Column geweigerd

Nee, niet een column van Geennieuws, maar van Pamela Hemelrijk die ons veel te vroeg verliet. Pamela had visie en die visie verwoorde zij in het hierna geplaatste artikel, waarin zij een vooruitziende blijk bleek te hebben, die niet door iedereen en zeker niet door de MSM werd gewaardeerd. Om u te laten zien, dat niet alle burgers in ons land door den Haag in slaap werden gesust, nogmaals haar visie  wat ons te wachten stond ( en staat ).

 

 

 

 

 

 

 Op gevaar af dat u uw buik inmiddels boordevol heeft van gezeik over de multiculturele samenleving, wil ik (Pamela Hemelrijk) u toch iets vertellen wat u nog niet weet. Namelijk dat de massale moslim-immigratie naar West-Europa niet zomaar uit de lucht is komen vallen. Zij is een rechtstreeks gevolg van een Europese richtlijn, die in 1975 geruisloos is bekokstoofd.

Aanleiding was de oliecrisis van 1973. Uit angst dat de oliekraan voorgoed dicht zou gaan, is toen op Europees niveau besloten om een ‘Euro-Arabische dialoog’ op gang te brengen met de OPEC-landen. Deze EAD kreeg een permanent hoofdkwartier in Parijs en organiseerde overal ter wereld congressen waar afgevaardigden van de toenmalige EEG zich beijverden om de Arabische olieboeren te vriend te houden. In juni 1975 rolde daar een convenant uit waarvan wij nu met z’n allen nog steeds de zure vruchten plukken: 200 zaakgelastigden namen in Straatsburg, met algemene stemmen, een resolutie aan. Uit naam van de hele toenmalige Europese gemeenschap. Het was een tijd van moordende consensus: in heel West-Europa waren toen sociaal-democraten aan de macht en van enige oppositie was nauwelijks sprake. De geestelijke vader van de tekst, de Belg Tijl Declercq, mocht dan een christen-democraat zijn, hij was ook zo links als een deur en een warm voorstander van totalitarisme. Hij ijverde bijvoorbeeld ook driftig voor innige vriendschapsbanden met de Sovjet-Unie. Het is deze Resolutie van Straatsburg (onthoud die naam!) waarvoor Pim en Theo met hun leven hebben geboet, zou je kunnen zeggen.

In het document belooft de EEG om voortaan de Arabische immigratie actief te bevorderen en de nieuwkomers ruim baan te geven om hun cultuur naar Europa te exporteren. De tekst benadrukt ‘de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden’ en draagt de lidstaten op om aan de verspreiding ‘de hoogste prioriteit’ te geven. De pers moet worden ingeschakeld om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten en de academische wereld moet worden gemotiveerd om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa. Geld moet worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, Islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de Islam te stimuleren. Het staat allemaal zwart op wit. Sinds 1975. Dankzij ons onvolprezen Europarlement.

Verrek, nou begrijp ik ineens waarom Wouter Bos van mening is dat er meer moskeeën bijgebouwd moeten worden! Geen wonder dat Samir Azziz steeds wordt vrijgelaten: als er iemand bezig is de Arabische way of life te exporteren is hij het wel, geef toe, en wij hebben zwart op wit beloofd daaraan de hoogste prioriteit te geven! Het verklaart ook waarom zelfs Berberkindertjes hier – voor het eerst van hun leven – Arabische les kregen, bij wijze van onderwijs in eigen taal. Andere smaken hadden we namelijk niet. Het verklaart ook waarom er hier te lande al tien jaar een literatuurprijs bestaat waarvoor uitsluitend auteurs met een Marokkaanse of Arabische achtergrond in aanmerking komen. De ‘El-Hizra-prijs’ heet dat ding en hij wordt gefinancierd door het Rijk. Als je hem wint wordt je manuscript op staatskosten uitgegeven en je krijgt een geldbedrag. Alles is welkom, ook song- en rapteksten, mits het maar door Marokkanen of Arabieren is vervaardigd. Zelfs als je Nederlands niet machtig bent is dat geen bezwaar: dan lever je je proza gewoon in het Arabisch of Tamazight in. Sinds 1992 zijn er zo 70 auteurs bekroond. Het is dit steuntje in de rug, zoals de El Hizra website het uitdrukt, waaraan schrijvers als Abdelkader Benali, Khalid Boudou en Mohammed Benzakour hun carrière danken. Met name Benzakour bleek al spoedig een kat in een zak te zijn: medio 2001 werd hij er bij de Volkskrant als columnist uitgegooid wegens plagiaat. Maar sindsdien heeft hij er zowaar alweer twee nieuwe prijzen bijgekregen: de Zilveren Zebra 2001 – wegens zijn opvallende, in enkele jaren opgebouwde oeuvre (zeer opvallend, zegt u dat wel) – en de Journalisten Vredesprijs 2005. Plagiaat of niet, de verbreiding van het Arabisch cultuurgoed krijgt hier inderdaad de hoogste prioriteit, dat is een ding wat zeker is. Nederland is nou eenmaal altijd het braafste jongetje van de klas geweest als het op Europese richtlijnen aankwam.

Jarenlang heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk was dat onze autoriteiten, zonder uitzondering, allemaal letterlijk dezelfde zoetsappige cliché’s bezigden als het over moslim-immigratie ging. Niet alleen hier, maar in heel West-Europa! Nooit eerder, zelfs niet toen half Suriname naar de Bijlmer verkaste, had ik er eentje horen lullen over onderwijs met behoud van eigen taal en cultuur, of“verrijking van de samenleving. En nu deden ze het ineens allemáál! Ze leken wel gehypnotiseerd! Maar nu begrijp ik het: ze voeren al 30 jaar gehoorzaam de Resolutie van Straatsburg uit! Het is Europees beleid! Oil voor Immigration, als het ware! Voor zover ik nog niet Islamofoob was ben ik het nu. Eurofoob was ik al lang, en terecht, dat blijkt maar weer. Heer ontferm u over ons, en over de zelfmoordmaniakken in ons Europarlement.

(Voor wie geïnteresseerd is in bronnen: lees ‘Eurabia, The Euro-Arab Axis’ van de schrijfster Bat Ye’or (Uitg. Associated University Presses, Cranbury, New Jersey, ISBN 0-8386-4077). Het is zo goed gedocumenteerd met registers en voetnoten dat het voor de leek bijna onleesbaar is. Verder heeft Oriana Fallaci erover geschreven (in ‘De Kracht van de Rede’, als ik me niet vergis), en wie op Google ‘Tijl Declercq’ intikt kan ook zijn hart ophalen.)

Note: Het Arabisch cultuurgoed bestaat dus ook uit het stenigen van jonge meisjes wier enige misdaad het was dat zij (onvrijwillig!) verkracht werden door Baardapen en dat zij het lef hadden zich niet alleen hiertegen te verzetten, maar ook aangifte hiervan te hebben gedaan. Dat is niet in de opvatting van het Arabisch cultuurgoed, dus moet er krachtig ingegrepen worden! Ik heb begrepen dat Balkenende een dochter heeft en dat ook mensen uit die Sprookjestuin van Oranje (oftewel De Efteling) ook vele dochters hebben. Het wordt dus oppassen voor die lieden want bij de Baardapen luidt het motto ‘hoe jonger, des te beter’!


20 Reacties

  1. sandokan zei:

    Ik denk dat Pamela hiermee zeer blij zou zijn. Moge zij rusten in vrede met de geruststellende gedachte dat niet iedereen haar vergeten is!

  2. misselijk zei:

    Nog steeds geeft mij dit een misselijk gevoel, nog steeds heb ik twijfel aan de hartstilstand van Pamela Hemelrijk, ook dat maakt mij misselijk.

  3. Ahmad Jhawnie zei:

    Islamisering Europa: de schaduwzijden
    In een aantal artikelen via de media, bijvoorbeeld in Dagblad Suriname d.d. 6/1/2010 (Olie voor immigratie); 12/9/2009 (Morgenland versus Avondland); 26/1/2008 (Islamisering Europa) en in De Ware Tijd van 28/8/2009 (Zonsopkomst in het westen), maakten wij vol enthousiasme melding van de sluipende islamisering van Europa.

    [Islamisering is het proces van de omvorming van een samenleving naar de islamitische religie, cultuur en wetgeving.]

    Fatsoenshalve enkele schaduwkanten ervan.
    – Gevaar voor theocratische dictatuur. Met theocratische dictatuur wordt bedoeld een staatsvorm of bestuursvorm waar geestelijken (mullahs) als dictators het bestuur domineren. Een totalitair regime van de geestelijken (mullahcratie) hangt als het zwaard van Damocles boven Europa. De dictatuur van de clerus met zijn Inquisitie in de Middeleeuwen is nog vers in het geheugen van de Europeanen. Voor het minste of geringste werd men met de dood bedreigd of gedood. Zoals wij geen militaire dictatuur of democratische dictatuur willen, zo willen wij ook geen mullahcratie.
    [Staat en kerk vullen elkaar aan. De staat mag niet domineren over de kerk noch mag de kerk domineren over de staat]

    – Met de massa-immigratie zal het antisemitisme explosief toenemen. De toekomst van de Joden ziet er helemaal niet rooskleurig uit. “Hamas, Hamas, Joden aan het gas”, werd er gescandeerd tijdens een demonstratie tegen Israel in Nederland. Is er een tweede Holocaust opkomst?

    – Het creëren van enclaves (parallel samenlevingen; een staat in een staat), waarbij er haat wordt ingeprent tegen het Westen. Europa haalt het paard van Troje binnen, en dit zal leiden tot zeer hoge conflicten. Het boek van Samuel Huntington ‘Clash of Civilizations’ (Botsing / Oorlog tussen Beschavingen / Culturen) is helemaal geen fictie.

    – De Europeanen kunnen alvast kennis vergaren over hun rechten en plichten als dhimmi’s. Dhimmi’s zijn niet-moslims die onder moslimheerschappij leven als tweede- of derderangsburgers.

    Al het hierbovengenoemde onheil dat Europa te wachten staat, wordt mede mogelijk gemaakt door de linkse kerk.

    Het is geen doem- of horrorscenario of complottheorie dat wij hier willen schetsen. We zijn blij met de opmars van de Islam in Europa. Aan de andere kant zal zij teruggeworpen worden in een postmoderne Middeleeuwen.

  4. aadd zei:

    Pamela was een klein vrouwtje, maar toch stak ze met kop en schouders uit boven de linxe schrijfmaffia. Nu nog verdient ze een voetstuk; laten we haar niet vergeten. Het AD is overigens een volstrekte k*tkrant, die geschreven wordt door de PvdA.

  5. Paul zei:

    Als het waar is, dat er in Israël ’n enorme hoeveelheid olie zit , groter dan die van Saudi Arabië, dan moeten we ons als de wiedeweerga van het oliejuk van de moslimlanden bevrijden, om onder deze chantagesituatie (olie voor immigratie) uit te komen, en zo snel mogelijk onze olie uit Israël laten komen.

    http://www.google.nl/#hl=nl&cp=0&gs_id=2w&xhr=t&q=olievondst+israel&pq=enorme%20olievondst%20israel&pf=p&sclient=psy&source=hp&pbx=1&oq=+olievondst+israel&aq=0&aqi=g1&aql=&gs_sm=&gs_upl=&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.&fp=6a4459689940a32c&biw=1256&bih=748&bs=1

  6. Theo Prinse zei:

    Ik ondersteun de stelling van Pamela Hemelrijk volledig.
    Die stelling van haar is mij in maart van dit jaar onder ogen gekomen en heeft mijn denken aardig overhoop gehaald.
    Het is op haar stelling – en ik heb hem vaak genoeg op sites verdedigt tot ik daarvoor een ban kreeg – dat ik onderstaande analyse van de huidige economische crisis rond de euro fundeer wat betreft de TOTALE REMIGRATIE van niet westerse allochtonen ..
    De stelling van Hemelrijk is zo sterk dat ik haar in al mijn voortdurend nieuwe inzichten weer tegen kom. * Incredible ! *
    Hier mijn huidige positie over de nakende ondergang van de Euro, het Euro parlement en het akkoord van Schengen waarin de olie “crisis” van 1973 zoals deze politiek is gewogen door Hemelrijk een onmisbaar onderdeel vormt …
    —————-

    De kans dat de Euro overleeft is geen 60 maar NUL procent.
    Dat de Euro in de komende jaren gaat verdwijnen is ook niet juist want dat kan zomaar al in September a.s. gebeuren.
    Om de vraag te beoordelen wat de toekomst van de Euro is moet men zich de vraag stellen:
    Wat = de Euro ?
    De Euro is een rekeneenheid voor in toenemende mate incongruente economische culturen.
    Dat het aanvankelijk LEEK te werken kwam omdat
    A. aanvankelijk grote rijke landen lid waren en
    B. lang van te voren (ook bij Onno Rudink) al bekend was dat de Euro constructie slechts met veel financiële oplichterij, Credit Default Swaps, predatory lending, goedkope arbeids- en afzetmarkten door brute Eurozone expansie, Roomse geo-politieke NATO expansie, inflatoire politieke, corruptie en creatief boekhouden, derivate products, enz. enz. in stand gehouden kon worden …. en door steeds meer landen toe te laten waarmee dan het “rondpomp leen stelsel” was uit te voeren tot het punt dat elke bubble barst.
    Dat gebeurde in de herfst van 2008 toen het economische beleid van Bush eindigde, de huizenmarkt instortte en een nog grotere aap in het witte huis gekozen werd.
    2. Boven de problematiek van de stervende Euro en diens wurg verhouding met de Amerikaanse binnenlandse financiële problematiek waarbij de US dollar t.o.v de Euro onvergelijkbaar veel sterker is … staat Peak-Oil waarbij de internationale energieprijs structureel te duur is geworden.
    (Israëlische olie reserves die groter zijn dan die van Saudi-Arabië doen daar geen jota aan af)
    Peak-Oil = de historische internationale afspraak om
    a. Hydro Carbons world wide af te rekenen in US dollars (waardoor deze munt zo sterk is) en
    b. de kunstmatige verhoging van de olie prijs in 1973 en
    c. de alliantie van Bg-Oil (Exxon, Royal Dutch Shell en British Petroleum) en de meestendeel Anglo-American arms en military complex en
    d. de Chinese virtuele en reële vraag naar olie en
    e. hun greep over de op benzine gebaseerde Westerse automobiel industrie
    3. Boven het fenomeen Peak-Oil staat het probleem van de met het einde van de arms- en space race gestagneerde INNOVATIE en samenhangende gestagneerde arbeidsproductiviteit … in marmer gebeiteld door verouderde veiligheids-, bouw- en arbeidsvoorschriften en door de dictatuur van de sociaal-democratische politieke partijen en vakbonden ideologien van gelijke beloning, gelijkheid-denken, multiculturaliseren (lees: van een goedkopere woeker arbeidsmarkt) .

  7. harrie zei:

    @paul
    mooie link.
    las elders dat het zou gaan om giga voorraad aan shale-oil, wat moeilijker te winnen.
    apart overigens die profetische teksten van ezechiel.

  8. Stradi zei:

    Inderdaad op 28 september 2009 overleed de Nederlandse journaliste Pamela Hemelrijk, nauwelijks 62 jaar, aan een hartstilstand.
    In 2004 schreef Pamela Hemelrijk onderstaande parabel, een les economie, een beschimping van de socialistische heilstaat met de financiële debacle die we nu meemaken.
    Het woord is aan U, grote dame.

    Toen ons flatgebouw “Nederland” indertijd werd opgeleverd boden Nolleke (een part-time handwerklerares) en Wout (een vormingswerker) zich aan om de taken op zich te nemen die gemeenschappelijk geregeld moesten worden, zoals trappenhuizen, liftkokers en dergelijke. “Best”, zeiden wij, en we benoemden die twee met algemene stemmen tot bestuur van de Vereniging van Eigenaren.

    Het bestuur besloot daarop de collectieve onderhoudskosten inkomensafhankelijk te maken. Voortaan moesten wij 5 procent van ons inkomen afdragen. “Vooruit maar”, dachten wij. Onze inkomens ontliepen elkaar toch niet zoveel. Bovendien vonden wij het allemaal wel leuk dat de ordinaire patser op nummer 40 met zijn Bentley dan de grootste veer zou moeten laten.

    De eerste klap kwam toen Nolleke en Wout meedeelden dat de liftkokers vernieuwd moesten worden. De klus werd uitbesteed aan een aannemer (die trouwens later bleek een zwager van Nolleke te zijn geweest), en viel door “tegenvallers” tien keer zo duur uit als voorzien. Bovendien bleven de nieuwe liften om de haverklap steken, zodat we voortaan de trap moesten nemen. Nolleke’s zwager konden wij niet aansprakelijk stellen, want die had zijn bedrijf verkocht en was naar Paraguay geëmigreerd. Het bestuur heeft nog wel een peperdure advocaat in de arm genomen (die trouwens later bleek de ex-man van Nolleke te zijn), maar dat haalde niks uit.

    Om de financiële strop op te vangen werden de servicekosten werden door Nolleke en Wout met 10 procent verhoogd. Wij protesteerden. Wout huurde vervolgens voor 10 mille bureau Twijnstra en Gudde in, om te onderzoeken wat de oorzaak van de problemen was geweest. Dat kwam na een half jaar tot de conclusie “dat er het een en ander fout was gegaan”, en besloot met de aanbeveling “het voortaan beter te doen”.

    Nolleke had ondertussen niet stil gezeten. Omdat ons bewonerskrantje “niet professioneel genoeg was” had zij één der bewoners (die trouwens later bleek een jeugdvriend van Wout te zijn) tegen een riant salaris aangesteld als full-time hoofdredacteur. Sindsdien stonden er alleen nog interviews met Nolleke en Wout in het krantje. En mededelingen over de nieuwe huisregels waaraan wij ons moesten houden. Elke maand kwamen er een stuk of wat bij. Zo mochten wij onze eigen ramen niet meer lappen, omdat dat “te gevaarlijk” was. Nolleke had daarvoor een glazenwassersbedrijf in de arm genomen (dat overigens, zo bleek later, van haar zwakbegaafde zoon was). Als je je voordeur een ander verfje wilde geven moest je daarvoor eerst schriftelijk toestemming vragen bij een door Wout opgerichte schoonheidscommissie. Roken, drinken, barbecuen en praten op het balkon werd ons voortaan verboden. Om de naleving van deze regels te waarborgen benoemde Nolleke 10 bewoners tot betaald controleur. Zij patrouilleerden over de galerij om overtreders te beboeten. Gekleed in fraaie uniformen, die Nolleke speciaal door Frank Govers had laten ontwerpen.

    De servicekosten waren door dit alles gestegen tot 30 procent van ons jaarinkomen. Sommige bewoners raakten in geldnood. Het bestuur riep daarop een “solidariteitsfonds” in het leven waarop bewoners in nood een beroep konden doen. De servicekosten moesten daarvoor wederom worden verhoogd, ditmaal tot 40 procent.

    De patser met de Bentley was de eerste die het voor gezien hield. Hij vertrok. Zijn plaats werd ingenomen door een alleenstaande moeder die zo’n laag inkomen had dat het bestuur besloot haar geheel van servicekosten vrij te stellen. Het flatgebouw was intussen door Nolleke en Wout omgedoopt tot “Flatgebouw Solidariteit”. Het initiatief trok wijd en zijd de aandacht. Nolleke en Wout werden alom geroemd om sociale bevlogenheid, en verschenen in diverse talkshows. Zij vertelden aan iedereen die het maar horen wilde dat arme mensen in onze luxeflat geen servicekosten hoefden te betalen. Het liep storm, zoals u begrijpt; telkens als er een appartement vrij kwam stonden de minima met honderden te queuen op de galerij. Er moesten drie administratieve krachten worden aangesteld om de aanvragen te verwerken, en twee commissies om te beslissen wie van de gegadigden in de grootste nood verkeerde, en dus het appartement het hardste nodig had.

    De situatie is nu als volgt: wij betalen thans 60 procent van ons inkomen aan servicekosten. Nolleke en Wout hebben een vaste staf in dienst van 40 betaalde medewerkers. De tien appartementen op de bovenste verdieping zijn aangekocht en verbouwd tot kantoorruimte voor de Vereniging van Eigenaren. De kosten van die verbouwing zijn wederom volledig uit de hand gelopen, waarna wij wederom Twijnstra en Gudde in ons maag gesplitst kregen, ditmaal á raison van 20 miel. Er wordt gefluisterd dat het afscheidsfeest voor Wout (die zich onlangs wegens rugklachten uit het bestuur heeft teruggetrokken, waarna het bestuur – in casu Nolleke – Wout’s zoon met algemene stemmen als opvolger heeft gekozen), dat dat feest dus ook 20 miel heeft gekost; afgezien dan van het optreden van Pavarotti natuurlijk. Maar zekerheid hebben we niet, want De Regelgevingsvoorlichtingskrant, zoals het bewonerskrantje tegenwoordig heet, zwijgt daarover. De redactie heeft zich uitgebreid als een olievlek, en heeft thans twee voormalige appartementen als kantoorruimte in gebruik. Om de krant te financieren heeft Nolleke voor alle bewoners een “verplichte bijdrage” in het leven geroepen, die elk jaar stijgt.

    De liften doen het nog steeds niet, en het flatgebouw begint in verval te raken. Als we protesteren zeggen Nolleke en Wout jr. steevast: “Hoor eens, we moeten nou eenmaal bezuinigen. Er is domweg geen geld voor nieuwe liften, zo simpel is het. Maar wat klaag je toch? Als je vindt dat we het niet goed doen, dan kies je toch gewoon een ander bestuur?”

    Maar het vervelende is: wij kunnen de Nolleke-en-Wout-kliek nooit meer afzetten. Want een meerderheid van de bewoners profiteert thans van het solidariteitsfonds, óf werkt full-time voor de Vereniging van Eigenaren.(Of allebei.) En dat wil die meerderheid graag zo houden. Nolleke en Wout c.s. zullen dus altijd de verkiezingen winnen. Wij zitten als een rat in de val.

    Als het zo doorgaat gaan de servicekosten naar 90 procent, en gaan we met z’n allen failliet, tot de laatste man. En wij kunnen er niets tegen doen.
    “Vertrekken”, zult u zeggen, en dat lijkt inderdaad het enige wat er nog opzit. Maar daar kunnen wij om de een of andere sentimentele reden maar niet toe komen; we stellen het steeds uit. Soms ben ik wel eens bang dat we dat we daar ooit nog heel veel spijt van zullen krijgen.

    Pamela Hemelrijk

  9. Stradi zei:

    Pamela Hemelrijk 1 maart 2006

    We leven tegenwoordig in een klimaat waar zeer genuanceerd wordt gedacht over geweld. Zelfs in het parlement wemelt het van de ex-krakers (Wijnand Duyvendak, Christa van Velzen etc.), die vinden dat je best wel Makro vestigingen en Shell pompstations in brand mag steken, als je idealen maar nobel genoeg zijn.

    En minister Donner heeft een warm plekje voor dierenactivisten die al zo’n jaar of twintig nertsenfarms en legbatterijen in de as leggen. (Hij heeft openlijk in de kamer verklaard dat daar zelden of nooit tegen wordt opgetreden vanwege de “sympathie” die deze gasten in brede kring genieten.) Als Marokkaanse pubers bij homo’s bakstenen door de ruiten smijten noemen de media dat vergoelijkend “een schreeuw om aandacht”. De advocaat van Mohammed Bouyeri heeft zo ongeveer een popsterrenstatus, en wordt door AT 5 bewonderend geïnterviewd, omdat hij de Beroemde Halsafsnijder persoonlijk kent. (“Vertel eens, meneer Plasman: hoe is Mohammed nou in het ècht? Is ie aardig?”)

    Maar de advocaat van Janmaat kreeg verfbommen naar zijn gevel, werd met pek en veren verwijderd uit een vereniging waarvoor hij zijn leven lang als vrijwilliger actief was geweest, en is in de ogen van menigeen nog steeds een paria. Zelfs zijn dochter krijgt nog regelmatig de wind van voren (van gepatenteerd niet-foute mensen als Jeroen Krabbé en Mies Bouhuijs), omdat ze Van Heijningen heet. (“Je bent toch hoop ik geen familie van die foute advocaat uit Den Haag?”) Nog onlangs bracht de een of andere wereldverbeteraar haar op een receptie demonstratief de Hitlergroet, alsof ze een neonazi was. En dat allemaal terwijl Janmaat, voor zover bekend, nooit iemand een haar heeft gekrenkt.

    Nee, geweld, daar kom je tegenwoordig vrij gemakkelijk mee weg. Haatgevoelens moet je echter angstvallig voor je houden, anders sta je voor je het weet voor de strafrechter wegens haatzaaierij. Welke criteria daarbij gelden is helaas niet duidelijk. Hoe zit het bijvoorbeeld met haat jegens (ik noem maar een dwarsstraat) de Ku Klux Klan, de Maffia, de RAF, of de aanhangers van Mao, Pol Pot, Stalin en Milosevic? Om niet te spreken van haat jegens haatzaaiers? Mag dàt wel? Kan de regering geen lijsten opstellen waarin duidelijk staat wie je wel en wie je niet mag haten? Dan weten we tenminste waar we aan toe zijn.
    Maar het meest absurde van alles is dat het tegenwoordig ook strafbaar is om bang te zijn. Althans in sommige gevallen. Het is niet strafbaar om bang te zijn voor de vogelpest. Integendeel: dat wordt zelfs met man en macht gepromoot. Bijna dagelijks verschijnt er een viroloog op de tv die aankondigt dat wij straks tot de laatste man zullen sterven in een pandemie. Alleen al daaruit kun je al afleiden dat er geen gevaar dreigt, want als er echt een pandemie op komst was, dan zou de regering die virologen zwijgplicht opleggen (“om massale paniek te voorkomen”), en ondertussen in alle stilte steriele bunkers inrichten voor de mensen “die niet gemist kunnen worden”, zijnde ministers, fractieleiders en topambtenaren.

    Maar bang zijn voor de Islam, dat is in dit land bij wet verboden. Islamofobie is een strafbaar feit. Ik stond laatst te kijken naar die “vreedzame” cartoondemonstratie op de Dam, en toen brak in enen het klamme zweet me uit. Vooral toen de politie alleen optrad tegen een vent die een Deense vlag wilde ontrollen. “Verrek Pam”, dacht ik bij mijn eigen, “je bent in overtreding! Je bent bang, en dat is onwettig!” Een gekke gewaarwording, dat kan ik u wel vertellen.

  10. zara leander zei:

    Zoek alleen maar eens op De nieuwe wereld Orde. Daar is van alles te lezen over het hoe en waarom. Wie de leden zijn en als je dit hebt gelezen begrijp je ook de situatie waarin we ons nu bevinden. Er zijn veel bladzijden om te lezen.

  11. ineke zei:

    en dat is nou precies waar GEERT, een groot bewonderaar van PAMELA, steeds voor blijft waarschuwen –

    aanzienlijk minder verfijnd en verbaal absoluut niet zoals PAMELA dat kon maar, het blijft dezelfde boodschap –

    en bovendien de enige uit de hele NL afbraak politiek – de rest sucks !!

  12. Primo Mattino zei:

    Waarom is onze Pamela dood en blijft dat schorremorrie Marcel van Dam maar doorgaan met ademhalen?
    Voor mij het ultieme bewijs dat er geen god bestaat.

  13. Bas zei:

    Het is juist wel een bewijs dat hij bestaat.
    Verstand aan het werk heet dat.
    Na gedaan werk is het fijn rusten bij E.T.
    Viezeriken en smeerlappen als de links, gelovige, priester mens worden uiteindelijk
    opgevreten door de maaien.
    En dat weten ze en voelen het aan.
    Ook daar heeft E.T voor gezorgd.

  14. Driek zei:

    Dus – als ik het goed begrijp, heeft onze regering, Nederland – dat nietige landstrookje aan de Noordzee, dat door hardwerkende ijverige Nederlanders is ingepolderd, beplant en opgebouwd – als een erfdeel voor hun kinderen en kleinkinderen – deze staatslieden, landverraders en beunhazen zonder enige moraal, hebben mijn geboorteland dus gewoon verkocht en verkwanseld aan een stel nietsnutten -, aan een stel analfabeten, vrouwenonderdrukkers en godsdienstwaanzinnigen. Ze hebben Nederland gewoon ordinair verkocht aan Allah Akbar roepers, die met bommen en dreigementen hun sinistere ideologie de wereld in hun macht willen krijgen – simpelweg verraden aan mensen die te lui zijn om te werken, maar hier de vruchten komen plukken van onze voorouders.
    Dus – dat kan toch niet waar zijn – maar dan hebben wij, de oudere generatie, die verfoeilijke oorlogsjaren eigenlijk voor niets doorgemaakt. Wij hebben de met moeite bevochten vrijheid, waar talloze Nederlanders het leven bij hebben ingeschoten, maar dat uiteindelijk resulteerde in een Nederland waar vrijheid hoog in het vaandel staat (stond), – vrouwenemancipatie, vrijheid van godsdienst en meningsuiting – dat is eigenlijk allemaal voor niets geweest.
    Zij, die dubieuze regeringsleiders, leiders waarin wij vertrouwen zouden moeten – hebben de met veel moeite veroverde vrijheid uit puur eigen belang ingeruild voor een domme platte ideologie; ingeruild voor een starre bekrompen denkwijze, waarin de vrouw niet meer is dan een slavin, een wandelende baarmoeder – en ze hebben ons daarvoor in de plaats gegeven een treiterende bevolkingsgroep, die alleen maar meer en meer eisen stelt: meer moskee, meer reszzzpect, en vooral meer Islam, heel veel Islam.
    Een Marcel van Dam, die meneer Fortuyn een minderwaardig individu vond. Een Job Cohen, die zijn eigen volk niet leidt – zoals Mozes zijn volk leidde naar het beloofde land – maar leidt naar een land waar opnieuw geloofsvervolging plaats vindt. Deze figuren, deze ongelooflijke kortzichtige bekrompen mensen dienen zich diep te schamen, want ze heulen met de vijand zoals de NSB- ers tijdens de oorlog. Ze heulen met een vijandelijke overheersing die nog vele malen erger is dan het Nationaal Socialisme.
    Gelukkig, ik las zojuist dat de PVV – op de VVD na – de grootste partij is geworden.

Comments are closed.