Visit the USSR staat er op deze poster van het voormalige USSR bureau voor toerisme. Niet dat het ons onmiddelijk had aangesproken en zelfs nu weten wij niet of Rusland ons ideale vakantiedoel zou zijn. Maar voor de politiek hoeft u niet naar Rusland, want alles wat u daar aantreft is in onze eigen EU volop aanwezig en zelfs in het klein doet ons eigen land niet onder voor de wijze waarop de huidige Russische overheid omgaat met haar burgers.

Even afdwalen: Als wij kijken naar de sporen van de Arabische lente, die overal in de Arabuische wereld opkomen, om daarna al dan niet met harde hand te worden neergeslagen, dan dringt zich een vergelijking op met de oude USSR, waar je als burger niets in te brengen had  en maar af moest wachten wat het Kremlin voor je in petto had. Maar is dit in de huidige EU of in ons land zoveel anders ? Wij denken van niet, waarbij, hou goede moed, de oude USSR een houdbaarheidstijd had van iets meer dan 70 jaar en wij bij de EU pas op 50 jaar zitten. En gezien de gelijkenissen tussen de USSR en de EU, denken wij niet ( en dan weer met een zijdelingse blik richting de Arabische wereld) dat de EU een veel langer leven beschoren is.  Beide, de USSR en de EU waren c.q. zijn structuren die ontworpen zijn de identiteit van het individu te negeren en dat geldt ook voor de aspiraties en dromen die de individuele burger heeft.

Met een steeds transparantere wereld, snellere communicatiemogelijkheden, slagen staatshoofden en politici er haast niet meer in die burgers die geïnteresserd zijn in hun eigen toekomst en die van hun kinderen, iets voor te liegen of middels schijnprocessen, tot psychiatrisch patiënt verklaringen enz. de burger onder controle te houden. En denkt u nu niet dat deze symptomen slechts in het Midden Oosten en Noord Afrika voorkomen waar dicatoren zich verrijken en desnoods met harde hand een schuchter opkomend protest neerslaan.  Uiteraard zullen er in Europa en dus ook in ons land nog  steeds mensen zijn die net als de Libiërs die in Tripolis nog met een groen boekje staan te wuiven of met oranje luchtballonen gaan zwaaien naar leden van een familie, die over de honderden jaren heen eveneens met harde hand kans gezien hebben hun niet legitieme rol als staatshoofd te blijven vervullen. Natuurlijk zullen er zeker in een land als het onze, waar de politiek  zeer weinig of geen interesse geniet, mensen zijn, die denken dat Den Haag het goed met ze voorheeft, en die niet in de gaten hebben, dat het ene leugen nog niet achter de rug is of het volgende zich al weer aandient. Maar de groep burgers, die het niet langer accepteren, dat zij in deze schijn democratie slechts als een willoze kudde schapen voortgedreven worden, groeit met de dag.

Democratie ? Wat mag u nu eigenlijk hieraan bijdragen ? Of het nu gaat om stemmen voor het kabinet, laat staan voor de 1e kamer, commisaris van de koningin (  in zo verre wij die nodig hebben) waterschapsbesturen, gemeenteraden, ga zo maar door, uw stem verwatert zo hij nog door komt en gehonoreerd wordt. Heeft u er voor gekozen dat Willem Alexander vergezeld van een echtgenote wiens vader toch op z’n minst een  zeer dubieus verleden heeft uw staatshoofd wordt ? Natuurlijk kan de dochter niet worden aangesproken op de daden van haar vader, maar enig niveau is toch wel een vereiste en daar kan nauwelijks van gesproken worden.

De EU in Brussel ? Heeft u enig idee wat daar gebeurt en daar voor u bedacht en bedisseld wordt. De politieke partijen sturen mensen naar Brussel. Heeft u die gekozen, doen zij wat u van het vraagt en verwacht ? En, in welke politieke stroming komen ze in Brussel terecht, is dat de uwe ?

Dus is het vergelijk met de oude USSR en het huidige Rusland nog niet zo gek. Het Kremlin en vul daar maar voor in Den Haag of Brussel doen wat zij denken dat goed voor henzelf is en u bent geheel niet meer in beeld. En toch pikt en slikt u het allemaal.  Nederlanders zijn wat politiek betreft van huis uit zeer lui, denken dat het allemaal wel mee valt of dat zij er toch niets aan kunnen veranderen. Neem een voorbeeld aan de omringende landen of kijk eens naar Groot Brittanië, waar activisten en studenen opgeroepen hebben het Londense Trafalgar Square te gaan bezetten en om te dopen tot Tahir Square , knipogend naar Cairo. A.s. zaterdag verwacht men 200.000 mensen van alle politieke en geloofsovertuigingen, die niet langer willen dat er door een regering met hun belangen gesold wordt.

Of het in ons land ooit zo ver zal komen ? Wij vrezen dat dit nog lang zal duren, want zo lang onze studenten zelfs als het uitsluitend om hun eigen belangen gaat niet op komen dagen tijdens een demonstratie omdat ze zich hebben verslapen of het weer niet meezat, zolang zal het met de tot in het bot verwende Nederlandse burgers niet goed komen. Waarom ook, nergens in de EU zijn er zoveel GOEDE steunmaatregelen, 1000 Euro ontvang je gemakkelijk en er voor te werken ? ho maar. In plaats van een Duitse maatregel te volgen een WW die tegen de 500 Euro aan zit en die je kunt verbeteren door sociaal werk te gaan verrichten, blijft de Nederlander liever thuis en draait zich nog eens lekker om. Korten die WW tot 5 – 600 Euro. Wil je toch op die 1000  komen, dan aanpakken ook moeders , door de rug gezakte bouwvakkers, er is altijd iets te vinden. Maar dat heeft Den Haag goed gezien, brood en spelen doen het nog steeds best en zo hou je de zaak onder controle en haal je iedere prikkel om je eens met je toekomst bezig te houden weg. 

De Russen, Arabieren enz. enz wisten het al, en u ziet zoveel verschillen zijn er niet . Het Damplein omdopen in het Tahirplein ? Ja en een opkomst van  maximaal 31 man.