Nadat het theewinkeltje in Amsterdam van onze politieke middenstander Job Cohen ook al geen succes is gebleken, blijkt nu ook zijn nieuwe broodjeszaak waar hij het ” Broodje Progressief ” lanceerde, eveneens niet aan te slaan.

Afgelopen zondag trachtte de politieke middenstander Job Cohen zijn ” Broodje Progressief” ” te lanceren. De lasten gelijk verdelen, was de ondertitel en als wij dan naar de rest van het Jobiaanse gebrabbel luisteren, dan zullen die lasten  hoogstens het maagzuur zijn, dat u krijgt als u een van Job’s produkten nuttigt. Laten wij eens zien wat de inhoud van het broodje is. Progressief betekent in de politiek, dat je de samenleving op een vernieuwende wijze wilt verbeteren. Je bent zo te zeggen; vooruitstrevend.

Daar kunnen wij weinig van terugvinden in het broodje, want de vernieuwing  die Job predikt, maakt dezelfde verlepte indruk als de blaadjes sla die een dergelijk broodje normaal gesproken moeten versieren. Reeds sinds de jaren ’45 horen wij van Job’s soortgenoten , dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen, dat wij alles samen rechtvaardig en gelijk moeten delen, dus wat is er nieuw in Job’s broodjeszaak ? NIETS , helemaal niets. Maar de eigenaar tracht wanhopig klanten te winnen voor een produkt, dat zijn beste tijd al lang achter zich heeft en in feite al beschimmeld op de toonbank ligt.

Job trachtte nog even een oude Horeca truc uit te halen, veel mensen uitnodigen die dan gratis hun tanden mogen zetten in dit onsmakelijke stukje deeg, want dan denkt de argeloze voorbijganger,” goh zo veel mensen, dat moet wel lekker smaken”. Echter ook deze poging  lukte niet, want als je Job zo ziet staan tussen zijn verbale afdankertjes, dan zou je, als hij oprecht over zou komen, denken, nou vooruit help de arme man verder. Maar ook dat zit Job tegen, want zelfs als verkoper in een showroom met 6e hands Lada’s zou je nog denken, hier is iets niet kosher en Job lekker  met zijn handel laten staan.

Het is dus te hopen dat “Links” en daarmee de SP en GL verstandig genoeg zijn om ergens anders een broodje te gaan halen, desnoods dan maar bij McDonalds. D 66 had al afgezegd, maar Pechthold moest met de kids naar BurgerKing.