Libische olie en Nederlandse leugens

Of Mabel Oranje bij dit zelfbedienings tankstation ter wille van een goede relatie tankt, als zij in Nederland is, wagen wij te betwijfelen,maar vast staat dat de wegen van TAMOIL, en de beheermaatschappij , het Libische staatsbedrif OILINVEST sinds het aantreden van 3 nederlandse musketiers niet duidelijker geworden zijn.

 

 

 

In een klein hoekje weggedrukt stond in de afgelopen week een artikeltje dat de heren Arthur Docters van Leeuwen ( ex AIVD, NMA enz) samen met een ex directeur van de ING,DNB Flip Klopper  en de voormalig financieël directeur van SHELL Gas Peter Waaijer  door het Ministerie van Financiën benoemd waren ( !) tot  bestuurders van een nieuw adminstratiekantoor dat het bestuur van het Libische staatsbedrijf OILINVEST overneemt om te voorkomen dat dit bedrijf via het op Curacao gevestigde OILINVEST gelden door zou sluisen naar het regeme van de Libische kolonel Ghadafii. OILINVEST beheert namelijk de 3000 tankstations van TAMOIL en u begrijpt waar TAMOIL de olie betrekt.

Misschien toch even goed om terug te gaan in de tijd om te zien hoe dat nu precies met TAMOIL zat, een maatschappij die altijd is omweven met intriges, met name door de boykot die Libië einde jaren 80 kreeg opgelegd als zijnde een boevenstaat.

****Described as NOC’s international arm, Oilinvest (Netherlands) B.V. was founded in 1988 when it acquired a majority interest in Tamoil, allegedly for $375mn. Tamoil was formed by Roger Tamraz, an Egyptian/Lebanese turned US citizen, when he acquired Amoco and Texaco’s loss making Italian operations, including 2000 service stations, 600 miles of pipeline and the Cremona refinery. Tamraz’s acquisition was funded in part by the Libya Arab Foreign Bank. Tamoil’s minority holder was said to be Kamel Ghribi, a Tunisian wheeler-dealer, who presumably sold out a little later, giving Oilinvest 100% control. Both these characters, to put it mildly, were extremely colourful and had high level Libyan connections. Both gained notoriety in the US where they sought to push their mid-east influence. Oilinvest, through Tamoil, subsequently bought out Gatoil, a Swiss service station operator and percentage holder in RSO refinery from Khalil Ghattas, another adventurous character hailing from Lebanon. Further acquisitions resulted in operations extending to 15 countries, including refineries expanding to a dozen or so. Tamoil subsidiaries also have registered addresses in London.

Oilinvest was originally said to be 100% owned by LAFICO, the Libyan government entity, until 1993 when they ‘sold off’ 55% to a consortium of private investors, through Europoil Netherlands (EON Holding) B.V.

To circumvent the UN embargo in 1993, Libya relinquished its majority equity control in Oilinvest by selling its share to the Italian business groups Armani, Montanari, Triboldi, and the German independent oil distributor Eggert.

Oil Investments International Company – Oilinvest
A few months prior to Resolution 883 in 1993, the Libyan government sold most of its stock to five Italian businessmen in order to avoid having its assets frozen abroad.

Armani
TAMOIL PETROLI S.p.A
Gianpiero Armani (Director)

Montanari
April 2001 – Navigazione Montanari Spa strengthens its business relations with Tamoil by sealing a multi-year deal for the transport of crude oil…..
The agreement exceeding 110 million dollars value, strengthens and consolidates further the profitable commercial relations between the two companies..
Chairman – Corrado Arturo Montanari
Vice Chairman – Giovanni Montanari

Triboldi

Azovprodukt is a special purpose company, created by DECAL (a member of the Triboldi Group) and their Russian partners to build and operate a liquid chemical terminal at Azov. The Triboldi Group is one of Italy’s largest chemical trading, distribution and storage companies. DECAL owns and operates three similar terminals on the Mediterranean Sea.

Triboldi already controls methanol trade in Mediterranean sea..

Eggert
German oil product distributer, ultimately bought out by Oilinvest and renamed Deutche-Tamoil.

In the past, we’ve generally assumed the Italian shareholders arrangement was one of convenience, with Libya effectively maintaining 100% control over Oilinvest. Details above might suggest otherwise.

The amendment (59 Fed. Reg. 51106, October 7, 1994) identified Arab Hellenic Bank (AHB), an Athens-based financial institution, 4 other entities, and 10 individuals as Specially Designated Nationals (SDNs) of Libya……..Included among the individuals are three Italian shareholders in Oilinvest (Netherlands) B.V., who increased their positions in the Libyan government-controlled firm shortly before United Nations Security Council Resolution (UNSCR) 883 directed a freeze on certain Libyan assets owned or controlled by the Government or public authorities of Libya.

 The names of three Italian individuals were added to the list of Specially Designated Nationals of Libya: Dino ARMANI (Milan) DOB 20 Sep 20; Giampiero ARMANI (Milan) DOB 15 Sep 32; and Marcello BUSENTI (a.k.a. Marcantonio BUSENTI) (Rome) DOB 30 May 38.

There’s nothing to be found on these three blokes, so they must be fronts. Africa Energy Intelligence suggested a couple of years back that the 55% in Oilinvest ‘changing hands’ was ultimately held by Libya’s National Oil Company and the Libyan Arab Foreign Bank. However, since pretty well all the Oilinvest acquisitions were either bankrupt (as the purchase of Tamoil from Tamraz allegedly was) or loss-making, and since the Libyans almost certainly had insufficient experience to turn the businesses round, it’s quite likely that they needed the Italians’ expertise and they possibly did actually take a stake, albeit a minority one. Obviously, they’d have wished to avoid finding themselves on the US Office of Foreign Asset Control’s banned list*. Even if the Italians didn’t take a stake, they must surely have facilitated the Libyans move to circumvent sanctions against Oilinvest. So the likes of Montanari, Triboldi and others (including no doubt Contini) must have agreements of sorts to further ‘look after’ the interests of those in high places in return for a finger or two in the upcoming oil pie. No doubt it’s a fluid situation but having Gazprom on board must be the biggest plus one could think of. ****

Wij hopen dat u het een beetje heeft kunnen volgen, maar zoals u kunt zien is een gedeelte van de oorspronkelijke OILINVEST  ( 55%) via EUROPOIL NETHERLNDS HOLDING BV in handen van diverse aandeelhouders. Het kantoor van EON Holding isgevestigd aan het Amsterdamse Rokin 55, waar o.a. ook Fortis haar kantoor houdt.

Nu even terug naar de 3 musketiers die de zaken namens Nederland in de gaten moeten houden :

Van Leeuwen is u bekend, 2 maal van zijn post ontheven, een maal  in 1998 door de toenmalige minister van Justitie Winnie Sordrager wegens belangenverstrengeling en een maal wegens vermeend machtsmisbruik bij de Autoriteit Financiële Markten. 

Flip Klopper, die zijn werkend leven begon bij het Ministerie van Financiën, waaran hij directeur werd bij de ING en daarna bij DNB waarna hij in de raad van toezocht kwam van o.a. het ABP.

Peter Waaijer, na Nijenrode zijn gehele carriére bij SHELL waarvan o.a. CFO bij SHELL Gas.

Hoe krijg je ze bij elkaar zou je zeggen, want met van Leeuwen aan het hoofd, een oude bekende van onze regentenfamilie, Flip die via DNB ook geen onbekende zal zijn van de ORANGE Inc. en tenslotte Waaijer die de “hof gasleverancier”was.

Maar het zal u niet ontgaan zijn, dat een belangrijke medespeler in deze intrige Saif al Islam is, want via de Ghadaffi familie beheermaatschappij LAFICO hadden en hebben zij een belangrijke vinger in de pap als het gaat om de centjes die via TAMOIL etc. verdient worden.  En wie was een goede relatie van Saif ? Inderdaad mevrouw Mabel Oranje via The Elders , reeds eerder op deze site besproken.

Zien wij spoken ? Nee, nadat wij een mysterieuze mail ontvingen dat Mabel wel degelijk in Libië was en zoals u begrijpt ZIJ de geheimzinnige persoon was die door de Koninklijke Marine per helicopter  moest worden geëvacueerd, dan zou het wel eens zeer goed mogelijk kunnen zijn, dat er een constructie noodzakelijk was om de centen van de familie Ghadaffi zovele mogelijk buiten schot te houden. Dat je daarvoor dan wat oliegladde wegen dient te bewandelen is duidelijk. En daar zijn onze oranjes nog nooit vies van geweest.

Wordt vervolgd.

 


2 Reacties

  1. Ger de Vries zei:

    Een ding is overduidelijk, de draden van dit web zijn nauw verweven. Helaas zitten wij – de Nederlandse bevolking – goed klem in dit web! En de spin aan de top? Die krijgt op de derde dinsdag in september a.s. weer een enorme beloning, als het kan met inflatiecorrectie zonder belastingaftrek! Wij betalen de rekening wel (dubbel)!

Comments are closed.