Inderdaad geen nieuws bij GEENNIEUWS, ofschoon ? Uit gezaghebbende bronnen is vernomen, dat ondanks het feit dat de Griekse regering absoluut geen kans ziet om aan de voorwaarden te voldoen, waarmee zij weer € 31 miljard steun kan incasseren, de in Athene aanwezige Troika dit ook heeft geconstateerd,  er toch betaald zal worden. Reden ? Nu is het Angela Merkel, die  bevreesd zou zijn voor een Domino effect, waardoor ook Spanje, Italië, Portugal, Cyprus ( ofschoon die zich wel met Chinese en Russische hulp zullen redden ) “omvallen”  en dat  kost de Duitse banken miljarden , want velen zouden een dergelijk efect  niet overleven.

Dus heeft de Duitse regering inmiddels aangeboden het reeds in Athene aanwezige contingent Duitse belastingambtenaren die hun Griekse collega’s het vak moeten leren, met een 170 man te vergroten. Deze staan overigens al sinds november 2011 in de startblokken om hun 7 collega’s in Athene te komen helpen, waardoor de Duitsers (ten onrechte ) hopen dat men hier een stukje Duitse “gründliche ” belastingmoraal aan de Grieken kan overbrengen. Hoe naïef kan men zijn ?

Maar de angst voor het Domino effect gaat verder. De nationale schuld van Italië bedraagt omstreeks € 1.900 miljard, die van Spanje ongeveer € 860 miljard ( afgezien van de schulden van de Spaanse banken) MAAR, de nationale schuld van Frankrijk, en wij blijven het herhalen ( !)  € 1.860 miljard , dus bijna net zo veel als die van Italië. En met een snel dalend vertrouwen in de socialistische Franse president Francois Holllande ( veel beloven doet de burger in wonderen geloven ) en een economie die met de snelheid van  een TGV trein aan het inzakken is, zou Frankrijk wel eens tegen de zin in, ook binnenkort hulp moeten vragen. Aan wie ? Aan aartsvijand Duitsland en daarmee komt er een meertraprakket tot ontbranding die het einde van de Euro en de EU zou kunnen betekenen.

Wie van u onlangs het intervieuw gelezen heeft in “der Spiegel ” met de oud Duits kanselier Helmuth Schmidt en de ex Franse president Giscard d’Estaing, kan daaruit helder concluderen dat het ontstaan  van EU  gebaseerd is op angst van de Fransen die na het 2e pak slaag in de vorige eeuw dit  nu opnieuw  wilden vermijden. De enige oplossing die de Fransen te binnen kon schieten, was om een clubje op te richten waarin ook de Duitsers een plaats kregen, want clubgenoten onderling vallen elkaar niet aan, was de redenering.. Dat inmiddels de Duitsers de economische strijd gewonnen hebben en  de restanten van de EU economie beheersen is zuur, maar  voor de gewiekste Fransen niet zo erg, als  om weer militair in de pan gehakt te worden. Dus ligt er een enorme druk van Frankrijk op Duitsland om de Euro en daarmee uiteindelijk ook de EU niet  in te laten storten. Uiteraard wordt er vanaf de veilige  zuidelijke zijflanken ondersteuningsvuur gegeven door mannen als Monti en Rajoy en niet te vergeten Manuel Barosso en zijn bende van 40 of meer, die allen bevreesd zijn hun riante posities zonder verantwoording maar met omgekeerd evenredige salarissen te verliezen. En wat betreft Barosso , die droomt iedere nacht om ooit nog eens tot keizer van Europa gekroond te worden.

Niet alleen een externe druk rust op Duitsland. Ook intern met de verkiezingen in 2013 in het vooruitzicht, zal Merkel zeer behoedzaam moeten manouvreren. Inmiddels heeft de Duitse SPD , het equivalent van onze “Portemonnee Van De Anderen” , haar bondskanselier kandidaat bekend gemaakt. het gaat om Peer Steinbruck, een voormalige Minister van Financiën in de  coalitie regering die de CDU/CSU van Merkel ooit eens vormde met de SPD. Een geduchte tegenstander en kan Merkel zich geen misstapen veroorloven, wil zij  herkozen worden. Een ( gedeeltelijk) instorten van de Euro/EU met alle gevolgen ook voor de Duitse economie, zou haar kansen tot ver onder het vriespunt laten dalen.

Dus zit er voor de Europse burger niets anders op, dan gedwongen mee te rijden op de carousel van een stelletje idioten en machtswellustelingen. Het enige lichtpuntje is dat deze zomer een onvolprezen Haagse Margarinesmeerder in een interview met Eva Jinek zei ,dat hij de kans dat de Spanjaarden het nog  te lenen geld niet terug zouden betalen minimaal ( 5%) achtte. Inmiddels heeft zijn collega leugenaar Jan Kees de Jager dit genuanceerd,  zoals slechts Jan Kees dat kan,  door er aan toe te voegen, dat er uiteraard wel risico’s zijn.

RISICO’S, zou een politicus eigenlijk wel weten hoe je het woord spelt ?