Franse burgers verbieden burgemeester ontmoeting met islam querulant Tariq Ramadan

Burgemeester Giles Platret van de Franse plaats Chalon-sur-Saône bedoelde het zo goed. In zijn politieke naïviteit wilde hij een discussiebijeenkomst aangaan met de in geheel Europa en zeker ons land bekende moslim querulant Tariq Ramadan. Maar de inwoners van Chalon waren het daar niet mee eens en na diverse protesten en bedreigingen moest de burgemeester van de zijn plan afzien.

De discussie over de islam is zeker nu ook weer na de mislukte aanslag op het Parijse vliegveld Orly steeds een hot item. De Fransen hebben inmiddels aan den lijve ondervonden van het  steeds weer toestaan en goedpraten van oprukkend moslim ‘exhibitionisme’ te weeg brengt en zoals telkens ook weer blijkt kan die ‘aardige , rustige en teruggetrokken levende ‘moslim buurman zich binnen een zeer korte tijdsperiode ontpoppen als een moslim terrorist, die ‘in de naam van Allah ‘roepend tracht ongelovigen te vermoorden. En, laten wij dit nog eens met nadruk schrijven, dit kan overal en op elk moment gebeuren in die landen waar de politiek jarenlang de andere kant opkeek en…. dat nog steeds doet!

“Je moet eerst het terrein verkennen, alvorens je de strijd aangaat ‘is een uitspraak van de Chinese militair strateeg Sun Tzu en de burgemeester van Chalon dacht hiermee een goede reden te hebben om te zien of hij de groeiende invloed van moslims in zijn stad kan kanaliseren. Dus wilde een gesprek met hen aangaan . Was dat een gesprek geweest met de lokale moslim leiders, vooruit een klein kansje om  tot een dialoog te komen, maar daarvoor ook met de oorspronkelijk uit Egypte komende Ramadan een gesprek aan te gaan, dat was een brug te ver. Ramadan staat bekend om zijn uiterst extremistische ideeën en onderstreept de noodzaak van een ontwikkeling van de islam in het Westen.  Moslims die in Europa wonen moeten zich beschouwen als volwaardige burgers. Leuke verhalen van Ramadan die ook een paar centen moet trachten te verdienen en zoals u verderop in dit artikel kunt lezen dat ook niet onverdienstelijk doet. Dat dit in de praktijk slechts blijft bij wat wollig gepraat is inmiddels duidelijk.

In december 2006 aanvaardde Ramadan een gasthoogleraarschap ‘Identiteit en Burgerschap’ aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Deze leerstoel wordt betaald door de gemeente Rotterdam. Naast gasthoogleraar werd Ramadan ook aangesteld als adviseur van de gemeente Rotterdam op het terrein van integratie. Ramadan moest de dialoog tussen moslims en niet-moslims op gang brengen.

Op dinsdag 6 november 2007 werd Ramadan kandidaat voor de leerstoel ‘Islam in de Westerse Wereld’ aan de universiteit Leiden, deze leerstoel zou door de sultan van Oman gefinancierd worden. De voorgenomen benoeming kwam de Leidse universiteit op veel kritiek te staan, volgens critici spreekt Ramadan met dubbele tong: gematigd en tolerant naar westerlingen en conservatief en orthodox richting de islamitische gemeenschap. Op 28 november 2007 maakte Ramadan bekend af te zien van de functie met als motief dat zijn gezin op zou zien tegen de verhuizing van Engeland naar Nederland. Ramadan koos daarom voor Oxford, waar hij inmiddels senior research fellow was. Wel was er volgens Ramadan een lastercampagne tegen hem gaande door een handvol, volgens hem, gewetenloze politici en journalisten.

In januari 2007 ging Ramadan aan de slag in Rotterdam als gasthoogleraar aan de Erasmus universiteit en als ‘bruggen­bouwer’ tussen moslims en niet-moslims. Als bruggenbouwer werd hij geacht in dienst van de gemeente de discussie tussen moslims en niet-moslims op gang te brengen onder andere met debatten. De aanstelling van Ramadan was controversieel; ook zijn beloning leidde tot enige ophef. Die beloning bedroeg 200.000 euro per jaar voor het hoogleraarschap van 1 dag per week en nog eens ruim €400.000 voor debatten en wijkbezoeken.De salariskosten van Ramadan werden volledig betaald door de gemeente Rotterdam. Het was de gemeente die de speciale leerstoel voor Ramadan instelde. Zelfs de gemeente Rotterdam begreep dat de positie van Rammadan op de lange duur onhoudbaar was, zegde het contract op, waarna uiteindelijk de rechter er aan te pas moest komen. Op 11 augustus 2010 oordeelde de rechter in een zaak aangespannen door Ramadan tegen de gemeente Rotterdam dat Rotterdam geen schadevergoeding verschuldigd is voor het ontslag van Ramadan. Het gerechtshof bepaalde 19 maart 2013 in hoger beroep dat de gemeente hem loon moest uitbetalen tot 1 januari 2010.

Een  wereld van verschil tussen Rotterdamse burgers en de burgers van Chalon ? Dat mag je wel zeggen!

 

 


3 Reacties

  1. Ruud Steunassen zei:

    Alleen de Flying Dutchman ontbreekt nog. Maar die afbeelding zou toch alleen maar dezelfde couch potatoe laten zien.

  2. GerD zei:

    Ach, ja, in Frankrijk gaan dit soort zaken meestal over een verwarde burgemeester. In NL is het staand beleid om het geloven in sprookjes te promoten:
    http://www.elsevier.nl/nederland/achtergrond/2017/03/vreemd-bussemaker-opent-islamitisch-instituut-in-rabat-82606E/

    Quote:
    Dat het NIMAR nu ineens weer wél subsidie krijgt, komt volgens Bussemaker door het maatschappelijke doel: de Marokkaanse gemeenschap in Nederland beter begrijpen. Maar de meeste Marokkaanse Nederlanders zijn Berbers, afkomstig uit het Rif-gebergte. Zij verschillen nogal van de Arabisch georiënteerde inwoners van Rabat.

    En het blijft een vreemd signaal dat Nederlandse studenten en professionals helemaal naar Marokko moeten om kennis te maken met de ‘gematigde islam’.

  3. Martin van der Ven zei:

    Is het niet merkwaardig hoeveel moeite en geld er door Westerse Overheden voor integratie van moslims wordt gestopt?
    En is het niet even merkwaardig dat juist op DIE manier de weg voor uitbreiding van islamitische invloeden tot stand komt?
    Ook de beschrijvingen over dit heerschap Tariq Ramadan zijn passend.

    Natuurlijk komen er links en rechts commentaren en bijna altijd worden die (en dat is begrijpelijk) ingegeven doordat mensen zich in hun persoonlijke omgevingen bedreigd weten. Zodra dat “gevaar”is geweken, zie je die commentaren en aandacht van bv de media wegvloeien.

    Maar ziet u, in algemene zin, een beweging opstaan, die zich afvraagt: “waarom” is de islam zo agressief in haar uitbreidingsdrang is en dit al honderden jaren zo? Hoe komt het dat de islam al haar misères schijnbaar plotseling in het zogenaamde christelijke Westen uitstort?

    Dacht iemand dat als die islam zulke geweldige economische- en vredige staatsstructuren kent, dat er dan ook maar één moslim naar het “ongelo-vige” Westen zou trekken en zij elkaar zouden afslachten?

    Neen, er zijn meerdere factoren en die weten zich uitstekend verborgen!
    Er zijn tendensen in de (Westerse) wereld die de mens alle vrijheid van denken en handelen willen afnemen. In al het economisch- en juridisch handelen in de Westerse wereld (begonnen in de VS en Canada) kunt u dat nalopen. De uiterlijke middelen om die doelstellingen te bereiken zijn angst als gevolg van terrorisme bv en het dirigeren van de islam naar het Westen!
    Het “karakter” van de islam (gematigd of niet) is dat alle individualiteit van de mens wordt ontkent en bestreden. Dit past uitstekend in deze strategieën.

    Het wordt hier natuurlijk in grote stappen geschetst, maar iedere recente gebeurtenis past naadloos in dit beeld. Dan rest nog (voorlopig) een niet onbelangrijke vraag: waarom zijn die tendensen ontstaan? Het antwoord is complex van aard maar komt uiteindelijk neer om de mens de keus te laten maken voor het : oorspronkelijke Christendom, dat niet in religieuze zin (religies zijn uit de tijd en volkomen vermaterialiseerd) maar als volkomen bewuste keuze. Makkelijk wordt het ons niet gemaakt want de dagelijkse problemen slokken ons vrijwel compleet op!

Comments are closed.