Zou u onderweg zijn en nu inmiddels één jaar na de verkiezingen de weg zoeken, dan betekent dit bord de eerste weg links af, want u komt dan in Lo(o)ser oftewel verliezer. De verkiezingen kennen slechts verliezers, wat dat betreft kunt u beter aan de staatsloterij mee doen.

18 miljard zou er bespaard moeten worden en het kabinet Rutte kwam met gespierde taal. Wat is daar tot nu toe concreet van terecht gekomen en wat is er beter geworden sinds er een centrum rechts kabinet in Den Haag zit ? Het antwoord is simpel :  NIETS. En koestert u geen illusies, want nadat de stemmen waren geteld wreven de winnaars , maar ook de verliezers zich vergenoegd in de handen. Het eeuwenoude trucje “veel beloven weinig geven doet de gek in vreugde leven”  is weer eens uitgekomen, waarbij onze excuses dat wij u voor gek verslijten. Maar dit is wel de waarheid.

In 1948 trad er een man aan als premier, die meende wat hij predikte. Deze man was Willem Drees. Drees had een vooruitziende blik, hij waarschuwde  destijds voor de legalisatie van drugs, de privatisering van de nutsbedrijven, de steeds meer de pan uitstijgende salarissen van directeuren en aanhang van met name banken, onduidelijke (hulp)organisaties en het risico van het ongelimiteerd toelaten van immigranten. De EU was voor Drees een oncontroleerbaar op ons afkomend gevaar. “Vergeet niet, dat de burger het overheidsgeld opbrengt, dus spring er zuinig mee om” , was een van zijn adviezen.

Wat is er van dit alles terechtgekomen ? Niemand, of haast niemand die naar deze sober levende man luisterde, in tegendeel, een van zijn latere opvolgers Ome Joop gooide het geld met bakken de deur uit, er moesten leuke dingen gedaan worden voor de mensen en dat kost geld niet waar ? De “oude Drees” zou zich in zijn graf hebben omgedraaid , had hij geweten wat de sociaal democratische trawanten van zijn gedachtengoed gemaakt hebben.

Want na den Uyl werd het alleen maar slechter. Wie herinnert zich niet Marcel van Dam, een man die geen geweten heeft , een compleet frisdrankbedrijf door zijn tendentieuze berichtgeving het faillisement inhielp en zich ( nog steeds) tracht voor te doen als het geweten van links Nederland. En had u verwacht dat u door meer naar het centrum toehellende partijen en hun politici in een veiliger vaarwater terecht zou komen, dan had u het mis. Het CDA nauw verbonden met de Lubbers clan, de PVV met een op hol geslagen Geert Wilders en nu ook Mark Rutte, waarvan wij verwachten dat zijn grootste droom naast het premier worden, nu nog het uitbrengen is van een eigen glossy “MARK “. De ongeïnteresserdheid tijdens het Sirte debat, gewoon zitten duimendraaien, terwijl de kamerleden met verkeerde vragen probeerden de schijn op te houden dat het ze echt interesseerde of nu Flipje van Tiel of Mabel Marmot door de woestijn liep en “gered” moest worden.

Ons land bestaat momenteel in feite uit 2 groepen mensen, de rendabelen en de onrendabelen. Het zal u duidelijk zijn, wie tot de eerste groep behoren, dat zijn die kleine zelfstandigen, eigenaren van middelgrote bedrijfjes die geen tijd hebben om met een clown en zijn echtgenote naar Vietnam te gaan, mensen die gewoon iedere dag weer aan de bak moeten om te overleven en aan het einde van het jaar tot de conclusie komen, dat zij voor 80% van hun tijd hebben gewerkt en zijn afgeperst voor en door de onrendabelen. De onrendabelen zijn de politici, het merendeel van de ambtenaren, bestuurders van clubjes, de immigatie belangenbehartigers, activisten met subsidies, controle organen die weer boven zich andere controle organen hebben, toezichthouders, regenten en zij die het willen worden, regelaars en commissieleden die lijvige rapporten samenstellen welke ongelezen het haardvuur ingaan. En dan niet te vergeten vakbondsbonzen met de hoop op een baan in Den Haag, en tenslotte de hele PvdA clan met andere linkse en rechte politieke mislukkelingen. Miljoenen worden rondgepompt in de elkaar op schouder kloppende discussie bijeenkomsten, waar slechts gebakken lucht het hoofdthema is.

Daar heeft u voor gekozen, zo ver heeft u het laten komen, daar moet u nu of u wilt of niet aan mee betalen en dat alles moet u het gevoel geven dat u in een democratie leeft waar uw stem van belang is. En  staan uw buurman en buurvrouw met een dom oranje petje op binnenkort te zwaaien naar het letterlijke kroonstuk van deze ellende pyramide , een voorbijtrekkend stelletje rovers, waarvan de  aanvoerster denkt over u, wat u op de foto hiernaast ziet.