De minachting van Willem Alexander voor de Nederlandse deelnemers aan de Paralympics

Zouden de PR adviseurs van Willem Alexander in overleg met de NOS af gewogen hebben of de aanwezigheid van Willy bij de Paralympics 2018 wel genoeg publiciteit voor hem en niet te vergeten zijn echtgenote op kan leveren ?

Misschien wat te ver gedacht, maar opvallend is wel, dat ons “vorstenpaar” zich niet tijdens deze Paralympics in Korea vertoont en daarmee een duidelijk teken afgeeft van selectief  beleid ten aanzien van het wanhopig opvijzelen van de eigen snel tanende populariteit.

Om toch nog een greintje van belangstelling te geven werd po-schuifster Margriet van stal gehaald, zij is immers erebestuurder van het Internationaal Paralympisch Comité.

Je moet als deelnemer aan deze spelen, mensen waar wij  de grootse bewondering voor hebben, je toch wel om het in Nederland vaak gebruikte woord “gediscrimineerd “voelen, na de overmatige belangstelling die de MSM en de von Amsbergs  aan de voorgaande Olympische Winterspelen gaven.  Want ook de MSM blijven volop in gebreke , zijdelings even een berichtje dat Nederland een 2e gouden medaille heeft veroverd.

Deze deelnemers hebben allen meer karakter in hun pink dat het Wassenaarse stel met hun meelopers in het hele lijf, maar ongetwijfeld zal W.A. de deelnemers wel ontvangen als zij terug zijn in Nederland.

En weet u wat onze redacteur in zo’n geval als hij deelnemer was zou doen ? Een hele gemeen stinkende wind laten en zeggen,  “barst maar met je ontvangst,  stelletje arrogante aandachttrekkers !

En om te beëndigen met een  anekdote van een van onze redactieleden. Argeloos op het terras zittend van het toen beste hotel in Bangkok, het Oriental, genietend van de zwoele avondzon de G&T  nog eens ronddraaiend, voor het diner, stond op eens de directeur van het hotel aan de tafel. Fluisterend en zijn excuses aanbiedend vroeg hij of wij bereid waren van tafel te wisselen, er zou een belangrijke persoon komen te zitten, die discretie wenste. Altijd in om aan een verzoek te voldoen, vroegen wij wie deze persoon dan wel was. Antwoord , een landgenote van u, een zekere mevrouw van Appeldoorn. U begrijpt daarmee was de beslissing gauw genomen en luidde ons antwoord dat wij bleven zitten waar wij zaten, temeer wij zelf het hotel betaalden.  Daarna begon er wat geschuif met bloembakken en ja daar kwam mevrouw van Appeldoorn het terras op vergezeld van de Nederlandse slippendrager annex ambassadeur  en ging het stel vlak naast ons zitten, slechts gescheiden door een  paar hibiscusplanten in pot. Mensen , wat hebben wij genoten, niet omdat we iets van het gesprek konden leren, nou ja ofschoon, want zelden hebben wij dermate dom geklets mogen aanhoren, zelfs Jinek doet het beter. Waarover het ging, vooruit een beetje discretie is aangebracht, maar een avond om nooit te vergeten.

Wij zullen u in de komende weken nog eens wat meer vertellen over het reilen en zijlen van onze ambtenarenkliek en Lippe Biesterfeld familie, want je kunt er een boek mee vullen en daar wij geen ambtenaar zijn, nooit enge aspiratie in die richting hebben gehad, hoeven wij niet te vrezen voor onze carrière die wij gelukkig trouwens al zo goed als hebben afgesloten.

 


1 reactie

  1. Qvic zei:

    Sinds 10 mei 1940 is Nederland geen koninkrijk meer, dus hoezo spreken wij nog over een koning. Wilhelmina heeft vrijwillig afstand gedaan van haar titel, omdat zij wilde vluchten naar Engeland. Daar in ons wetboek staat dat het koningschap niet voorgezet kan worden in ballingschap. Dus na die tijd is het zogenaamde koningschap een illusie voor Nederland en daarmee niet meer rechtsgeldig al doen ze net alsof dit wel zo is.

Comments are closed.