Hooggestemde idealen en denkbeelden bepalen in grote mate op welke landen wij onze Nederlandse  donorpolitiek richten en het gaat dan om het begrip “Good Governance” m.a.w. het goed en netjes besturen van een land door zijn politici en ambtenaren. Er wordt getracht slecht functionerende en corrupte overheidsinstellingen te transformeren tot transparante en efficiënte diensten volgens de normen van een democratische rechtsstaat.

Maar hoe zit dat nu eigenlijk in eigen land, ons door ons zelf zo geroemde Nederland, een land vol rechtschapen en eerlijke ambtenaren en politici, of toch niet ?

In feite komen wij tot het schrijven van dit artikel door de recente bekendmaking dat Tjibbe Jouwstra ( VVD) de baas wordt van de Raad voor de Veiligheid, een overblijfsel uit de tijd , waarin  telkens gezocht moest worden naar een “nuttige ” taak voor Pieter van Vollenhoven. Joustra heeft het inmiddels toch wel zeer bont gemaakt, eerst bij het UVW, daarna als baas bij de Terrorismebestrijding en nu als opvolger van Pieter. Tonnen Euro’s zijn er doorheen gegaan en niemand die een vinger opsteekt om deze man voor de rechter te dagen. Nee, Tjibbe schreef mee aan het verkiezingsprogramma van de VVD, net als overigens Uri Rosenthal en dan ben je die mannen wat verschuldigd. “You owe me “, was de gevleugelde kreet in de jaren ’20 , ’30 onder de Maffia bazen in de VS en dat zelfde principe geldt kennelijk ook nog tot op heden  in Den Haag.

Ons land is inmiddels dermate ingekapseld in de maffieuze praktijken van een ambtenarenapparaat, dat een hervorming en de bestrijding van de corruptie een ijdele droom geworden is. ( over de corruptie komen wij in een later artikel nog terug).  Lagere echelons ambtenaren hebben geen andere keus dan zich te schikken naar de wensen, of liever gezegd naar de voorwaarden tot promotie en een beter salaris van hun superieuren en zoals u regelmatig kunt lezen, leidt e.e.a tot één grote opeenvolging van financiële schandalen, waarbij het vaak om miljoenen Euro’s gaat.

Maar  nog  erger is het feit, dat er in ons land zelfs door de kleine groep goedwillenden geen beslissingen meer genomen kunnen worden, die het land en haar burgers echt ten goede komen. Het eigenbelang van één groep mannen en vrouwen staat primair en het is op een enkele klokkenluider daargelaten, praktisch niet meer mogelijk om hen die wel “het land nog willen dienen” aan het praten te krijgen over de wantoestanden die in alle gelederen van het (semi)overheidsapparaat zijn ingeslopen en zich daar permanent geworteld hebben. Elke vorm van controle ontbreekt, de rapporten van b.v. de Centrale Rekenkamer verdwijnen in de onderste lade en die paar ambenaren die nogmaals wèl hun stem durven te verheffen worden vakkundig weggepromoveerd, ontslagen of wordt hun op andere wijze het zwijgen opgelegd. Wij gaven u hiervan reeds meerdere malen concrete voorbeelden.

Dit betekent, dat ons land, weliswaar bedekt door een dun schijnlaagje democratische saus, inmiddels is gedaald naar het bedenkelijke niveau waar menig 3e wereldland zich voor zou schamen. Wij wijzen naar de in ons ogen verkeerde politieke verhoudingen in andere landen, keuren de voordeeltjes die buitenlandse politici zich zelf toebedelen luidkeels af, maar sluiten de ogen als het gaat om de b.v. al jaren en jaren durende financiële malversaties gepleegd door onze staatshoofdelijke familie, hun banden met bedrijven die het zoals u weet in de 2e wereldoorlog niet zo nauw namen met wie zij zaken deden. Premiers, of zij nu Lubbers, Den Uyl of wat mindere goden waren, zorgden  en zorgen nog steeds goed voor zich zelf en zullen nooit toestaan, dat deze keten van nepotisme en zelfbevoordeling doorbroken wordt.

Dit betekent, dat de wens van vele van onze lezers, namelijk het vormen van een republiek Nederland slechts een druppel op de gloeiende corruptieplaat zal zijn. Maakt u zich geen illusie, met het verdwijnen van de familie en het aantreden van een president, is de rot die de boom Nederland tot in zijn binnenste heeft aangetast nog niet tot stand gebracht. Ambtenaren zullen nimmer bereid zijn tot het verbeteren van het klimaat, want het gaat immers om hun verworvenheden en inkomsten en wie snijdt nu graag in eigen  vlees ? De relaties in het ambtenaren apparaat zijn strikt hierarchisch en hebben de kenmerken van een patroon – cliënt relatie, waarin een strikte loyaliteit Dè voorwaarde is, om dit verrotte systeem in takt te houden. Ambtenaren worden is staat geacht “zaken te kunnen plooien” en zullen daarom ten allen tijde benaderd worden om verzoeken tot het verlenen van een gunst, of het nu gaat om het verlengen van een rijbewijs of het verstrekken van een bouwvergunning. Dus  zal ook de corruptie altijd aanwezig blijven, republiek of koninkrijk.

Uiteraard zou een verandering van een koninkrijk in een republiek het voordeel geven, dat een daadwerkelijk meewerkend staatshoofd democratisch gekozen kan worden en worden afgezet. Maar deze president zal in grote mate net als zijn ministers afhankelijk zijn van de goede wil tot samenwerking van zijn ambtenaren. Een rapport wèl of niet, of te laat laten zien, betekent dat uiteindelijk een ambtenaar aan de touwtjes kan trekken en die zal in eerste instantie kijken naar de eigen belangen, promotie, grotere afdeling, dus meer salaris en zijn ondergeschikte mits deze meewerkt, profiteert daar dan ook weer van . De nevenactiviteiten van onze “bestuurders” zijn voor hen een voorbereiding tot weer een betere positie, maar dienen niet de belangen van de burgerof de staat, die hen hun salaris betaalt. Toch hebben de meeste “toppers” een reeks van al dan niet betaalde nevenactiviteiten, en oefenen die uit in “de tijd van de baas”. Een klein voorbeeld is het geven van lessen door Mark Rutte, weliswaar geen extra inkomsten, maar je zou toch zeggen dat het runnen van de toko Nederland een volledige dagtaak is. Maar nee, onze premier gaat nu 2 maal per week les geven, terwijl naar wij aan mogen nemen hij niet op de eigen fiets naar de desbetreffende leerinstellingen gaat, noch dat hij zich laat korten op zijn inkomen.

Zelfverrijking al dan niet in concrete uitbetalingen of fictieve voordelen zijn inmiddels gemeengoed geworden in ons bestuurlijk appararaat en zo lang hier geen duidelijke verandering komt van normen en waarden, zal het alleen maar erger worden. Niet voor niets dat wijlen Joop den Uyl , toen hij aan de macht kwam in allerijl op sleutelposities PvdA vriendjes neerzette, een erfenis waar wij tot vandaag aan de dag nog mee te maken hebben.

Om deze rot tegen te gaan, zou er een strikte naleving van de regels en normen moeten komen. Echter met een rechterlijk apparaat, dat even hard aan deze cultuur heeft meegedaan ( en dat nog  steeds doet) zal ook dit een utopie blijven. En daar wij niet zoals de Fransen, Italianen, Tunesiërs, Egyptenaren ons verweren tegen dit soort praktijken, zal ons land heel langzaam nog meer wegzakken in het sompige moeras dat de rivier de Rijn hier ooit gecreeërd heeft.

Ik hoop dat ik u niet al te veel vermoeid heb met deze hopenlijk “eye – opener” , de volgende keer gaan wij het hebben over de daadwerkelijke corruptie in het ambtenarenapparaat.