Het volk begint te morren en dan hebben wij het niet alleen over Tunesiërs, Egyptenaren, Algerijnen, Marokkanen,  maar dichterbij,  Italianen en nu naast de traditionele “demonstranten” in Frankrijk, ook de brave Duitsers.

164 miljard Euro geeft de Duitse regering dit jaar uit aan allerlei subsidies en de Duitse burgers beginnen er genoeg van te krijgen. Nu zullen ze niet onmiddelijk de barikades op gaan, daar is in Duitsland de discipline te sterk voor, maar het volk begint te morren, want ook de Duitsers merken net als in Nederland, dat de prijzen voor bepaalde levensmiddelen verpakt in een doosje of glas weliswaar de zelfde blijven, maar als je het pakje openmaakt er aanzienlijk minder inzit, dan één jaar geleden. Dus wil de Duitser , dat de regering , als zij het over besparingen heeft , ( net als onze Haagse cabaretgroep) eens begint met sparen in het overheidsapparaat. 4 van de 5 Duitsers zijn van mening dat het in de regeringskringen wel wat minder kan en 61% zou het weten toe te juichen als er duidelijk zichtbare besparingen in de overheidsuitgaven komen, die niet ergens weer gecompeneerd worden door een handige  ”uitbesteed truc”  of verschuiving naar een ander budget. Nee, gewoon het rode potlood en eens “tüchtig” gaan strepen.

55% van de Duitsers is van mening, dat met name als het gaat om grote aanbestedingen door de overheid, de controle op de uitgaven, dus het bijhouden van het afgesproken budget, deze controle met de natte vinger gedaan wordt. 46% klaagt over het feit dat de heren en dames politici te ruimhartig omspringen met hun uitgaven en de voordelen uit de secundaire arbeidsvoorwaarden , zoals reiskostenvergoedingen, auto’s enz.  Wij nemen aan dat u dit zeer bekend voorkomt. Ook de in Duitsland nog steeds van kracht zijnde “Solidaritäts toeslag” een extra heffing op de loon/inkomstenbelastingen gecreeërd vlak na hereniging tussen West- en Oostduitsland prikt met name de Westduitsers.

Een andere klacht is , de enorme uitgaven van de staat aan het “onderhoud”, opvang en (mislukte) integratie, die net als in ons land miljarden kost. Laten ze naar huis gaan, maar niet op onze portemonnee hier van onze voorzieningen profiteren”, is inmiddels een veel gehoorde kreet en dat in een land, dat nog steeds kampt met een collectief schuldcomplex voortvloeiend uit de na-oorlogse jaren. De meeste Duitsers zijn ook voor een vereenvoudiging van het belastingsysteem, waardoor subsidies afgeschaft kunnen worden. De inmiddels uit de hand lopende kosten b.v. voor de kinderopvang mogen niet meer in hun totaliteit op andere burgers worden afgewenteld. Wil je kinderen, dan zorg er ook maar zelf voor, is het veel gehoorde devies, want in deeltijd werkende dames voegen toch niets toe aan de economie.

En hiermee ziet u, dat de onrust die weliswaar een ver van uw bed show lijkt te zijn, steeds dichterbij komt. Burgers zijn de verspillingen van de overheid meer dan zat en pikken het niet langer.Een vele miljoenen kostend vorstenhuis, reizen overzee,  uitbundige staatsbanketten, ontvangsten van ( buitenlandse) gasten, nieuw jaar borrels, grote afscheidsfeesten, de overheid stoot hiermee op een open zenuw van de betaler, namelijk de productieve burger. Waarom het woord productief voor het woord burger ? Omdat zoals in veel landen ambtenaren niet onmiddelijk gezien worden als een economische bijdrage in het staatsbudget en daarom door velen als onproductief gezien worden, waarbij wij slechts kunnen zeggen, dat waar rook is, ook vuur moet zijn.

Een opstand in Duitsland ? Wij denken dat zo iets nog wel even op zich zal laten wachten, maar in tegenstelling tot zijn Westerbuur, laat de Duitser ondanks zijn aangeboren ordentelijkheid niet eeuwig over zich lopen, heeft politieke interesse en laat het voetballen, dan maar even voor wat het is. Maar gelukkig gebeurt in ons land alles 50 jaar later.

Echter, is dit tevens een reden voor politieke verschuivingen? De burger is het eeuwig , “laten wij alles delen, maar ik een beetje meer dan zij” van met name een PvdA zat. De VVD en het CDA worden ook niet onmiddelijk als de wondermiddelen gezien om de huidige crisis door te komen, dus scoren partijen die op de ontevredenheid van de burger speculeren, voor open doel.