woensdag
19
juni, 2013

Het is al weer een tijd geleden, de meesten onder u zullen de crash van  Air France Airbus vlucht AF 447 al vergeten zijn, maar door het vinden van de 2 flight recorders, de zgn Black Box, ofschoon helder oranje, komt er langzaam een beeld naar voren wat zich in de minuten voor de crash heeft afgespeeld.

De gezagvoerder bevondt zich bij het begin van de duikvlucht die het toestel maakte, niet in de cockpit, op de voice recorder is te horen dat hij deze binnenstormde en de 2 aanwezige vliegers aanwijzingen gaf om het toestel onder controle te brengen. Dit schreven de meeste MSM en daarmee wordt ten onrechte de schijn gewekt, dat de afwezigheid van gezagvoerder Dubois, 57  jaar en 11.000 vlieguren de aanleiding geweest kunnen zijn voor de daarop volgende catastrophe. Een vlieger mag zich uit de cockpit verwijderen, maar dan zullen er ten allen tijde 2 andere vliegers in de cockpit aanwezig moeten zijn, hetgeen dus het geval was.

Wat inmiddels wèl duidelijk geworden is, is het feit dat de bemanning een koers had gekozen ( om tijd te sparen) die vlak langs het boven de oceaan aanwezig slechtweer front liep. Door de aanwezige onweersbuien wordt ijs tot op grote hoogte de lucht ingeworpen en daarbij raakten de 2 aanwezige snelheidsmeter indicatoren, de zgn. pitotbuizen bevroren, hetgeen betekent, dat de automatische piloot en de boordcomputer geen juiste aanwijzing meer ontvingen over de snelheid waarmee het vliegtuig zich voortbewoog. De snelheid is een eesentieel onderdeel van de gegevens die de computer en de vliegers nodig hebben om een toestel vliegend te houden. Vlak na het dichtvriezen van de pitotbuizen ( lees onze eerdere artikelen hierover)

http://www.geennieuws.com/2009/10/had-de-crash-van-air-france-447-voorkomen-kunnen-worden/

http://www.geennieuws.com/2009/07/pitot-buizen-acars-en-ms-windows-xp/

gaan de alarmsignalen op het instrumentenpaneel branden, en achtereenvolgens worden computer en autopilot uitgeschakeld ( waarmee ook de automatische regeling van de  motoren) en is er geen correcte snelheidsmeeting meer. De laatste 4 minuten van vlucht AF 447 zijn aangebroken. De door het Franse bedrijf THALES geproduceerde pitotbuizen waren gemaakt voor gebruik tot 9000 meter vlieghoogte en een temperatuur van min 40 graden Celcius, terwijl de Airbus zich op 11.000 meter bevondt met een temperatuur van boven de min 50 graden. Air France was en is een van de weinige  luchtvaartmaatschappijen  die haar Airbus toestellen met Thales pitotbuizen heeft uitgerust.

De vlieger(s) moeten nu op gevoel en met tegenstrijdige gegevens de vlieghoek en de snelheid van het toestel zien te bepalen, hetgeen midden in de nacht met geen zicht  ondoenelijk is. Voorts zat de minst ervaren vlieger, de tweede tweede  Cedric Bonin op de stoel van de gezagvoerder, hetgeen normaal gesproken niet voor problemen zorgt, maar in een noodsituatie niet wenselijk is.

Door een verkeerde vliegsnelheid en vlieghoek raakte het toestel buiten controle en met een snelheid van 2500 meter per minuut hetgeen ongeveer gelijk staat aan de snelheid van een parachutist in vrije val , raast het toestel richting oceaanoppervlakte en dat is tevens een redelijk correcte aanduiding waarom de val van de vlieghoogte van 11.000 meter tot crash op het wateroppervlak circa 4 minuten duurde.  Twee boodschappen via het automatisch werkende vlieginformatiesysteem aan de Air France centrale bij Parijs, F/CTL PRIM 1 FAULT en F/CTL SEC 1 FAULT geven weer, dat de vliegers trachtten het toestel weer onder controle te krijgen, hetgeen niet mocht baten.  Het opstarten van de vliegcomputer lukte niet en vlak voor de klap op het water is het waarschuwingssysteem te horen dat de vliegers waarschuwt met Terrain, terrain, pull up pull up, het teken dat men zich gevaarlijk dicht  de “bodem” en dit geval het wateroppervlak nadert.

200 ton metaal, plastic en mensen knallen op het water, het toestel raakt het water in een hoek van 5 graden, hetgeen er op wijst dat er geen duikvlucht heeft plaatsgevonden , maar de voorwaartse snelheid zo goed als verdwenen was en dat betekende een kracht van 38 G, waartegen niets bestand is.

Reeds een aantal jaren biedt Airbus een speciaal prograama aan BUZZ geheten, dat dit soort problemen moet zien te vermijden, maar Air France heeft het programma niet aangeschaft.

Reacties en pings zijn gesloten.

3 reacties

  1. Bas Schreef:

    Het verhaal, indien juist, zou in geuren en kleuren gepubliceerd zijn.
    Mo mensen speelden geen rol.
    Gewoon een bevestiging van eerdere conclusies
    Waarom al die moeite om de waarheid boven water te krijgen ?.
    Evenredig, en gelijktijdig, Libië word een democratie.
    Zover is er no nieuws van de opgedoken recorders.

    Geplaatst op mei 23rd, 2011 at 17:22

  2. Theo Prinse Schreef:

    Het is echt noodzakelijk om een boei systeem van gsm ontvangers / zenders op die routes in de oceaan te leggen zodat de boordcomputers direct naar het continent kunnen zenden inplaats van opslaan in de dozen.

    Geplaatst op mei 23rd, 2011 at 21:44

  3. johan Schreef:

    Volgens de zw doos is gebleken dat de hoogteroer, de stabilsator, altijd in pitch-up stand stond, tijdens de val. De airbus was in een stall en is in stall gebleven tot de impact. Nu, ik leerde toen, om uit een stall te komen moet de stabilisator in pitch down stand zitten dan kan de vliegtuig weer
    snelheid krijgen en zo uit de stall komen. Waarom dit niet gebeurd is is mij een raadsel! Misschien door bevriezing was de staartvlak bevroren of de piloten een air france routine volgden i.g. bij het verliezen van alle snelheden. Wat mij het meest chokeert is een piloot die zegt niets meer van de situatie te begrijpen zoals blijkt uit de opnames
    vd voicerecorders

    Geplaatst op juni 7th, 2011 at 09:42

© Geen Nieuws 2007 - 2013. Alle rechten voorbehouden.