Naar nu bekend werd heeft de Troika het lopende overleg  met de Griekse regering dinsdagmiddag  afgebroken. De IMF vertegenwoordiger Poul Thomson wil eerst een consultatieronde hebben met de president van het IMF, Christine Lagarde in Washinton. Het onderhoud ging over de hervorming van de publieke sector in Griekenland. Nadat Thomson de onderhandelingstafel had verlaten, volgden ook de overige twee leden van de troika, EU-gezant Matthias Mors en Klaus Mazuch van de Europese Centrale Bank , meldde de Griekse krant Kathimerini. Of daarmee er een vertraging zal optreden in de betaling van de door de Grieken benodigde 30 miljard werd niet gemeld.

Zoals u weet heerst er sinds 2009  een  crisis in Griekenland. Het land kampt met een groot begrotingstekort en een dito staatsschuld. De overige eurolanden en het IMF moesten Griekenland te hulp schieten. Door middel van zware bezuinigingen en hervormingen moeten de Grieken orde op zaken stellen. Dit lukte nog steeds niet en uit angst voor een domino effect ( Spanje, Italië ) stellen de Europse leiders een beslissing om Griekenland ( tijdelijk ) uit de Euro zone te verwijderen steeds uit.

Na  aantreden van een nieuwe Griekse regering in oktober 2009 onthulde de minister van Financiën, Giorgos Papaconstantinou, dat zijn voorgangers stelselmatig valse cijfers over het Griekse begrotingstekort hadden gepresenteerd. De  voorgaande regeringen speelden  mooi weer, maar  de nieuw aangetreden socialistische PASOK-regering  gaf openheid van zaken: het begrotingstekort van Griekenland zou in 2009 12,7 procent hebben bedragen, i.p.v. 3,7 procent, zoals tot dan toe werd aangenomen. Cijfers die Eurostat  in november 2010 publiceerde, lieten zelfs zien dat het begrotingstekort over 2009 nog hoger was, namelijk 15,6 procent.

Eerdere Griekse regeringen konden jarenlang deze cijfers vervalsen, omdat het statistische bureau van de EU, Eurostat, niet ter plekke mocht controleren.

Dat  de Grieken voorts met behulp van  door Goldman Sachs gecosmetiseerde cijfers kans hadden gezien onder valse voorwendselen toegelaten te worden tot de Euro zone is een inmiddels bekend verhaal.

Met het Institute of International Finance  (IIF), dat namens de private obligatiehouders onderhandelde, bereikte Griekenland een akkoord over betrokkenheid van private partijen .  24 Februari 2012 werd obligatiehouders het aanbod gedaan bestaande obligaties in te ruilen tegen nieuwe obligaties die meer dan 50 procent minder waard zijn. In de ochtend van 9 maart 2012 verklaarde minister van Financiën Venizelos dat 85,5 procent van de schuldeisers daartoe bereid is. Doordat andere schuldeisers gedwongen worden mee te doen, wordt in totaal 95,7 procent van de obligaties ingeruild. Omdat de obligaties 53,5 procent minder waard zijn én minder rente opleveren, loopt het verlies van beleggers op tot bijna 75 procent.

Maar er daagt  ”hulp”, want de puissant rijke Amerikaanse investeerder George Soros ( ja, inderdaad de voormalige werkgever van Mabel Wisse Smit die  in haar zoektocht naar rijke en meer invloedrijke mannen bij Soros in dienst trad ) stelt voor dat Duitsland uit de eurozone moet treden, waarna het probleem zich vanzelf oplost. Klinkt vreemd , maar er zit een kern van waarheid in zijn betoog. Immers als Duitsland de eurozone verlaat, zullen de armlastige landen op zich zelf aangewezen zijn. Er is immers geen melkkoe meer ( ofschoon de ribben ook bij “die deutsche Kuh “steeds meer zichtbaar worden) , en de hulpbehoevende landen in de eurozone zullen terugkeren naar hun oorspronkelijke inmiddels enorm gedevalueerde muntsoorten of  waarschijnlijker verder gaan met een sterk gedevalueerde euro.. Daarmee kunnen zij zelf trachten hun economie weer nieuw leven in te blazen en Duitsland zal na giga afschrijvingen op o.a. Griekse en Spaanse obligaties ook de draad met  de Deutsche Mark opnieuw op kunnen pakken.

Soros komt met zijn opmerkingen op het juiste moment, want veel van de hulpbehoevende landen in het eurogebied zien inmiddels Duitsland als de grote boosdoener en veroorzaker van hun misère. Stapt Duitsland uit, zullen deze landen geen zondenbok meer hebben en worden gedwongen hun eigen broek op te houden. Duitsland uit de euro betekent een devaluatie van deze munt, en daarmee worden automatisch de schulden die de armlastige landen hebben ten opzichte van de hardere valutas lager en zou dit een economische opsteker voor deze landen kunnen zijn.

Weliswaar zou ook het ESM zijn grootste geldschieter verliezen en daarmee ook zijn betrouwbaarheid, maar dit zou tevens betekenen dat de Europse Centrale Bank de drukpersen harder kan laten lopen , iets waar Duitsland fel tegenstander van is, en zal er in eerste instantie een geweldige inflatiegolf over de alleen in de eurozone gelaten landen heen slaan. Voor een herstel van Duitsland met zijn DM rekenen economen een periode van maximaal 5 jaar.

Maar of Berlijn veel zin heeft indien dit plan zou worden doorgevoerd voor de derde maal in 100 jaar als de vernietigende kracht van Europa gekenmerkt te worden, mag betwijfeld worden.  Echter heeft u nog wat Markjes in een doosje zitten overgehouden van de laatste vakantierit naar de Eifel, ach bewaar ze maar goed, anders even George Soros vragen.