Het is iedere keer weer opmerkelijk om reacties te horen en lezen van de steeds grotere wordende groep politieke linkse en rechtse knoeiers waarmee wij die mannen en vrouwen bedoelen wij  die juist door hun publieke functies een voorbeeld zouden moeten zijn hoe het NIET MOET. Praktisch ieder week worden er nieuwe schandalen en schandaaltjes bekend, waarbij politci en ambtenaren op landelijk, provinciaal en gemeentelijk niveau menen dat zij boven de wet staan  en zich derhalve alles kunnen permiteren. En zij komen  er bijna in alle gevallen onbestrafd mee weg, want zoals wij reeds vaker schreven, de knoeierij is als een soort Q koorts doorgedrongen tot praktisch alle gelederen van ons openbare bestuur en dan is het uiteraard moeilijk een collega aan te spreken op een kwalijk feit, terwijl deze “te veel van jou weet ” of dat zoiets binnenkort wel eens het geval zou kunnen zijn.

Laten wij maar even beginnen met een lid van Groen Links, waar knoeien inmiddels een dagelijkse routine is geworden. Gemeenteraadslid Judith Bokhove, logopediste van beroep, maar die op haar LinkedIn pagina er niet voor terugschrikt in haar C.V, ook op te geven dat zij ooit “aspirant gemeenteraadslid ” is geweest, het eerste leugentje om bestwil, want je bent lid of niet, maar aspirant…. nee die functie bestaat niet. U heeft inmiddels gelezen dat Judith ook  haar betrokkenheid bij het bedrijf Greenchoice te melden, het bedrijf dat werd  opgericht door haar levenspartner Michiel Rexwinkel.  Greenchoice kreeg  door de NMA een boete van ruim 7 miljoen opgelegd  en Rexwinkel zelf moet daar bovenop ook nog eens  450.000 Euro bekeuring betalen.  Rexwinkel zag de bui hangen, vertrok bij Greenchoice, er volgden wat uitspraken van diverse rechters, er werd een tijdelijk bestuur aangesteld en ….

Greenchoice-aandeelhouder Eneco (30%) wist de rechter  te overtuigen dat de handelswijze van het voormalige Greenchoice-bestuur ( Rexwinkel c.s. )  onder de loep genomen moet worden. De aanleiding voor de rechtsgang van Eneco was de NMA-boete van EUR 7,2 mln aan Greenchoice wegens het structureel achterhouden van geld dat vertrekkende klanten eigenlijk nog zouden moeten terugkrijgen, en vooral ook de communicatie hierover naar de aandeelhouder.
 
Directieleden Michiel Rexwinkel en John Appeldoorn legden in reactie op de boete hun bestuursfunctie neer ,financieel directeur Egbert Willekes deed dat per 1 juli 2012,  terwijl er een nieuwe financiële bestuurder werd aangetrokken. De bestuurders trokken zich ook terug uit Energie Concurrent, het vehikel waarmee de Greenchoice-oprichters en medewerkers de resterende 70% van het bedrijf in handen hadden. Maar Energie Concurrent werd vervolgens op de naam gezet van Judith Bokhove, het Rotterdamse Groenlinks-raadslid die de levenspartner van Rexwinkel is.

Slimmigheidje van het span Rexwinkel / Bokhove ? Ach , in een land waar je ongestoord als politicus  kunt knoeien zonder dat er sancties op volgen kun je wel een gokje wagen en vergeet je gewoon dat je de functie bij  Energie Concurrent had moeten melden. Nog een bekeuring die binnenkort bij Rexwinkel/ Bokhove en de 5 kinderen op de deurmat fladdert ? Bokhove zelf vindt het eigenlijk wat flauw is, want zij trachtte met deze constructie toch mede de belangen van haar partner, de kinderen ( 9 tm 19) in het bedrijf te beschermen. Zou GroenLinks soms een instituut hebben waar leden een cursus ” hoe belazer ik de burger” kunnen volgen, want fris in het geheugen ligt de affaire Mariko Peters en ook aanvoerster Femke FLESSEMA  ging ook niet smetvrij in een tot aan haar 65ste durende wachtgeldperiode.

Dan even op rechts, d.w.z. als de wind die kant uit waait want met de slecht gewassen onderbroeken partij weet je het natuurlijk nooit. Wij schreven al over het rapport, dat Ab Klink onze CDA brokkenpiloot schreef over het feit dat de zorg 6 tot 8 miljard goedkoper kan. De eerste vraag die dan bij je opduikt is, had Ab het zo druk met het wissen van de sporen van zijn foute Mexicaanse griep vaccin inkoop, dat hij hier als minister niet wat aan heeft kunnen doen ? Nee Ab , aasde naar een goed betaalde baan bij Booz & Company, LIET (!!) een rapport in elkaar zetten  door o.a. zijn kennis Rudi Westendorp, Hoogleraar Ouderengeneeskunde bij het Acedemisch Ziekenhuis Leiden en een paar geroutineerde Booz sprookjes schrijvers en voilà daar was het flutrapportje van Ab, 28 pagina’s die weer gretig werden opgenomen door zijn CDA clubgenootje Edith Schippers, die binnenkort na de verkiezingen ook aan een nieuwe baan toe is. Booz,  spreek Ab, stuurde wat  blaadjes de wereld in en hopen nu dat met het kleine visje een walvisopdracht aan land gehaald kan worden. Kosten ? Ach een paar ton, maar wie door in het losgeslagen Haagse en ommestreken carousel daarover zeurt is de bekende kniesoor.

Toch “positief ” nieuws uit Den Haag, want Jan Kees de Jager komt met de heugelijke mededeling dat de Eurozone langzaam uit de crisis komt. Veel bonter kun je het toch niet maken, maar ook Jan Kees moet na 21 september een nieuwe baan zoeken en wat kun je dan als politicus beter doen dan keihard wat leugens de wereld in sturen. Dat laatste is Jan Kees als voormalig knoeiende ondernemer wel toevertrouwd, dus er ” is een langzame progressie naar voren .” Kennelijk leest Jan Kees geen andere media dan zijn eigen sprookjesboek.

Enfin, vaker is op deze site al geschreven over meesterknoeiers  Wim Kok, Ruud Lubbers en Wilma Verver uit Schiedam, die nu van Jusitie een speciaal beschermingsprogramma gekregen heeft en overweegt met haar familie te emigreren. Waarheen ? Dat vertelt zij niet, maar een Midden Amerikaanse bananenrepubliek lijkt ons een goed idee, wil ze dichterbij blijven  is Griekenland een optie. Haar recente uitspraak  :  De Nederlandse Staat is er op uit om mij kapot te maken. Je wil niet weten wat voor een stront ik de afgelopen dagen heb moeten slikken. En de Nederlandse Staat lacht en kijkt toe! Ik voel me genaaid.”   En dan niet te vergeten de opvolgster van Wilma, Joan Leemhuis Stout , ex Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland tot ze op 16 oktober 1999 aftrad na de Ceteco-affaire, die  begint met het besluit van het college van Gedeputeerde Staten op 24 oktober 1995 te gaan bankieren. Begin juli dat jaar barst de bom, als bekend wordt dat Zuid-Holland voor 47,5 miljoen gulden het schip in dreigt te gaan door een lening aan het in moeilijkheden geraakte handelshuis Ceteco. Exit ( tijdelijk) voor  Joan.

En zo kunnen wij nog dagen doorgaan, niet in de laatste plaats met de hoofdrolspeler in de Lockheed affaire ene heer B. von Lippe Biesterfeld.  En de Nederlandse burger ? Hij kijkt toe, slikt en haalt de schouders op.