Sociale democraten : zo zijn onze manieren

Wij hoeven het toch niet verder uit te leggen, met  sociaal betrokken zijn voor de mens wordt  bedoeld: Het hebben van gevoel voor de noden van de medeleden van de samenleving.  In een democratie is de voltallige bevolking soeverein en is alle autoriteit gebaseerd op de (minstens theoretische) instemming van het volk. Deze bestuursvorm is gebaseerd op het menselijke gelijkheidsideaal. Dus alles even in de grote pan, opwarmen , roeren, wat stampen en husselen en u kent het recept. Sociaal democraten zijn in feite de grootste vrij rondlopende huichelaars als het om politici gaat en voor hen die een sociaal democratisch ideaal aanhangen geldt misschien in wat mindere mate het zelfde.

Wij gaan een stapje verder. U moet medelijden en compassie tonen met uw naaste, hem helpen, hem ondersteunen, hem ter zijde staan en nog zo wat van die dingen. Prima, zou je zeggen, dat doe ik al, want een boodschap meenemen voor een slecht ter been zijnde buurvrouw/man geen probleem, even de buren helpen met een lastig klusje in de tuin, doe ik. Bent u daarmee sociaal democraat ? Nee niet in de ogen van die mannen en vrouwen die iedere nacht liggen te dromen van een bestuursvorm zoals de meesten die slechts uit boeken kennen. De DDR bij voorbeeld. Prachtige tijden. Allemaal het zelfde inkomen behalve de top natuurlijk, maar daar komen wij nog op terug. Geduldig wachten op een nieuw bestelde Trabant, die reeds na 10 jaar voor de deur stond.  Jubelen en toejuichen op bevel of tegen een kleine vergoeding, een show die wij vandaag  de dag nog met veel liefde opvoeren tijdens prinsjesdag of koningsdag.

Een paar dagen geleden kwamen wij een aardig bericht tegen dat de verworvenheden van de sociale democratie goed in beeld brengt. U weet dat Frankrijk om het land uit het slop te trekken ( hetgeen overigens niet gaat lukken ) een socialistische regering heeft. En wat blijkt, in dat land wordt de sociale democratie nog beter beoefend als in ons land.

ACHT !! ministers van de socialistische regering van Francois Hollande zijn MILJONAIR ! Hoe dat kan ? Ach kijkt u even naar onze eigen PvdA graaiers en u weet het antwoord. DE lijst van Franse grabbelaars  wordt aangevoerd door de minister van buitenlandse zaken Laurent Fabius wiens bezittingen geschat worden op meer dan ZES MILJOEN, waaronder een appartement in Parijs dat 2.7 miljoen waard is. De hekkensluiter bezit slechts 1.5 miljoen, terwijl de rest van dit stel profiteurs toch altijd gemiddeld nog een half miljoentje bij elkaar hebben geroofd, want met een Frans ministerssalaris zou je 40 jaar moeten werken, hetgeen in Frankrijk uit den boze is.

Uiteraard is er net als bij onze Nederlandse rode rakkers geen enkel gevoel van schaamte, want het credo ‘allen zijn wij gelijk ( u weet wel de vertrapten der aarde) maar ik een beetje meer dan jij staat voorin het handboek ‘hoe gedraag ik mij als goede sociaal democraat. ‘

U kunt het zich herinneren, Diederik Samsom die onmiddellijk na zijn scheiding contant een hutje in Leiden kocht om dicht bij de kids te zijn en dat voor € 335.000 . Zou je als fractievoorzitter zoveel over houden ? Dan wordt het toch tijd om je sociale gevoelens te tonen en wat te delen ?  Gelukkig dat ook in zijn eigen partij steeds meer trouwe Samsom aanhangers het sociaal bellen blazen van Samsom in de gaten krijgen en zich van hem afwenden. Dit weer tot schrik van de door de PvdA gegijzelde colaitiepartner VVD die het nog wel eens moeilijk zou kunnen krijgen als de scheuring in de zieltogende PvdA zich voortzet. Moet Rutte toch eerder In New York gaan aankloppen voor zijn (gekochte) baantje.

Job Cohen met een zomeroptrekje in Noord Holland, Sicco Mansholt die reeds in lang vervlogen tijden een kapitale boerderij in het noorden van het land kon kopen. En niet te vergeten ome Joop, die een prachtige bungalow in Amsterdam Buitenveldert erfpachtvrij  neer liet zetten ( nee,  inderdaad niet op erfpacht zoals zijn buren) en dat als eenvoudig wethoudertje van economische zaken in Amsterdam. Zo gewoon maar wat voorbeelden die ons te binnen schieten, en dan hebben wij het niet over de grootgraaierszo als Erik Staal en vele andere bestuurders van semi publieke instanties, allemaal sociaal democraten!!

Sociale democratie is één groot bedrog, een grote huichelpartij er op gericht de top van een zogenaamde gelijkwaardige gemeenschap een rad voor de ogen te draaien, zolang de kassa  maar bij je zelf blijft rinkelen.

Tony Blair, ooit de socialistische  premier van Groot Brittannië, nu inmiddels multi multi miljonair met een geschat vermogen van ruim over de € 50 miljoen . En niet te vergeten onze eigen familie v.A. die uiteraard het socialisme een zeer warm hart toedraagt.

Knappe tactiek voor het een maal per jaar  aanbieden van een rode roos!

 

 


3 Reacties

  1. bright side zei:

    De boodschapper ombrengen omdat de boodschap niet bevalt is net zo onwijs als het omgekeerde.

  2. Theo Hofman zei:

    Bright Side, even vertaald, jij kijkt wel uit naar die rode roos.

    Als ik het niet goed heb, hoor ik het graag.

    Immers in het stuk spreekt men niet over één persoon (jou boodschapper) maar over een systeem en vermeld daarbij slechts een KLEIN aantal namen van hen die dit systeem openlijk vertegenwoordigen.
    Een systeem met allemaal lachende, gierende en graaiende maar vooral veel vangende sociaal democraten en dat omvat direct hun beste kwaliteiten.

  3. bright side zei:

    @Theo
    De ‘rode roos’ als ideologie (de ‘boodschap’) kan op zich best oké zijn, net zoals andere beginselen.
    Feit is dat de waarde van intenties vaak ten onrechte wordt gemeten aan het gedrag van personen (hier: politieke poppetjes) die geacht worden om die intenties uit te dragen en te verwezenlijken (de ‘boodschapper’).

    Zo wordt regelmatig verwezen naar de vroegere DDR als afschrikwekkend voorbeeld van een sociale heilstaat.
    Daarbij wordt gemakshalve vergeten dat het sociale gelijkheids- en vrijheidsprincipe op zeer gespannen voet staat met wat de leiders ervan hebeen gemaakt: een elitaire, ondemocratische partij en een totalitair staatsapparaat.
    Zo bezien was de DDR in de praktijk dus (gemeten naar de eigen sociale beginselenleer) alles behalve een sociale heilstaat.

    De uitgangspunten kunnen nóg zo rechtvaardig zijn, de mens slaagt er altijd in om ze in eigen voordeel te verkrachten.
    Nogmaals: het laatste mag niet als basis dienen om BEGINSELEN te beoordelen.

    De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens.
    En: let op hun daden, niet op hun woorden.

Comments are closed.