EU : Hegeliaanse dialectiek nu in volle gang

ECBDiegenen onder u die de Telegraaf lezen (u weet wel de krant die zichzelf verkoopt als de krant van de slapende Nederlanders) werden zaterdag verrast door een 3 pagina groot interview met Goldman Sachs Mario Draghi. Men hoeft hier niet diep op het interview in te gaan maar de teneur was,  dat Draghi aangaf dat er VEEL MEER MACHT NAAR DE EU MOET ! De EU landen zullen hun soevereiniteit volledig moeten afstaan aan de EU instanties,  anders zal de crisis nooit kunnen worden opgelost.  

 

 

Misschien toch handig om even een kleine toelichting te geven op wat Hegeliaanse dialectiek betekent :

Het is een instrument dat gebruikt wordt om de gedachten van een slapend volkje ( en dan zitten wij in ons land in een soort paradijs) te manipuleren om er voor te zorgen dat zij veranderingen accepteren die zij normaal gesproken zouden verwerpen. De Hegeliaanse dialectiek ( genoemd naar de Duitse filosoof Hegel) zit erg eenvoudig in elkaar :

1 ) Creëer een probleem

2) Controleer het probleem

3) Biedt een oplossing aan

En voor diegenen die er nog meer over willen weten lees hier.

De Telegraaf was het uiteraard volledig eens met Draghi en liet zaterdag  ook nog eens drie top economen aan het woord die het interview met Dragi moesten beoordelen. Alle drie waren zij unaniem in hun oordeel over Draghi, hij is een soort Godheid die ons gered heeft van de crisis, zonder Draghi waren we we teruggevallen in een soort holbewonersstaat en was het nu overal in Europa oorlog geweest. Maar Draghi kan ook niet alles alleen, de politiek is nu aan zet om van de EU een succes te maken, en dit betekent EIN VOLK, EIN REICH EIN FÜHRER.  En de Führer zal uit Brussel komen en de EU landen zullen moeten opgaan in één groot EU rijk waarbij de landen zullen moeten worden opgeheven zodat er een volledig politieke- en belastingunie komt naar voorbeeld van de EU waar alle macht wordt samengetrokken in het EU parlement en de EU commissie.

Gisteren konden wij op de voorpagina vervolgens genieten van onze nationale TOETHOLA NELIE  KROES, (u weet wel die mevrouw die eruit ziet alsof ze in één keer 6 liter azijn heeft opgedronken). In grote chocoladeletters stond erboven: KROES VIERKANT ACHTER DRAGHI. Kroes geeft hier aan dat zij (net als de Telegraaf die tevens ook weer ook een grote fan van Kroes is ) een grote bewonderaarster is van Draghi. De domme EU bevolking moet worden overtuigd van het feit dat de EU alles voor het zeggen moet krijgen over de lidstaten, en als dit niet goedschiks kan dan maar kwaadschiks (misschien dmv het binnenkort te vormen EU leger?). Volgens Kroes is de enige oplossing voor een welvarend Europa dat de EU alles voor het zeggen krijgt!

Sommige mensen zullen zich nu achter de oren krabben. Wat is hier aan de hand ?  Nog maar tot kort geleden waren alle media eurocritisch en we hebben net EU verkiezingen achter de rug waar de zogenaamde “Eurosceptici” redelijk gewonnen hebben ten opzichte van de Eurofiele fracties. En nu komen de MSM opeens weer met een gigantisch Pro EU offensief. Dit is nu de Hegeliaanse dialectiek in actie.

De machtselite gebruikt deze methode al sinds mensenheugenis om haar doel te bereiken op alle verschillende fronten. Bij de Hegeliaanse dialectiek is er een VAN TEVOREN BEPAALDE UITKOMST die doormiddel van these, antithese uiteindelijk moet uitmonden in een synthese. De synthese is hierbij de vantevoren bepaalde en door de machtselite gewenste uitkomst, die in verschillende fasen tot stand kan komen. Deze druist altijd in tegen de belangen van de bevolking en vergroot altijd de macht, het vermogen van de piepkleine machtselite.

These, antithese en synthese

De These is de stelling dat alle macht naar Brussel moet om welvaart te garanderen voor de lidstaten en toekomstige crises te vermijden.

De antithese is dat er geen macht naar Brussel moet. Het uit de EU treden gaat in dit dialectisch proces misschien te ver maar zou ook een onderdeel van de antithese kunnen zijn.

De synthese is het in verschillende fases implementeren van de door de elites gewenste oplossing waarbij allereerst waarschijnlijk een tussen weg zal worden gekozen van een gedeeltelijke politieke unie tot uiteindelijk het gewenste resultaat (alle macht in Brussel) wordt bereikt. Om dit te bereiken zijn nog een aantal fases nodig. De machtselite kan niet iets invoeren wat de grote meerderheid van de bevolking niet wenst of wil. De meerderheid van de bevolkingen van de EU landen wil niet zomaar dat hun land zijn soevereiniteit volledig opgeeft ten faveure van één EU staat. Er was dus een proces voor nodig om dit op gang te brengen.

Vanaf 1950 (pakweg) is dit in gang gezet en door middel van de hegeliaanse dialectiek is het proces sluipenderwijs steeds verdergegaan tot waar we nu zijn. In 2002 werd de Euro ingevoerd. Deze werd echter ingevoerd op een moment dat de landen die eraan deelnamen nog bijna geen soevereiniteit hadden ingeleverd aan Brussel. De euro werd dus op het verkeerde moment ingevoerd. Er werden landen aan elkaar gekoppeld middels de Euro die economisch en politiek en cultureel veel te ver uit elkaar lagen en hier moest dus wel een crisis uit voortvloeien hetgeen ook gebeurd is.

Waarom hebben de politici en machthebbers dit verkeerd gedaan? Het antwoord hierop is dat men niks fout heeft gedaan. Men heeft willens en wetens de Euro op het verkeerde moment ingevoerd om een ernstige crisis in de Eurozone te veroorzaken, deze crisis was namelijk nodig voor de NIEUWE FASE VAN DE HEGELIAANSE DIALECTIEK. De these moet namelijk een reden hebben. Als er geen ernstige crisis in de Eurozone zou zijn ontstaan dan hadden de tegenstanders van een volledige politieke unie nooit kunnen instemmen met de these van een EU waarbij alle macht naar Brussel moet. Het ging dan immers goed in de Eurozone zonder dat Brussel veel macht had? Waarom zou dan alle macht naar Brussel moeten? Wat is de reden daarvoor?

De eurocritici en eurosceptici in het EU parlement vertegenwoordigen de antithese. Dit is ook de reden dat de politici in het eurosceptische blok (misschien een paar uitgezonderd) niet te vertrouwen zijn, zij werken bewust mee aan de Hegeliaanse dialectiek. Kroes en Draghi zijn onderdeel van de These, zij vertegenwoordigen de kant waar het op dit moment heen moet, maar ze gaan uiteraard nog niet ver genoeg, dit is voor een volgende fase.

De uitkomst zal zijn dat de EU weer meer macht krijgt (voorspelbaar) Er zal waarschijnlijk een gedeeltelijke politieke unie komen waarbij de EU weer een groot aantal extra bevoegdheden zal krijgen, de bankenunie is ook een onderdeel, er zal waarschijnlijk ook een gedeeltelijke belastingunie komen waarbij de EU een deel van de belastingen zal mogen gaan heffen in de EU landen.

De Eurosceptici zullen zeggen: dat hebben we maar weer mooi voor elkaar gekregen, zonder ons hadden alle EU landen hun souvereiniteit moeten inleveren, nu hebben ze tenminste nog een beetje zelf te zeggen, de Eurofielen zullen zeggen we zijn op de goede weg maar we zijn er nog niet. De volgende fase in het dialectisch proces zal waarschijnlijk weer getriggerd worden door een (nog ergere) crisis ook weer veroorzaakt door de machtselite achter het EU project. En dan gaat het spel weer beginnen. De (een stuk minder EU kritisch geworden) Eurocritici en Eurosceptici zullen ingaan tegen de Eurofielen die nu een volledige politieke en belastingunie willen waarbij de EU landen hun volledige soevereiniteit zullen moeten opgeven.

De uiteindelijke uitkomst zal dan zijn één Eurostaat zonder grenzen, maar waarschijnlijk zal de EU op dat moment al opgaan in een nieuwe wereldorde.