Gelukkig zijn er in de EU ook nog een paar politici te vinden die een duidelijk standpunt innemen t.a.v. de inmiddels tot 6.000 vluchtelingen gegroeide vluchtelingenstroom op het Italiaanse eiland Lampedusa. Bij monde van kanselier Angela Merkel, de Duitse minister van Binnenlandse zaken de Maziére en de Franse minister van Europse zaken Laurent Wauquiez is er een unaniem NEE gezegd tegen de vooral economische vluchtelingen die in de afgelopen dagen op Lampedusa zijn aangekomen. Of een van onze bewindslieden de moed heeft om ook een duidelijk standpunt in te nemen, moet zoals gebruikelijk betwijfeld worden.

Terwijl er in Duitsland wel geroepen wordt de Europese grensbewakingstroepen , FRONTEX, met 2500 man te versterken, om daarmee de EU grenzen te dichten, hebben de Duitse Merkel, de Maziére en de Fransman Wauquiez in duidelijke bewoording te kennen gegeven, dat  deze vluchtelingen in hun land niet welkom zijn, vanwege het feit , dat het hier niet om politiek of op een andere wijze vervolgde mensen gaat, maar om economische vluchtelingen die per hoofd tussen de 1500 en 3000 euto voor de overtocht betalad hebben en tijdens interviews al te kennen gegeven hebben vanuit Italië door te willen reizen naar die landen waar de honingpotten lonken en zij , eventueel, een baan hopen te vinden.

Inmiddels zijn er wel al 3000 vluchtelingen vanaf Lampedusa naar het Italiaanse vasteland gebracht en de kans dat deze mensen doorreizen naar o.a. Duitsland, Frankrijk en niet te vergeten het vluchtelingenparadijs Nederland is groot. De bossen hulpverleners, advocaten die in ons land uitsluitend leven van de subsidies die onze overheid nog steeds meent te moeten pompen in de vluchtelingenindustrie staan bij wijze van spreken al handewrijvend met spandoeken aan de grens.

Naast de 70.000 immigranbten welke uitsluitend uit Afrika de komende maanden verwacht kunnen worden, heeft de Interantionale Vluchtelingen Organisatie gezegd, dat er naar schatting alleen in Afrika op dit moment 1 miljoen mensen zijn, die de oversteek naar Europa willen wagen.

Duitsland heeft afgelopen jaar 40.000 vluchtelingen opgenomen , terwijl Italië tot 8000 officiële toelatingen heeft ingestemd. Inmiddels worden bij de EU stemmen steeds luider dat de EU middels subsidies zou moeten trachten de Afrikaanse naties te ondersteunen, zodat de mensen daar niet meer de behoefte voelen om te emigreren, of zo u wilt te vluchten. Een absoluut naieve gedachte, want nadat o.a. ons land als kampioen ondersteuner, jaren miljarden in de verschillende Afrikaanse landen gestoken heeft, zonder dat er afgezien van de  bankrekeningen van de lokale bazen, maar ook  enige vooruitgang geboekt is, moet je wel zeer dom zijn, te denken dat dit nu wel zou werken, temeer de belastingbetalers die dit op moeten hoesten zo langzamerhand genoeg beginnen te krijgen van de zoveelste aanslag op hun portemonnee.

Alles begon in de jaren einde 40 begin 50, toen via de Vereenigde Naties er een aantal regels werden opgesteld waarin o.a. werd verklaart, dat iedere wereldburger rechtheeft op een menselijk bestaan, iets waar wij ons volkomen mee kunnnen verenigen. Maar inmiddels zijn de tijden dramatisch veranderd, en zijn vluchtelingen van huis en haard verdreven door b.v. een oorlog niet meer de belangrijkste groep emi- of immigranten. Het hoofddoel is een economisch beter bestaan op te bouwen, waar op zich zelf niets mis ,mee is, maar dan moet je wel de daartoe benodigde kwalifikaties meenemen naar je nieuwe vaderland en,…. je daar weten aan te passen. De realiteit laat zien, dat dit praktisch nooit het geval is. Familiehereniging, uitkeringsfraude, steuntrekken, roven en stelen, zijn hobby’s die vooral in immigrantenkringen voorkomen en die door een gezamelijk ten onrecht schuldgevoel worden vergoeilijkt.

Het zal u duidelijk zijn, dat wij er daar in de EU en in eigen land niet mee komen,  integendeel, het aantal werkers die de lasten op dienen te brengen daalt, de stroom  handophouders stijgt.

Als wij nog even terugkeren naar Tunesië. Mensen leefden daar onder een dictatuur, maar er waren relatief weinig vluchtelingen. De dictatuur is verdwenen en opeens willen er duizenden Tunesiërs ook het land verlaten om zoals zij zelf zegggen “in vrijheid” te leven en werk te zoeken.(Terwijl er in hun eigen land genoeg is op te bouwen.)  Bij die laatste wens kunnen wij ons nog wat voorstellen, maar het begrip in vrijheid leven stuit bij ons op onbegrip. Echter, en ook dat is inmiddels door de geschiedenis bewezen, zal de EU opgezadeld worden met mensen met een minimale of geen schoolopleiding en daar hebben wij er inmiddels al meer dan genoeg van, dus het krijgen van een baan zal uiterst moeilijk zo niet onmogelijk zijn. De b.v. Tunesische diploma’s stellen in de EU weinig of niets voor, dus ook voor die enkele opgeleide Tunesiër of “Afrikaan” is gewoon geen plaats.

Echter onze politici, niet in de laatste plaats geleid door eigenbelang, zien de ernst van de zaak nog steeds niet, of willen deze niet zien in de hoop dat “het hun tijd wel zal duren”. En weer is en wordt  de hardwerkende burger het slachtoffer.