanden te helpen zich verder te ontwikkelen om een hogere levensstandaard te bereiken. Ontwikkelingssamenwerking valt in Nederland onder het ministerie van Buitenlandse Zaken. Nederland besteedt er ongeveer 0,8% van het Bruto Nationaal Product (BNP), aan vaak zelfs iets meer. Het Nederlandse BNP lag in 2007  rond de 500 miljard euro, dus dat kwam neer op zo’n vier miljard euro per jaar. In 2008 bedroeg de hulp 4,8 miljard euro, wat overeenkomt met ongeveer 642 euro per hoofd der beroepsbevolking per jaar. In 2009 heeft Nederland 0,8% van het bruto nationaal product (BNP) aan ontwikkelingssamenwerking besteed, wat voor dat jaar neerkwam op €4,7 miljard euro.
De ontwikkelingshulp door Nederland komt op drie manieren op zijn plaats terecht:
Via een bilaterale relatie. In zo’n geval gaat het geld direct naar een land waarmee Nederland een relatie heeft. In 2008 waren dat 36 landen. Ongeveer de helft van het budget loopt via bilaterale relaties.
Via internationale organisaties zoals de Verenigde Naties, de Wereldbank en de Internationale Organisatie voor Migratie. Ongeveer een kwart van het budget bereikt ontwikkelingslanden op deze manier.
Via bedrijven, Niet-Gouvernementele Organisaties (NGO’s) en kennisinstellingen. Deze route heet: het particuliere financieringskanaal. Bij maatschappelijke organisaties gaat het om organisaties als Oxfam Novib, Cordaid of Artsen zonder grenzen. Ongeveer een kwart van het budget loopt via deze organisaties.
De ontwikkelingshulp door Nederland komt op drie manieren op zijn plaats terecht:
Via een bilaterale relatie. In zo’n geval gaat het geld direct naar een land waarmee Nederland een relatie heeft. In 2008 waren dat 36 landen. Ongeveer de helft van het budget loopt via bilaterale relaties.
Via internationale organisaties zoals de Verenigde Naties, de Wereldbank en de Internationale Organisatie voor Migratie. Ongeveer een kwart van het budget bereikt ontwikkelingslanden op deze manier.
Via bedrijven, Niet-Gouvernementele Organisaties (NGO’s) en kennisinstellingen. Deze route heet: het particuliere financieringskanaal. Bij maatschappelijke organisaties gaat het om organisaties als Oxfam Novib, Cordaid of Artsen zonder grenzen. Ongeveer een kwart van het budget loopt via deze organisaties.
(let u vooral op de naam Herfkens en het woord armoedebestrijding en dat terwijl er deze week werd gezegd dat er steeds meer Nederlanders onder de armoedegrens komen).
Volgens de Europese norm en de norm van de Verenigde Naties (daterend uit 1970) zou elke land 0,7% van het BNP aan ontwikkelingssamenwerking “moeten” besteden. Nederland is één van de weinige landen die dat percentage haalt, alleen Noorwegen, Zweden, Luxemburg en Denemarken zitten ook op of boven de internationale norm. Alle andere landen zitten op 0,55 of lager. Vanaf 2006 besteedt Nederland: 0,82% van het BNP aan ontwikkelingshulp. In de begroting voor 2009 werd 4,7 miljard euro gereserveerd voor ontwikkelingshulp. Verwacht werd dat dit bedrag met zo’n 370 miljoen zou dalen vanwege de recessie en de daarmee samenhangende daling van het BNP. Het BNP daalde weliswaar, toch werd in 2009 4,7 miljard euro besteed aan ontwikkelingssamenwerking. In de politiek gingen begin 2009 stemmen op om verder te bezuinigen op ontwikkelingshulp, de PvdA en de SP verzetten zich hier echter tegen.  In oktober 2010 trad het kabinet Rutte aan, het kabinet kondigde aan zich aan de Europese norm van 0,7% van het BNP te willen houden. (met dank naar o.a. Wikipedia)

En nu de praktijk, want zelfs in het klein is de “rot” inmiddels zover ingeworteld, dat ongemerkt naast de bovengenoemde kapitalen er ook nog in het klein wordt gerommeld en gesjoemeld. Van onze lezer Sander ontvingen wij hierover het volgende bericht:

 Hij  verwijst naar  http://www.zoetermeersezaken.nl/website/magazine/magazine10/     dan naar pagina’s 6 en 7. Op pagina 6 ziet u de ontroerende foto van 2 kinderen die op een vuilstortplaats in het dorp Jinotega (Nicaragua) naar ˜iets bruikbaars” zoeken. En dat, terwijl Zoetermeer al 30 jaar financiële ondersteuning verleent! Te gek voor woorden (en beelden!) Op pagina 7 leest u onder het kopje “Aantal ondernemers steunen Jinotega”  (welk artikel u kunt vergroten) een “verslag “ over de bijdrage van de Rabobank Vlietstreek-Zoetermeer, waarna het “verhaal” Jinotega een vreemde wending gaat nemen! Want ik heb (uiteraard) contact opgenomen met de heer M. Tetteroo, directeur zakelijk Rabobank, en hem het verhaal inzake de donaties aan Jinotega voorgelegd. Wat blijkt? Niet Rabobank Vlietstreek-Zoetermeer heeft een donatie van  40.000 Euro gedaan doch dit is (eenmalig) verricht vanuit een speciaal fonds van de Rabobank Foundation in Utrecht. Wat er verder te lezen staat is klinkklare nonsens. Van verdere donaties over 2011, 2012 en 2013 is volgens de heer Tetteroo geen enkele sprake! Ik heb hem geadviseerd om bij de Gemeente Zoetermeer een rectificatie te eisen zodat de naam van de Rabobank verschoond wordt van de vermelde onzin. Onnodig te melden dat een kopie van deze mail ook aan de heer Tetteroo van de Rabobank gestuurd is zodat mijn informatie wel eerlijk en juist is!

T.a.v. het project Jinotega (in uw visie een milleniumdoelstelling) graag uw aandacht voor het volgende:

Wilt u even met mij meerekenen?

Rabobank schenkt 40.000 Euro en stel dat de “Vrienden”  10.000 Euro doneren dan maakt dit dus  50.000 Euro. De gemeente verdubbelt dit bedrag uit de gelden die de inwoners moeten afdragen. Dit kost ons dus  50.000 Euro! Daarna komt de Rijksoverheid die vervolgens het dan ontstane bedrag eveneens verdubbelt naar 200.000 Euro. Dat kost de Nederlandse belastingbetaler dus  100.000 Euro! Wat is de conclusie van dit alles? Wij worden gepakt, maar hebben wij niets in te brengen tegen deze spilzucht? Ja, door aan de bel te (blijven) trekken en ruchtbaarheid te (blijven) geven aan dit soort (wan)toestanden.

Ik verzoek de raad (en het College) de blik binnen de gemeente te richten en te houden en daar te doen waarvoor u gekozen bent: Dienstbaar zijn aan de burger en niet andersom! Zijn u de toestanden bekend bij Monteverdi? Vindt u het niet beschamend hoe daar met oudjes omgegaan wordt? Zoetermeer staat op de kaart, maar dan wel bijzonder negatief! Zelfs de televisie heeft aandacht geschonken aan de wantoestanden aldaar. In Derde Wereldlanden hebben zij de zaakjes beter voor elkaar.