Hiernaast de Facebook pagina waarin de Lybische demonstranten elkaar oproepen de protesten tegen het regime van Ghadafi voort te zetten. Inmiddels is er reeds een dode gevallen tijdens de demonstraties in de Lybische plaats Benghazi. Een paar duizend kilomter verder op, op het eiland Bahrein heeft de politie ook de handen vol, met name jeugdigde demonstranten onder bedwang te houden. Is dit belangrijk voor Europa en specifiek voor ons land ?
Misschien niet direct maar zeker wel indirect, want het laat zien, dat de gewone burger de jarenlange “onderdrukking” van politici of enkele daarvan niet langer accepteert en zich dus laat horen. Nu zult u zeggen , dat dit in Europa waar wij zo beschaafd en democratisch ??? met elkaar omgaan niet zal gebeuren. Wij zijn daar niet zo zeker van. Kijk naar de 1 miljoen vrouwen, die afgelopen weekeinde in Italië de straat opgingen, om te protesteren tegen de positie van de vrouw in dat land, dat nog steeds gedomineerd wordt door haantjesgedrag met als exponent de misdragingen van een inmiddels zieke oude man, Silvio Berlusconi. Natuurlijk hebben zij, die zeggen dat hij de enige was / is die Italië nog een beetje bij elkaar hield, gelijk. Maar, dat geeft de man natuurlijk niet het recht om te leven als een soort oud Romeinse keizer, die naar believen kon wikken,wippen en beschikken. Dat er daarbij natuurlijk zwermen vrouwen zijn die aangetrokken worden door geld, macht , bekendheid of een combinatie van alle 3 en daarom deze absurde situatie aanwakkeren, daar valt iets voor te zeggen, overigens net als de vele mannelijke slippendragers die Berlusconi omringen. Maar het NOS journaal genoot, 4 minuten lang kregen wij van deze staatsomroep te horen van Sacha de Boer wat voor een viezerik die Silvio is en wat hem staat te wachten. Heb ik ooit die aandacht gezien voor b.v. Demmink, Lubbers, om er maar eens een paar te noemen, of was er een uitvoerige 8 uur reportage als het zoveelste buitenechtelijke kind van Bernhard boven water kwam ?
Maar nu eens een vraag op de man of vrouw af : verschilt dit allemaal zo veel van de situatie in ons eigen land ? Ja, zullen velen van u zeggen, zo iets kan in ons land niet. En dit zelfde zeiden wij ook over de vele corruptieschandalen in andere Europse landen. Nee, daar zijn wij te netjes voor, een bezoek aan de dominee op zondag of nog beter als je katholiek bent een korte biecht en wat Rozenhoedjes , waarna het leven weer zijn gewone gang nam. Maar de waarheid is anders. Ook in ons land wordt uw leven in hoge mate bepaald door wat een kleine groep politici meent dat “goed” voor u is, waarbij natuurlijk in eerste instantie gekeken wordt wat goed voor hen zelf is. Voeg daar aan toe een familie , die de afgelopen 200 jaar nog nimmer heeft bewezen zich iets gelegen te laten liggen aan uw welzijn, tenzij er tegenwoordig een TV camera in de buurt is ( maar dan nog). dan heeft u een praktisch identieke situatie met andere “dictaroriale ” landen en zeker Italië. Ook bij ons wordt de pers gekortwiekt, is gericht op datgene wat Den Haag meent dat goed voor u is met als prominente voorbeelden het NOS journaal of meer specifiek programma’s als Uitgesproken of Pauw en Witteman. Vrije journalistiek van welke politieke richting dan ook, is inmiddels voorbehouden aan een enkel sporadisch opiniestuk of een internet site.
De “Wir haben es nicht gewusst” mentaliteit heerst niet alleen in de katholieke kerk bij monde van een zekere mijnheer Simonis, maar heeft toegeslagen in alle gelederen van deze maatschappij, ook al neemt dit soms groteske vormen aan. Wat dacht u om even van onderwerp te veranderen van het projekt om geestelijk gehandicapten toch mee te laten doen aan de komende verkiezingen ? Prima zult u zeggen, maar hoe zit dat dan met die beperkingen ? Daarvoor komt er een stembiljet met plaatjes ! Om te beginnen zouden wij de bedenkers van dit plan gelijk op moeten sluiten, daar zij niet een lichte maar zeer zware geestelijke handicap hebben. Stelt u zich toch eens voor hoe dat gaat, en wij zijn serieus : ” kijk dat is een appel, maar die mijnheer die de appel is, wil jou uit je tehuis plaatsen, want daar is geen geld meer voor. Maar kijk, daar is die banaan , en die mevrouw wil dat je hier lekker gezellig kunt blijven wonen”. Dan is het toch gaan met die banaan, want weet die spijtig genoeg gehandicapte iets anders dan wat de geïndoctrineerde en aan zijn/haar eigen baan denkende begeleider vertelt.
Lezers, wat een treurig land !
check Schreef:
Broeders willen geen vrijheid maar sharia
Noot redactie: deze reactie is een integraal artikel dat reeds eerder in de Volkskrant verscheen en waarop copyright rust. Overnemen ook met bronvermelding is zoals ervaringen van collega’s tonen strengstens verboden en leidt zeker bij de VK tot juridische stappen, die wij uiteraard willen vermijden
Aan alle reageerders : De spelregels zijn u mag wel naar een zgn. url verwijzen door de url te copiëren, maar als u het gehele artikel als uw reactie aan ons toestuurt, zullen wij deze reactie vanwege het bovengestelde niet plaatsen, ondanks uw goede bedoelingen. Wij hopen dat u hiervoor begrip heeft.
Geplaatst op februari 16th, 2011 at 14:36
Pieter H Schreef:
Het laatste deel is mij uit het hart gegrepen;de idiotie om geestelijk gehandicapten te laten deelnemen aan het ondemocratische geldverslindende verkiezingscircus.
Niemand weet waar hij op stemt;het mooiste voorbeeld is Wim Kok;van vakbond-schreeuwer,via de politiek;links lullen en
en rechts ongebreideld zakken vullen.
Als de “normaal denkende ” mens niet eens weet wat de provincie doet en hoe de mensen onthouden wordt in te grijpen via een referendum als weer eens een politieke ambtenaar geld verspild als een idioot;hoe kan een verstandelijk gehandicapte dan in godsnaam begrijpen waar het over gaat.
Nu waarom dit verhaal mij bijzonder aan het hart gaat,ik heb een geestelijk gehandicapte zus die in een gezinsvervangend tehuis verblijft.
Er is met haar op haar niveau min-of meer “normaal” te praten,maar dan houdt het ook op.
Mijn zus is niet altijd zo geweest;ze heeft de lagere school zonder zitten blijven doorlopen (ik niet!) en heeft daarna nog twee jaar op een middelbare meisjes school gezeten.
Dat het met haar zover is gekomen heeft de volgende oorzaak:
Onze vader was een notoire rokkenjager en heeft samen met onze stiefmoeder “gewacht” tot onze daardoor depressieve moeder zelfmoord pleegde.
Binnen twee weken was het wijf binnen met nog een dochtertje van onbekende oorsprong;waarna de geestelijke martelingen voor ons(driën)vrijwel meteen begonnen.
Mijn zus was in haar pubertijd en daardoor zeer kwetsbaar en dat werd uitgebuit door het stel met als resultaat dat ze uit huis geplaatst werd bij overigens bijzonder aardige mensen,waardoor ze snel opknapte.
Echter aangezien er wel voor haar betaald diende te worden
zorgde het stel ervoor dat ze,via een bevriende psychiater, “onderzocht” en “genezen moest worden in de praktijk van ene prof.Bladergroen.
Het trieste resultaat na een aantal electro-schocks was dat ze in een psychiatrische inrichting belandde en dat was gratis en eureka ze kon nu onder curatele gesteld worden.
Dat onder curatele stellen was precies de bedoeling,aangezien er geld in de familie van onze moeder zat.
Pas heel veel later heb ik vernomen dat het onder curatele stellen niet nodig was;dat dat alleen gedaan was om de curator (haar vader) en de toeziend-curator (oom en handlanger)de vrije hand te geven.
Zij moesten wel eens per jaar verslag aan de kantonrechter
uitbrengen;maar ik heb ondervonden dat deze luie ambtenaren van geweten gespaard zijn gebleven en niets controleren bij deze zwaksten in onze maatschappij.
Mijn zus heeft vanaf haar 15e in deze psychiatrische inrichting gezeten tot haar 63e maar moest daar op een gegeven moment weg,omdat ze “uitbehandeld”was.
Aangezien wij toen vlakbij die inrichting woonden werd ik altijd gebeld als er iets was,maar ik kon nooit echt iets doen,aangezien altijd de curator (de vader) in de weg stond.
Als de inrichting iets vroeg aan de curator of toeziend curator kregen ze eenvoudigweg nooit antwoord en na 25 jaar
kwam het stel ineens opdagen;mijn zus had namelijk geërfd.
Er is indertijd wel degelijk door mij,door de inrichting en ook door onze grootmoeder geklaagd bij de kantonrechter,echter zonder enig gevolg.
Daar inmiddels al 15 jaar !!! geleden de toeziend curator was overleden moest er een nieuwe toeziend curator benoemd worden en daar moest ik toestemming voor geven,Vader probeerde zijn zoon onze halfbroer,daarna een aangetrouwde neef van stiefmoeder;maar eindelijk kon ik iets doen voor mijn zus en zo werd onze neef een psychiater benoemd tot toeziend curator.
Nu zou je zeggen eindelijk was het goed geregeld met zoveel toezicht;niets was minder waar;ik werd weer gebeld door de inrichting dat mijn zus geen geld voor kleding of vakantie kreeg en dat er niet gereageerd werd!
In blinde woede heb ik mijn neef gebeld,die mij meedeelde dat hij een proces begonnen was om de curatele opgeheven te krijgen;ik viel van mijn stoel,nooit geweten dat dat mogelijk was.
Het bleek dat mijn vader samen met het wijf ongeveer reeds de helft van haar erfenis had opgemaakt;geen cent was er aan mijn zus besteed !;vond overigens dat onze neef tamelijk laat reageerde.
Nadat de curatele was opgeheven heeft niemand meer naar mijn zus omgekeken(behalve schrijver dezes);de rechter had namelijk bepaald dat een stichting haar geld moest beheren.
Nadat dat mijn zus was verhuisd met mijn hulp naar een prima gezinsvervangend tehuis,werd ik steeds vaker ingeschakeld en verzocht men mij om mentor te worden om zo de nodig beslissingen te nemen in de dagelijkse gang van zaken.
Ik werd officieel door de rechter benoemd als mentor en kon nu eindelijk de noodzakelijke invloed uit-oefenen.
Nu denkt iedereen geregeld,nee hoor,om namelijk gefundeerde beslissingen te kunnen nemen vond ik het ook noodzakelijk om eens te kijken wat die financiële stichtingen doen.
De eerste door de rechter aangestelde stichting was zo duur,dat er geen revenuen overbleven;heb toen de rechter verzocht de zaken te mogen overdragen aan de stichting waar het gezinsvervangend tehuis altijd mee werkte,die deden het beheer voor minder dan de helft.
Aangezien het natuurlijk van belang is voor een mentor om geïnformeerd te zijn over het financiële wel en wee verzocht ik de beheerder mij jaarlijks een kopie te zenden van hetgeen men jaarlijks verplicht aan de kantonrechter zend.
Dit werd geweigerd met de motivatie dat dat niet mocht van de kantonrechter;toen brak mijn klomp!!
Een officiële brief in mijn functie als mentor naar de kantonrechter gestuurd met motivatie;het antwoord was dat alleen de betrokkene hierop recht had !!!!
Het is ongelofelijk dat deze lieden zich zo gedragen;immers de betrokkene kan het niet zelf vragen !!
Recent is er een TV-programma geweest waaruit bleek dat na veel vijven en zessen de rechterlijke macht toegaf dat ze niets controleerden en dat de stichtingen geen enkel keurmerk hadden en dat het vaker was voorgekomen dat ze er met het hun toevertrouwde geld vandoor waren gegaan.
Zo beschermd dus de Nederlandse staat met hun handlangers de belangen van de allerzwaksten in de samenleving,maar stemmen voor deze mensen is toch een belangrijk voorrecht!!
Om toch mijn zin te krijgen heb ik enige weken geleden een brief opgesteld uit naam en ondertekend door mijn zus naar de stichting gezonden;heb tot op heden niets gehoord.
Geplaatst op februari 16th, 2011 at 15:58
cathy Schreef:
Pieter, triest, heel erg triest en diep en diep treurig in deze z.g. nederlandse verzorgingsstaat.
Ik heb meegemaakt, dat toen ik uit het buitenland terugkwam, mijn (demente) moeder was verdwenen, die ik als gewoonlijk altijd als eerste wilde bezoeken.
Om het kort te houden een z.g. “bevriende” psychiater had haar uit huis gehaald in een tehuis geplaatst en ik heb haar nooit meer gezien.
Vaak zijn doktertjes verdwaasden en er wordt door iedereen naar ze geluisterd, vooral als het met geld te maken heeft.
Heel veel kracht en sterkte Pieter !
Geplaatst op februari 16th, 2011 at 18:51
Tom Couzy Schreef:
Krant in Nunspeet onderzoekt koninklijk pedofiel netwerk in en rond het Ronde Huis te Nunspeet. zie:
http://www.deweekkrant.nl/artikel/2011/februari/16/raadsels_rond_het_ronde_huis
noot van de redactie: deze reactie als artikel geplaatst zodat hij niet verloren gaat tussen de reacties.
Tom bedankt !
Geplaatst op februari 17th, 2011 at 08:38