Er zijn in ons land nog maar weinig opties om wat centjes te verdienen, die u dan gelijk weer door begerige handen van allerlei instanties worden afgenomen. De kans om in ons land wat geld over te houden is ongeveer gelijk aan met de “flappen” los uit de achterzak puilend in de Amsterdamse Metro te stappen, geheid dat u ze na, of zelfs tijdens de rit al kwijt bent. Anders misschien even uw geld los op de vensterbank leggen, waarna een aantal MOElanders zich er over ontfermen, wat u wel een ingeslagen ruit kost. Een alternatief dat wij u niet willen onthouden is echter de steun in de gaan.

Zoals u weet trekt een groot gedeelte van ons nijvere volkje steun. Steun omdat er inmiddels duidelijk is geworden, dat je met deze door de  overheid meestal van linkse signatuur aangeboden basishulp en wat bijklussen toch op een gezellig inkomen kunt komen, dat bovendien nog grotendeels belastingvrij is, en laten wij wel zijn, wie wil dat niet ? Zo is het helemaal niet ondenkbaar, dat de metselaar die u zwart heeft ingehuurd voor uw verbouwing aan het einde van de maand een 5000 Euries zwart  in de zak heeft en probeer dat als domme hardwerkende maar eens bij elkaar te schoffelen, u moet dan toch al gauw een jaarinkomen van bruto 160 tot 170.000 Euro hebben.

20 % steunfraude is een voorzichtige schatting van het Landelijk Contact Sociaal rechercheurs en dat betekent in geld EEN MILJARD EURO. U begrijpt nu hoe uw buurman aan de Mercedes komt terwijl bij hem toch pas om 10 uur ‘s morgens de gordijnen opengaan en hij er altijd relaxt uitziet.

Uiteraard weet de minster hiervan , zoals u uit de onderstaande brief kunt ontnemen : 

Vraag 1

Bent u bekend met het bericht “Bijstandsfraudeurs hebben vrij spel”?1

1 http://www.telegraaf.nl/overgeld/12130162 Bijstandsfraudeurs_hebben_vrij spel.html

Antwoord 1

Ja.

Vraag 2

Klopt de schatting van het Landelijk Contact Sociaal Rechercheurs (LCSR) dat 10 à 20 procent van de mensen in de bijstand fraudeert, wat neerkomt op bijna 1 miljard euro fraude per jaar? Zo neen, waarom niet?

Antwoord 2

Wat we weten is dat in 2010 in de sociale zekerheid voor € 119 miljoen aan fraude met uitkeringen is aangetoond, waarvan € 53 miljoen in de bijstand. Het werkelijke fraudebedrag zal ongetwijfeld hoger zijn. Van de niet geconstateerde fraude kan echter geen betrouwbare schatting gemaakt worden. Het is dus niet mogelijk om te zeggen of de schatting van het LCSR klopt.

En let op wat er nu volgt :

Vraag 3

Is het waar dat gemeenten te weinig investeren in het aanpakken van bijstandsfraude waardoor fraudeurs ongestraft wegkomen? Zo neen, waarom niet? Zo ja, bent u bereid de gemeenten aan te spreken op hun verantwoordelijkheid met als doel fraude keihard aan te pakken?

Antwoord 3

Gemeenten investeren anders in het aanpakken van fraude dan het LCSR voor ogen staat. Waar het LCSR een grotere inzet van sociaal rechercheurs en sanctioneren van fraude via het strafrecht bepleit, streven gemeenten ernaar de problemen meer bij de bron en integraal aan te pakken. De handhaving maakt integraal onderdeel uit van het „gewone‟ controlewerk bij gemeenten. Hierbij ligt de nadruk sterk op preventie van fraude (voorbeeld: huisbezoek na uitkeringsaanvraag) en een hogere pakkans (risicoselectie, koppeling van gegevens). Dit leidt tot het eerder constateren van fraude, gevolgd door snelle bestuursrechtelijke afdoening (lik-op-stuk). Sociale recherche en inzet van het strafrecht is dan minder vaak nodig. Er valt winst te boeken met deze integrale aanpak van fraude. Ik vind het een goede ontwikkeling dat gemeenten zich hier meer op richten.

En gaat de minster onverdroten voort:

“Fraude mag nooit lonen en moet altijd streng bestraft worden. Het kabinet geeft hoge prioriteit aan fraudebestrijding in de sociale zekerheid. Het wetsvoorstel „Aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving‟ (Kamerstukken II, 2011/12, 33 207, nr. 2), dat op 20 maart jl. aan uw Kamer is aangeboden, voorziet daarin. Het wetsvoorstel bevat een breed pakket aan maatregelen. Zo vervalt voor gemeenten de huidige beleidsvrijheid om zelf te mogen beoordelen of de bijstandsuitkering na fraude wordt teruggevorderd. Frauderende uitkeringsontvangers moeten het ten onrechte verkregen bedrag helemaal terugbetalen, inclusief wettelijke rente en alle kosten van invordering. Daarnaast krijgen ze datzelfde bedrag aan boete. Bij recidive volgt een verdere ophoging van de boete. Voorts is het voor gemeenten belangrijk dat zij, om fraude te voorkomen en te bestrijden, bestanden kunnen koppelen. Samen met de gemeenten, UWV en SVB heb ik een inventarisatie gedaan naar de ervaren knelpunten en mogelijkheden van een bredere inzet van bestandskoppeling. Deze inventarisatie heeft een lijst van maatregelen opgeleverd.”

En, lezers, heeft de minister beloofd, dat in de herfst ( als zij waarschijnlijk geen deel meer uitmaakt van het kabinet ) er verder naar gekeken wordt. Kan het nog mooier ? U constateert dat er in uw bedrijf door aanwijsbare figuren wordt gestolen, maar schuift de aanpak van het probleem door naar uw opvolger, daar u met pensioen gaat.

Dat bij deze steunfraude een groot gedeelte van de frauderenden niet Nederlands bloed door de aderen hebben vloeien, ach zij werden immers gevraagd zich aan te passen, te integreren, dus keken naar de man die bij u het tuinpad aan komt leggen, de schilder die in de winter even de kozijnen opknapt   en niet te vergeten, de interieurverzorgster, die zorgt dat de zaak er bij u spic and span uit ziet.

Nu nog even steun aanvragen !