Geennieuws kent inmiddels een groeiend aantal reageerders, die een reactie geven op een actueel onderwerp, en dat dermate leuk, interessant of informatief doen, dat wij een dergelijke reactie graag als artikel plaatsen. De eerste regels van de reactie blijven dan staan, zodat u weet waar u ” geen nieuws” in zijn geheel kunt lezen. Deze keer Pieter, waarvoor bedankt !

Interessant is in dit verband is te zien hoe de zakkenvullende (oud) politici in Europa de bankencrisis benaderen.

In Europa en de aangesloten landen zitten duurbetaalde

toezichthouders van Nationale banken.
Deze toezichthouders dienen uiterst nauwgezet toezicht te houden op de z.g.systeembanken;zeker omdat deze banken het geld dat door de regeringen wordt gedrukt in omloop brengen.
Natuurlijk is het diefstal als de directies van die banken zich miljoenen toe-eigenen,terwijl die banken niet van de “bestuurders” zijn,maar van de aandeelhouders.
Een nationale toezichthouder zou deze diefstal eenvoudig hebben kunnen tegenhouden,indien een maximum salaris (incl. bonussen)zou worden bepaalt gebaseerd op het minimum salaris van de medewerkers en de omvang van het bedrijf.
De enige uitzondering zou kunnen zijn een bedrijf waar de medewerkers-directeuren voor 100% zelf aandeelhouder zijn.
Dit willen politici natuurlijk niet daar dat wel eens ten nadele van hun graai-carrière zou kunnen zijn;men is immers gewend geld van anderen uit te delen aan hun vriendjes en zichzelf!
Wat betreft de steeds opdoemende verwijzing naar de schuldigen voor deze crisis laten de politici natuurlijk na de hand eens in eigen boezem te steken;hun graai-diensten hebben,in sommige gevallen meer dan een eeuw,25 % van de winst in hun zak gestoken en daarna nog eens 25% van de uitgekeerde dividenden;dat is dus 50% per jaar !
Het geld dat deze huilende overheden geleend hebben aan de banken,veroorzaakt door hun eigen falende beleid is waarschijnlijk al vele malen betaald door deze banken en andere winstgevende bedrijven.
Een schrijnend voorbeeld van onbetrouwbaarheid is geleverd door de ambtenaren Bos en Wellink aan het begin van de kredietcrisis in het geval van Fortis.
Toen Fortis te kennen gaf ABN-Amro over te nemen vonden beiden dat dit wel aan de markt kon worden
overgelaten;nota-bene Nederlands grootste systeembank.
Op het moment dat Fortis de laatste gelden nodig had om de overname af te ronden brak de crisis uit en lukte het ze niet meer om voldoenInteressant is in dit verband is te zien hoe de zakkenvullende (oud) politici in Europa de bankencrisis benaderen.

In Europa en de aangesloten landen zitten duurbetaalde toezichthouders van Nationale banken.
Deze toezichthouders dienen uiterst nauwgezet toezicht te houden op de z.g.systeembanken;zeker omdat deze banken het geld dat door de regeringen wordt gedrukt in omloop brengen.
Natuurlijk is het diefstal als de directies van die banken zich miljoenen toe-eigenen,terwijl die banken niet van de “bestuurders” zijn,maar van de aandeelhouders.
Een nationale toezichthouder zou deze diefstal eenvoudig hebben kunnen tegenhouden,indien een maximum salaris (incl. bonussen)zou worden bepaalt gebaseerd op het minimum salaris van de medewerkers en de omvang van het bedrijf.
De enige uitzondering zou kunnen zijn een bedrijf waar de medewerkers-directeuren voor 100% zelf aandeelhouder zijn.
Dit willen politici natuurlijk niet daar dat wel eens ten nadele van hun graai-carrière zou kunnen zijn;men is immers gewend geld van anderen uit te delen aan hun vriendjes en zichzelf!
Wat betreft de steeds opdoemende verwijzing naar de schuldigen voor deze crisis laten de politici natuurlijk na de hand eens in eigen boezem te steken;hun graai-diensten hebben,in sommige gevallen meer dan een eeuw,25 % van de winst in hun zak gestoken en daarna nog eens 25% van de uitgekeerde dividenden;dat is dus 50% per jaar !
Het geld dat deze huilende overheden geleend hebben aan de banken,veroorzaakt door hun eigen falende beleid is waarschijnlijk al vele malen betaald door deze banken en andere winstgevende bedrijven.
Een schrijnend voorbeeld van onbetrouwbaarheid is geleverd door de ambtenaren Bos en Wellink aan het begin van de kredietcrisis in het geval van Fortis.
Toen Fortis te kennen gaf ABN-Amro over te nemen vonden beiden dat dit wel aan de markt kon worden
overgelaten;nota-bene Nederlands grootste systeembank.
Op het moment dat Fortis de laatste gelden nodig had om de overname af te ronden brak de crisis uit en de geld op te halen.
Het vervolg is bekend,huili,huili,in de Benelux.
Maar de dappere Dodo’s besloten gezamenlijk geld te lenen aan Fortis om overeind te blijven ; België en Luxemburg hadden keurig de afgesproken bedragen gestort,behalve het onbetrouwbare Nederland.
De eerder genoemde”heren” kwamen op hun besluit terug en wilden nu het Nederlandse deel nationaliseren voor een zacht prijsje;voordeel ABN-Amro bleef dan toch in Nederlandse handen en ze stalen er tegelijk de Fortis verzekering-tak gratis bij.
De argumentatie was dat het hier toch een systeembank betrof;de eigenaren werd niets gevraagd;ook de waarde van  een systeembank gold kennelijk niet voor de eigenaren alleen voor de staat;schadevergoeding was natuurlijk niet nodig.
Voor de eigenaren,de aandeelhouders bleef een bijna lege huls in België over,met als argument dat deze graaiers dan maar niet in een dergelijke bank hadden moeten beleggen.
Deze heren waren nu de Nederlandse helden en lieten grote groepen Belgische en Luxemburgse huisvaders zonder pensioen achter;applaus van de domme bevolking van Nederigland.
Dit is een staaltje van de ongelofelijke onbetrouwbaarheid en diefstal is kenmerkend voor die brave Nederlandse overheid.
Dezelfde tactieken werden gebruikt bij het weigeren van het teruggeven van Joodse tegoeden,het invoeren van ziektekosten en het korten op AOW voor de gepensioneerden in het buitenland.