Er gaan sterke geruchten dat Hans Anders en de Beter Horen keten beide zullen gaan strijden om als sponsor op te treden van een of meerdere tot nu toe geheim gehouden politieke partijen.Nadat een eerdere poging van Hans Anders om de gemeente Amsterdam een beter toezien contract aan te bieden misliep, de resultaten kunt u uit de media vernemen, want WEER is het raak bij het Amsterdamse Gemeentelijke Vervoersbedrijf, wil men nu samen met de concurrent de handen in een slaan, om de (semi)overheid scherper te laten kijken wat er in het land mis gaat en daar iets aan te doen.

Nu moeten wij bij dat laatstewel een zeer groot vraagteken zetten, want de inmiddels zo ver ingewortelde rot in ons politieke bestel met alle daarmee verbonden vertakking, schreeut gewoon om een totaal kappen van de huidige structuur, waarbij gelijk de vraag opduikt wie in ons land dan nog bereid is en… vooral over de benodigde capaciteiten beschikt om de zaak van de grond af aan weer opnieuw te organiseren en te leiden.

Maar veel belangrijker is het natuurlijk om te weten, dat de Oranje kampeerders op een kampeerterrein in Charkow niet datgene gekregen hebben waaarop zij menen recht te hebben. Minister Uri Rosenthal overweegt zelfs contact op te nemen met zijn Oekraïnse collega, want deze vaderland gezinde burgers zo maar in de steek laten zou een zwarte vlek op het toch al aangetaste oranje blazoen achterlaten. Het blijkt namelijk, dat de busverbinding tussen de camping en het Oranje fan centrum in Charkow niet functioneert. Volgens nog onbevestigde berichten is een lid van het Amsterdams GVB die deze verbinding zou onderhouden inmiddels naar Charkow afgereist om orde op zaken te stellen, en de Oekraïners mee te laten profiteren van de gesjoemel en rommel cultuur in Amsterdam.

Hoe sterk is het contrast met een gebeurtenis van afgelopen week, waar een oude mevrouw die daar zij slecht ter been is niet zelfstandig haar verzorgingshuis kon verlaten ( i.v.m. een erstauratie waren de liften buiten gebruik) en daarvoor gebruik moest maken van de diensten van het Rotterdams Rode Kruis. Voor een bedrag van slechts € 34.00 ( contant af te rekenen) werd mevrouw van de 4e  etage naar gelijkvloers gebracht.  Misschien al ene gioed signaal voor de door de Raad van Zorg aangekondigde maatregelen dat ouderen zelf voor de zorg op moeten gaan draaien en niet om de overheid kunnen rekenen.

Feit is, dat noch de (semi)overheid noch grote aan haar gerelateerde organisaties enig oog of oor hebben voor hetgeen er onder de burgers leeft.Inmiddels hebben bestuurders van grote bedrijven, leidinggevende ambtenaren, ofschoon bij het woord “leiding” een  vraagteken geplaats mag worden, het imago van luie op de gemeenschap parasiterende zakkenvullers, terwijl Henk en Ingrid hiervoor de rekeningen mogen betalen. En, zonder overdrijving mag gesteld worden dat de kern van waarheid in deze aantijging  met de dag groeit. Je kunt geen dag  de media beluisteren of lezen, of er is wel weer een schandaal(tje) waarin ambtenaren , politici, directeuren van (semi) openbare organisaties volop de fout ingaan, en daar slechts met een gele kaart vanaf komen. Een rode kaart of schorsingen zijn uiteraard onbekend, want je binnenkort heb je als je zlef de fout ingaat je vriendjes weer nodig, dus even het tapijt optillen en er is niets meer aan de hand.

Met de komende verkiezingen wordt ons were het paradijs op aarde beloofd, alleen, en neemt u het van ons aan, tegen de tijd dat ook u uw stoel naar deze bestemming wilt boeken, u heeft immers gestemd, zijn de stoelen vol en heeft u het nazien. Gelukkig daagt er hoop, want Asrid Jongerius, die kennelijk nooit eens in de spiegel kijkt ( ik zou in haar geval ook schrikken ) en de 2e vakbondbons Peter Gortzak lopen zich aan de zijlijn al warm voor een leuke politieke functie, daar zij beide de oprui club FNV gaan verlaten. Toevallig ? Nee , want natuurlijk is er bij links dat op een overwinning hoopt, volop plaats voor “talent” en dat hebben vakbondsopruiers van huis uit meegekregen, waarna als zij de nodige relaties hebben gemaakt, er een aantal lucratieve commissariaten lonken à la Wim Kok.

Maar de politiek en trawanten zijn doof en blind voor de klachten van de burger, moedwillig doof, willen wij hieraan toevoegen, want dat zou het eigen gewin in gevaar kunnen brengen. Toch zijn er steeds meer Nederlanders die dankzij de nieuwe media hun zorgen kenbaar maken, hetgeen vroeger in het bekende “kankerkwartiertje”tijdens de verjaardagspartij gebeurde. En de klachten over aan de overheid gerelateerde organisaties , maar ook aan grote bedrijven zoals banken, pensioenfondsen worden steeds duidelijker zichtbaar. De graai- en grabbelcultuur van de bankensector is hier een van de meest in het oog springende voorbeelden van.

Voorlopig hebben al de bovengenoemde instanties geen tegenantwoord. Zij zijn immers ook niet gewend te reageren op klachten van hun “klanten” , hebben ook niet begrepen, dat de burger mondig is geworden, althans in zo ver hem zaken als vergrijzing, zorg enz. interesseren. Het eens in de eigen organisatie kijken en zien of de naar buitentoe , o.a. in verkiezingsprogrammas , veel geprezen normen en waarden wel echt aanwezig zijn, schijnt nog niet tot in de directie en bestuurskamers te zijn doorgedrongen.

En zo zou het dan ook kunen gebeuren, dat met een nieuwe bril en hoortoestel er zorgvuldiger met de belangen van de financiers van al het schoons, de belastingbetaler, zorgvuldiger kan worden omgesprongen. Echter zo lang deze groep zich niet laat horen, overheerst de arrogantie en gemakzucht en zult er nog een tandje bij moeten leggen om in het gedwongen peleton meer te kunnen komen.